CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com

Torun Eriksen brengt sfeer die de geest balsemt

CONCERTRECENSIE. Torun Eriksen, North Sea Jazz Club Amsterdam, 12 april 2014
beeld: Maurits van Hout
door: Stefan de Graaf

Paul Simon, Tom Waits, Prince, Coldplay, het zijn artiesten (en een band) die in Eriksens jeugd, persoonlijke leven en muzikale carrière sporen hebben achtergelaten. Musici die in veler levens wel van betekenis zijn geweest. 

  
Zangeres Torun Eriksen en haar band op het podium van de North Sea Jazz Club.


Steven Kamperman mengt Turkse muziek met jazz en big band

CONCERTRECENSIE. Horizon Trio en Baraná Orchestra, Baraná Wereldjazz Festival, Rasa Utrecht, 12 april '14
beeld: Maarten Mooijman
door: Armand van Wijck

Klarinettist en saxofonist Steven Kamperman organiseerde op 11 en 12 april voor de tweede keer het Baraná Wereldjazz Festival in Rasa in Utrecht. Tijdens de tweede dag stond alles in het teken van Turkse volksmuziek en een eerbetoon aan de Turkse zanger, saz-speler en percussionist Behsat Üvez.

  
Het Horizon Trio en Baraná Orchestra traden aansluitend op met onder andere zangeres Sanem Kalfa en rietblazer Steven Kamperman.


Bill Frisell krijg je nooit te pakken

CONCERTRECENSIE. Bill Frisell’s Beautiful Dreamers, Paradox Tilburg, 9 april ’14
beeld: Gemma van der Heyden
door: Rinus van der Heijden

De Amerikaanse gitarist Bill Frisell is vanaf het begin van zijn glorieuze carrière iemand geweest die bij het vertolken van zijn muziek er allerlei vraagtekens aan meegeeft. Daarmee is hij een mysticus, die niet is te rubriceren. Sterke punt hierbij is, dat hij dat geheimzinnige, dat element van niet te pakken krijgen, vanaf 1973 toen hij de podia beklom, steeds verder weet uit te bouwen.

   
Een weergaloze avond met Eyvind Kang, Rudy Royston en Bill Frisell.


Waar Marc Ribot is, daar is wat te beleven

CONCERTRECENSIE. Marc Ribot’s Ceramic Dog, ’t Schuttershof Middelburg, 7 april 2014
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Noise, filmmuziek, (free)jazz, rock, Tom Waits, John Zorn. Zomaar wat termen en namen die opgesomd worden in veel stukken over gitarist Marc Ribot. Voor dit concert, met zijn powertrio Ceramic Dog, voegen we daaraan toe: punkjazz. Op hoog VOLUME. Waar Ribot is, daar is wat te beleven, zo bleek.

  
Shahzad Ismaily, Ches Smith en Marc Ribot maakten er een gedenkwaardige avond van in Middelburg.


Reinier Baas schrijft verder aan hoofdstuk Nederlandse jazz

CONCERTRECENSIE. Reinier Baas’ Smooth Jazz Apocalypse: cd-presentatie. Paradox Tilburg, 2 april ’14
beeld: Gemma van der Heyden
door: Rinus van der Heijden

De nieuwe groep van gitarist Reinier Baas is een ware openbaring. Want hoewel het muzikale concept nauwelijks valt te omschrijven, druipt het van nieuwe muzikale inzichten, enthousiasme, daadkracht, inventiviteit en verrassende vondsten. Kortom, het is allemaal Reinier Baas met zijn mannen wat de klok slaat en dat is heel wat meer dan het handvol kwalificaties in de vorige zin.


Ben van Gelder, Harmen Fraanje, Maarten Hogenhuis en gitarist Reinier Baas op het podium van Paradox.


Tamikrest heeft een missie, maar boeit met mate

CONCERTRECENSIE. Tamikrest, North Sea Jazz Club Amsterdam, 30 maart 2014.
beeld: Maurits van Hout
door: Stefan de Graaf

Mannen half verscholen achter hun gezichtssluier. Misschien wel één van de opvallendste kenmerken van de Touareg-nomadenstam uit Afrika: niet de vrouw maar de man draagt een sluier. Hier op het kleinbehuisde podium van de North Sea Jazz Club staan de twee gesluierde mannen (percussie, bas) wat aan de zijlijn, maar het zijn de steunpilaren waar de band op rust.


Ousmane Ag Mossa, Aghaly Ag Mohamedine en Cheikh Ag Tiglia van de groep Tamikrest in de North Sea Jazz Club.


Een jazzpianist als een klassieke grootmeester

CONCERTRECENSIE. Jef Neve Solo, North Sea Jazz Club Amsterdam, 6 maart 2014.
door: Stefan de Graaf











Jef Neve gaf in Amsterdam alvast een voorproefje van zijn te verschijnen soloalbum. Foto © Liesbeth Keder (archief).



