CD-RECENSIE

Ilja Reijngoud & Ed Verhoeff – Peace 
bezetting: Ilja Reijngoud trombone; Ed Verhoeff gitaar; Tineke Postma alt- 
en sopraansaxofoon; Sun-Mi Hong drums 
opgenomen: 10 februari en 16 mei 2025, Just Listen Studio, Herwijnen
uitgebracht: oktober 2025
label: NativeDSD Music 
aantal stukken: 10
tijdsduur: 51’30
website: iljareijngoud.com - edverhoeff.com - nativedsd.com
door: Jeroen Jansen



Ilja Reijngoud en Ed Verhoeff, die zich als duo ook wel presenteren als ‘The Art of Two’, presenteren met ‘Peace’ een debuutalbum dat zowel persoonlijk als avontuurlijk klinkt, een werk waarin trombone en gitaar zich ontwikkelen tot een hecht gesprek tussen twee oude bekenden. Hun eerdere projecten, zoals ‘The Dutch Real Book’, lieten al zien dat ze bestaande tradities een nieuwe glans kunnen geven, maar ‘Peace’ is iets anders: dit is hun eigen stem, helder, open en direct.

De muziek op dit album is voornamelijk opgebouwd uit eigen composities, aangevuld met twee bestaande stukken, waaronder Horace Silver’s ballad ‘Peace’, die fungeert als geestelijk middelpunt van het album. De composities zijn speels, avontuurlijk en verrassend melodieus.  Gitaar en trombone weven lijnen die soms herinneren aan duo’s als Jim Hall en Bob Brookmeyer, maar dan met een modernere helderheid. 

Toch blijft het duo niet strikt een duo. Op dit album voegen twee gastsolisten zich bij hen: saxofonist Tineke Postma en drummer Sun-Mi Hong. Vaak kunnen gastsolisten bij een hechte formatie als deze overbodig klinken, maar hier is het tegendeel waar. Postma’s alt- en sopraansaxofoon klinken warm en doorzichtig, als een derde stem die de dialoog tussen gitaar en trombone niet verstoort maar verrijkt. Hong, met haar karakteristieke combinatie van subtiliteit en eruptieve kracht, geeft de muziek ritmische vleugels. 

Het album opent sterk met ‘Just a Song’, waarin Sun-Mi Hong meteen hoorbaar maakt hoe soepel zij Verhoeff en Reijngoud ondersteunt. De groove is licht, bijna dansend, terwijl de melodie een ontspannen lyriek ademt. ‘Chrystal Clear’ zet dat door met een heldere dialoog waarin Verhoeff’s gitaar geen akkoord te veel speelt en Reijngouds trombone prachtig open klinkt.

Een absoluut hoogtepunt vormt ‘The Roots of Rhythm Remain’, waarin Tineke Postma haar altsaxlijnen met verfijnde precisie laat zweven tussen trombone en gitaar. Het stuk bouwt rustig op en heeft iets verhalends, alsof de drie instrumentalisten samen een scène schetsen zonder woorden.

Ook het titelnummer ‘Peace’ verdient speciale aandacht. Postma’s bijdrage maakt het stuk nog intiemer, en Reijngoud speelt de melodie met een zachte intensiteit. ‘Eyes to Wonder’, opnieuw met Hong, is dan weer introspectief maar nooit zwaar, een langzaam openbloeiend stuk waarin gitarist en trombonist bijna ademend samenspelen.

‘Peace’ is een album dat klein lijkt maar groots voelt. Het is intiem, energiek, verfijnd en speels, en laat twee musici horen die elkaar door en door kennen maar elkaar toch blijven uitdagen. Een prachtig debuut van een duo dat met dit project een nieuwe, zelfverzekerde en uiterst muzikale weg inslaat.

Beluisteren via Spotify.

Peace.