CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com

Het nieuwste van het nieuwste: tango is ook jazz

COLUMN
door: Rinus van der Heijden









Mijke Loeven leidt de paneldiscussie ‘Welke jazzmedia hebben de toekomst’ tijdens de Jazzdag 2012. Foto © Eddy Westveer.



Tango is jazz. En pop ook. En rock en metal. Frans Bauer en Corrie Konings (nog) niet. Maar die zouden er - als dat zo uitkomt - ook onder kunnen vallen. Dat vindt Rob Overman, artistiek directeur van de Brava Group, die sinds gistermiddag Djazz.tv in de ether brengt. Hij deed zijn uitspraken tijdens de paneldiscussie ‘Welke jazzmedia hebben de toekomst’ op de Jazzdag 2012 in Rotterdam.


‘Zigeunerin met rode hoofddoek’

COLUMN
door: Rinus van der Heijden












Afgelopen weekeinde ook meegelopen in de Mars der Beschaving? In de veronderstelling dat die mars slager Zijlstra op andere gedachten zou brengen? Dat meende je toch niet echt, hè? Denken dat die uitbener zich iets gelegen zou laten liggen aan wat kunstenaars van zijn aanpak vinden? Dat hij cultureel Nederland tot op het bot afbreekt, daar hebben die kunstenaars toch niks mee te maken! Híj is het toch die het pluche van regerend Den Haag onder zijn vadsige kont voelt, niet die kunstenmakers. En dus maakt hij uit wat goed is voor kunstenmakers en de rest van Nederland, al heeft hij hier evenveel verstand van als het dementerende hondje van mijn buren.


Cookin’ jazz

COLUMN
door: Tim Sprangers












Een sterrenkok heeft keihard moeten vechten voor zijn status. Hij zal op zijn knieën hebben gelegen voor beroemde chefs om stage te lopen in gerenommeerde restaurants. Avonden lang knoflook pellen, tienduizend quenelles scheppen uit de bavarois, drie kilometer pasta draaien en loempia’s vouwen tot hij erbij neervalt. Repeteren en repeteren tot in den treuren. En daarbij de nodige risico’s nemen. Durven klanten en vrienden dingen voor te schotelen die zij nog nooit hebben geproefd. Rare combinaties, uitheemse ingrediënten of gesneden koek in een modern jasje. Niet blijven hangen in het vertrouwde, maar de uitdaging aangaan. Voor zichzelf en voor anderen.


Onbegrip

COLUMN
door: Tim Sprangers












Welke jazzmuzikant ik ook ontmoette de afgelopen maanden, zonder uitzondering landde het gesprek op den duur op het thema onbegrip. De wanhopige betogen relateerden aan uitspraken van het kabinet betreffende kunst. Bezoekersaantallen bepalen wat goede kunst is, volgens staatssecretaris Halbe Zijlstra. Als er veel mensen komen kijken is het goed. Kwantiteit is kwaliteit.


De Schreeuw

COLUMN
door: Tim Sprangers











Corrie van Binsbergen noemde het een teken van onmacht. Vorige week schalde geschreeuw uit 100.000 kelen als protest tegen de aangekondigde cultuurbezuinigingen. Een schreeuw staat voor woede, maar tekent ook wanhoop, onzekerheid en een gebrek aan inhoudelijk redeneren. Je stem verheffen tijdens een discussie toont onvermogen, maar ordinair schreeuwen, ofwel het produceren van beestachtige klanken, is een weerloos wapen van de mensheid. Hij verlaagt zich tot dierlijk gereedschap.


Zet de jazz maar tussen haakjes

COLUMN
door: Tim Sprangers











Het is aardig te zien hoe jazz pop benijdt. Bagatelliserend: pop trekt een vanzelfsprekend groot aantal bezoekers en de jazz verlangt naar een groter publiek.


Jazzjournalistiek

COLUMN
door: Rinus van der Heijden











Wat moet je weten als jazzrecensent? Moet een jazzjournalist een bepaalde vorm van muzikaliteit bezitten? Moet een jazzjournalist aan bepaalde eisen voldoen? Maakt het voor een musicus uit wat er over hem wordt geschreven? Hoe internationaal georiënteerd is de jazzjournalistiek? Wat is de rol van internet als er over jazz wordt geschreven?


Het enige wat blijft is de verandering

COLUMN
door: Mischa Andriessen









Pierre Courbois > Révocation
.