Een jazzpianist die zijn eigen spel in de schijnwerpers zet met een soloconcert heeft doorgaans aspiraties richting de klassieke muziek of (be)vestigt hiermee zijn klassieke status als jazzpianist. De klassieke traditie van solerende pianisten is heel wat rijker dan die binnen de jazz, die pak 'm beet in 1975 begon met Keith Jarrett's ‘Köln Concert’.


Subliem vakmanschap mengt met oprechte emotie

CONCERTRECENSIE. Michiel Borstlap Trio, Paradox Tilburg, 28  februari 2014.
beeld: Gemma van der Heyden
door: Rinus van der Heijden

Ingekapseld tussen openingsstuk ‘Just One Of Those Things’ en toegift ‘Somewhere Over The Rainbow/Things Ain’t What They Used To Be’ zou je denken dat het Michiel Borstlap Trio een ode kwam brengen aan klassieke jazzcomponisten: aan Cole Porter, Harold Arlen en Duke Ellington. Precies zoals al zovele pianotrio’s doen. Op voorhand weinig opwinding ga je dan denken. Maar hoe anders pakte het deze avond uit. Het trio van Michiel Borstlap maakte van zijn concert een ademstokkende gebeurtenis.


Opperste concentratie tijdens het concert van het Michiel Borstlap Trio in de Paradox te Tilburg.


Arifa klinkt als een feestelijke kroning

CONCERTRECENSIE. Arifa – Voices from the East, Bimhuis Amsterdam, 21 februari 2014
beeld: Thomas Huisman
door: Stefan de Graaf

“De muziek van Arifa reflecteert op een bepaalde manier onze moderne maatschappij met haar veelheid aan culturen”, vertelt klarinettist Alex Simu de dag voor de première van Arifa in Den Haag. Nu staan ze in het Bimhuis. Inderdaad maar liefst acht  culturen – vanuit alle hoeken van Europa en de wereld – staan hier op het podium.


Arifa op het podium van Bimhuis met Franz von Chossy en Michalis Cholevas plus gastmusici.


Groove leidt de weg in zoektocht naar balans

CONCERTRECENSIE. Avishai Cohen (trompet) & Triveni Trio, Rasa Utrecht, 13 februari 2014
beeld: Ron Beenen
door: Armand van Wijck

“One more time”, spreekt Avishai Cohen zijn ritmesectie aan die hij in alle rust een groove laat neerzetten tijdens het openingsnummer. Een zwaar, traag basloopje brengt het publiek langzaamaan in een trance. Dan klinken de eerste noten door de trompet: laid back, rustig, zwoel, met de volle aandacht voor klankkleur en intonatie.


Trompettist Avishai Cohen in het Utrechtse podium Rasa, met contrabassist Reinier Elizarde Ruano en slagwerker Nasheet Waits.


Ronald Snijders meester in prachtig wisselende muziek

CONCERTRECENSIE. Ronald Snijders Band, Bimhuis Amsterdam, 13 februari 2014
beeld: Thomas Huisman
door: David Cohen

Door de glazen wand van het halfvolle, met groen-rode tinten verlichte Bimhuis straalde het avondlijke Amsterdam. Onder het publiek heerste een intieme, gezellige sfeer. Zichtbaar vol genoegen kondigde fluitist Ronald Snijders zijn band aan, om met een strakke, hard groovende fluitsolo te laten horen wat het Bimhuis van deze avond mocht verwachten.


Dwarsfluitist Ronald Snijders presenteerde met zijn band in het Bimhuis onuitgebracht werk uit zijn vijfenveertigjarige carrière. Met saxofonist Franklin Caesar en zangeres Hilly Grace.


Avishai Cohens paringsdans met de contrabas

CONCERTRECENSIE. Avishai Cohen Trio, ’t Schuttershof, Middelburg, 7 februari 2014
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Er zijn van die concerten waarbij al snel blijkt dat alles klopt. Dit was er zo een. Organisator Willem Kniknie van Muziekpodium Zeeland had het optreden aangekondigd als een luisterconcert. Maar al na het eerste stuk meldde Cohen met een twinkeling in de ogen: “You look so excited and we sound so excited”. Wie niet van superlatieven houdt, moet maar niet verder lezen…


Avishai Cohen, Daniel Dor en Nitai Hershkovits gaven een memorabel concert in 't Schuttershof te Middelburg.


Dwaallichtjes door het avondland van de jazz

CONCERTRECENSIE. Mats Eilertsen Trio & Splashgirl. Paradox Tilburg, 31 januari 2014
beeld: Gemma van der Heyden
door: Rinus van der Heijden

Onder de noemer ‘Hubro Labelnight’ had Paradox twee groepen uitgenodigd, die behoren tot de jonge Noorse jazzscene. En Hubro past daar ook binnen, want het is een klein platenlabel uit Noorwegen.


Het trio van contrabassist Mats Eilertsen met pianist Harmen Fraanje en slagwerker Thomas Strønen verzorgde het openingsconcert.