Prijzen zijn een verhoudingsgewijs veel te grote rol gaan spelen in het Nederlandse kunstklimaat. Voor wie zijn werk niet bekroond ziet, is het steeds moeilijker geworden om de aandacht van het publiek te krijgen. In culturele sectoren waar er niet of nauwelijks geld voor promotie is – poëzie bijvoorbeeld, maar zeker ook jazz - betekent het winnen van een prijs een levensgroot verschil tussen wel of geen werk.


Eigen benen

COLUMN
door: Mischa Andriessen









Joris Posthumus Quartet feat. Tom Beek - The Abyss

Het wordt er niet makkelijker op om plaatsen te vinden waar je als jazzmusicus op kunt treden. Zeker niet als je aan het begin van je carrière staat en je nog bij een breed publiek bekend moet zien te geraken.


Willem Breuker en de grote afbraak

COLUMN
door: Mischa Andriessen









Willem Breuker. Foto © Eddy Westveer



Het hoort in de kunsten niet om geld te gaan. Het gaat momenteel in de Nederlandse kunsten voor alles over geld. Ten dele omdat er minder van is. Het zijn financieel gezien barre tijden en veel fondsen hebben een aanzienlijk percentage van hun vermogen zien verdampen. Over wat er niet is, kun je geen ruzie maken en dus wordt er gevochten over de gelden die door het Nederlands Fonds voor Podiumkunsten zijn verdeeld.


Is Wouter Hamel de jeune premier van de free jazz?

COLUMN
door: Rinus van der Heijden


Hoe zou het nu eigenlijk zitten met Wouter Hamel? Aan het begin van zijn nog niet zo lange carrière als zanger – drie jaar geleden - werd hij vanuit het niets geafficheerd als een nieuwe jazzartiest. Maar naarmate de tijd vordert, is hij zelf de eerste die deze kwalificatie afzwakt. “Ik en de band zitten overal tussenin”, zegt hij in een interview in Vara TVMagazine van afgelopen week. Ja, zo lust ik er ook nog wel een paar: interessant doen door jezelf in jazz te wentelen en als dat wordt bestreden schielijk de gulden middenweg kiezen.


Desert Island Disc

COLUMN
door: Jan Bol

Altijd interessant om te vragen aan een muziekliefhebber: welke plaat zou je kiezen om mee te nemen naar een onbewoond eiland? Ook leuk om bij jezelf na te gaan wat je zou kiezen, stel dat je zo’n vraag zou krijgen. Binnen de kortste keren komen nogal wat titels bovendrijven en moet je vervolgens onverbiddelijk schrappen, totdat je één plaat overhoudt. Dat schrappen, daar gaat het eigenlijk om. Want de plaat die overblijft is voor je gevoel inwisselbaar met die andere die afvielen. Achter een favoriete plaat, of achter een nummer op zo’n plaat zit een verhaal of een gevoel of een sfeerbeeld, in ieder geval meer dan alleen de muzikale waardering.


De levenslessen van Bobby W.

COLUMN
door: Mischa Andriessen


Daar stonden ze met zijn drieën op een rij. Bij het raam waarachter het inmiddels donker was geworden. Op de vele lichtjes boven het water na. Ze waren al even op tournee dus dat kon het eigenlijk niet zijn, maar het leek of hier drie vrienden stonden die in elkaar geen eeuwigheid hadden gezien en veel, heel veel te bespreken hadden. Hun gelach overstemde de pianosolo. Bij elkaar zijn, leek belangrijker dan spelen. Toen een zelfverzekerd handgebaar, ‘laat mij maar,’ de eerste trage stappen naar de voorkant van het podium. Nog even hield hij halt, wierp het achtergebleven een laatste kwinkslag toe en bereikte precies in het slotakkoord van de pianist de microfoon.


Wordt de toekomst van jazz muziek met de kurk op de fles?

COLUMN
door: Rinus van der Heijden


Wat een ongelooflijk staaltje van kleinburgerlijke truttigheid was dat toen zo’n jaar of tien geleden dirigenten van klassieke orkesten verordonneerden, dat het publiek in hun concertzalen niet meer mocht kuchen of hoesten. Met in hun kielzog natuurlijk de media werd duidelijk gemaakt dat wanneer onder het orkaangeweld van Mahlers Derde Symfonie de dirigent iemand op de voorste rij zijn keel zou horen schrapen, dat zijn concentratie zou verstoren.