Smiling Organizm lacht je toe

CONCERTRECENSIE. Zhenya Strigalev – Smiling Organizm, Bimhuis Amsterdam, 29 januari 2014
beeld: Ron Beenen
door: Stefan de Graaf

De sfeer in de net niet volle Bimhuiszaal is goed gestemd. Losjes, de stoelen die nog leeg zijn worden bemand door instrumentenkoffers. Voor een flink aantal studenten van het nabijgelegen conservatorium lijkt het hier goed toeven. En dat is niet zonder reden.


Altsaxofonist Zhenya Strigalev, trompettist Ambrose Akinmusire en de bassisten Larry Grenadier en Linley Marthe.


Van onopgeloste spanning tot helemaal zen

CONCERTRECENSIE. Ab Baars Solo, Bimhuis Amsterdam, 26 januari 2014
door: Armand van Wijck











Archiefbeeld van Ab Baars in het Bimhuis.

Foto © Staeske Srebers


Een soloconcert dat van begin tot eind te volgen was en voor het  nodige kippenvel zorgde. Met vier verschillende blaasinstrumenten en zijn zorgvuldig ingekleurde noten die regelmatig door merg en been gingen, had Ab Baars het muisstille publiek in zijn greep. In een verloren middaguur vrije jazz van de bovenste plank.


James Blood Ulmer blaast Phalanx nieuw leven in

CONCERTRECENSIE: James Blood Ulmer Phalanx revisited, ’t Schuttershof Middelburg, 26 januari
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Het concert was nog maar net op gang of saxofoniste Lakecia Benjamin besloot toch maar haar oren te voorzien van gehoorbescherming. Het startvolume bij dit concert van James Blood Ulmer met zijn Phalanx revisited-kwartet was dan ook hoog.


Veteraan James Blood Ulmer met de jonge saxofoniste Lakecia Benjamin en basgitarist Mark Peterson.


Amsterdam World Jazz City 2014 trapt onevenwichtig af

CONCERTRECENSIE. Amsterdam World Jazz City 2014 Kick-Off Concert, Melkweg Amsterdam, 24 januari 2014.
beeld: Thomas Huisman
door: David Cohen

"Omgaan met onbekende situaties: onze voorouders in Afrika hebben het geleerd. Daardoor zit u dan ook hier. Maar wij zijn ten opzichte van hen in het voordeel: wij hebben jazz - en jazz dwingt ons te improviseren.''


Onder meer Yuri Honing met Shirma Rouse, Ack van Rooyen en Hans Dulfer met breakdancer bevolkten het podium in de Melkweg.


Een set noten die je niet verwacht

CONCERTRECENSIE. Anton Goudsmit, Harmen Fraanje, Rudi Mahall en Samuel Rohrer.
’t Schuttershof, Middelburg, 14 januari 2014
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Anton Goudsmit begon dit concert met een zachte staccato cadans van een en hetzelfde gitaarakkoord. Pianist Harmen Fraanje en de Zwitserse drummer Samuel Rohrer kleurden heel bescheiden in. De Duitse basklarinettist Rudi Mahall keek en hoorde het ontspannen aan. Wat zou hij daaroverheen gaan spelen?


Rudi Mahall, Anton Goudsmit, Samuel Rohrer en Harmen Fraanje op het podium van 't Schuttershof in Middelburg.


Een fabuleuze zoektocht naar verloren noten

CONCERTRECENSIE. Cd-presentaties OGU en Jeroen van Vliet solo. Paradox Tilburg, 10 januari 2014
beeld: Gemma van der Heyden
door: Rinus van der Heijden

Een historische avond. Alleen zó mag het dubbelconcert worden gezien, dat Jeroen van Vliet in Paradox verzorgde. Onnavolgbaar technisch en binnen een uit zijn voegen barstende sfeer was de pianist de spil van twee verschillende, maar ongelooflijke uitvoeringen. Die met zijn trio OGU al zorgde voor openvallende monden, waarna hij er in zijn eentje een concert van een verbijsterende schoonheid aan vast breide.


In een bomvol Paradox presenteerde Jeroen van Vliet zijn soloalbum en het album van trio OGU met Bram Stadhouders en Etienne Nillesen.


Zwartgeblakerde burcht in oneindig cadeaupapier

CONCERTRECENSIE. Festival Stranger Than Paranoia, Toonzaal Den Bosch en Paradox Tilburg, 27 en 29 december 2013
beeld: Gemma van der Heyden, Eddy Westveer
door: Rinus van der Heijden

Zoals van The Ploctones gewend, zorgde het kwartet voor een eervolle afsluiting van het festival Stranger Than Paranoia 2013. Dansend, muzikaal kibbelend, met prachtige duels tussen de tenorsaxofoon van Efraïm Trujillo en de gitaar van de doorgeflipte Anton Goudsmit, haal je een paradepaardje in huis. Dat precies weet waar droefenis ophoudt en een feest begint.


Duo Louis van Dijk/Han Bennink, The Ploctones en Morris Kliphuis met Paul van Kemenade op de podia van de Toonzaal en Paradox.