Achtergrondmuziek

COLUMN
door: Mischa Andriessen


Volgens componist en filosoof Thedor Adorno is het uit den boze om muziek te gebruiken als achtergrondmuziek. Misbruiken, inderdaad. Adorno mag dan als componist volledig en als filosoof zo goed als vergeten zijn, in zijn boude stellingname staat hij niet alleen. Harry Mulisch heeft bijvoorbeeld wel eens gezegd dat hij geen woord op papier zou krijgen als hij tijdens het schrijven naar muziek zou luisteren. Hij zou immers meteen bevangen raken door de grootsheid van een symfonie of ander orkestwerk.


Laat je verrassen

COLUMN
door: Jan Bol


Het begint steeds meer een anachronisme te worden: de winkel met bakken afgeladen vol met cd’s. Mijn hele omgeving wemelt van de iPods en andersoortige mp3-spelers. Familie, vrienden en collega’s, ze laden zelfs hele elpees uit hun oude verzameling via de pc op hun technisch wondertje, dankzij de moderne platenspeler met usb-aansluiting. Voor het overige is het downloaden wat ze voor de voeten komt. Hele externe hard discs vol. Illegaal dankzij bit torrents en lime wire en weet ik wat voor peer to peer constructies. Onvoostelbaar veel is er te vinden. Vreemd genoeg tot en met scans van hoesjes en boekjes toe. Daarvan blijft op je schermpje niet veel over.


Amy Winehouse opvolgster van Billie Holiday?

COLUMN
door: Rinus van der Heijden


Minister Donner had het deze week over versoepeling van het ontslagrecht. Via allerlei internationale verdragen moet dat voorstel maar eens stevig uitgeprobeerd worden. In Amerika bijvoorbeeld, bij het platenlabel Blue Note, waar scouts kennelijk liever met hun ogen luisteren dan met hun oren. Was dat niet zo, dan hadden ze allang de Britse zangeres Amy Winehouse ingelijfd. Maar nee, daar bij Blue Note hangen ze liever volgevreten achterover om met zelfgenoegzame stem een nieuwe Billie Holiday aan te kondigen. Beluisterd met de ogen, jawel, want Trijntje Oosterhuis oogt beter dan Amy Winehouse. En háár houdbaarheidsdatum is waarschijnlijk ook nog lang niet in zicht. Eruit met die scouts. Haal lui binnen met oren.


Mixen

COLUMN
door: Jan Bol

Voortbordurend op het mijns inziens twijfelachtige theaterverschijnsel Jazz Impuls, met zijn met groeicijfers onderbouwd succes, kun je stellen dat: alleen de festivalmix à la North Sea Jazz Festival (NSJF)  de niet-geboren-jazzliefhebbers lijkt te kunnen bekoren. De laatste maanden kwamen gesprekken met mensen vaak uit op muziekvoorkeuren. Kwam het woord jazz ter tafel, dan refereerde nagenoeg iedereen die een beetje meer muziek beluistert dan alleen de top zoveel, aan het NSJF. Sterker nog, bijna 100 % van die muziekluisteraars bleek minstens één keer op het festival geweest te zijn. Sommigen zelfs meer dan één dag in zo’n weekeinde. Opvallende score is dat!


Help zieke Andrew D’Angelo

COLUMN
door: Mischa Andriessen

Barack Obama en Hillary Clinton beloven het allebei; ‘health care’ voor alle Amerikanen. Als de nieuwe president van de Verenigde Staten straks John McCain heet, zal het echter maar zeer de vraag zijn of er een voor iedereen goede regeling komt. Amerikanen zijn niet zo dol op overheidsbemoeienis. Je tegen ongeluk of ziekte verzekeren is in hun ogen een particuliere zaak.


Lid in de Orde van Oranje Nassau, hoe nu verder?

COLUMN
door: Rinus van der Heijden

Hij is ‘unnen gewone mens’, zoals ze in Brabant zeggen. Althans, tot voor kort. Want op 16 december werd hij Lid in de Orde van Oranje Nassau en dan is het gedaan met ‘zo’nen gewone mens’. Drie weken later was het weer raak: toen kreeg de Tilburgse altsaxofonist, componist, bandleider en concertorganisator Paul van Kemenade ook nog eens de Anthony Kokprijs. Deze prijs wordt uitgereikt aan een persoon die gedurende langere tijd op onconventionele wijze heeft bijgedragen aan het kunstklimaat van Tilburg. De onderscheiding in de Orde van Oranje Nassau kreeg de 50-jarige jazzmusicus voor de verdiensten die hij met zijn muziek schonk aan de gemeenschap. ‘Zijn opvallende prestaties zijn voor de samenleving van bijzondere betekenis’, zo vond de koningin.