CD-RECENSIE

Colin Webster Large Ensemble – First Meeting
bezetting: Colin Webster altsaxofoon; Rachel Musson tenorsaxofoon; Cath Roberts baritonsaxofoon; Charlotte Keeffe trompet, flugelhorn; Graham Dunning electronics; Dirk Serries gitaar; John Edwards bas; Andrew Lisle drums
opgenomen: 21 augustus 2022, Café Oto, Londen
uitgebracht: 5 juni 2023
label: Raw Tonk
aantal stukken: 2
tijdsduur: 66’55
website: webstology.com - cafeoto.co.uk
door: Georges Tonla Briquet


Het Londense Café Oto blijft een gedroomde vrijbuitershaven waar adepten van extreme improvisatie terechtkunnen. Op 21 augustus 2022 kreeg altsaxofonist Colin Webster het podium ter beschikking. Hij greep de kans zijn Large Ensemble voor te stellen.

Meteen ook een première want het was de eerste keer dat deze acht muzikanten samen musiceerden. Het octet dat Webster bij elkaar haalde, bestond uit ervaren protagonisten. Vertrouwde gezichten weliswaar want de meeste leden speelden al onderling in verschillende combinaties met als beste voorbeeld het duo Webster en Serries waarvan een aantal opnamen in diverse bezettingen verschenen bij New Wave Of Jazz.

Geen aarzelende introductie als kennismaking maar een pijlsnelle start van een eerste toboganrit die een half uur duurt. Wie niet klaar stond, was eraan voor de moeite. Diegenen die wel wisten waar ze zich aan konden verwachten, hadden veiligheidsriem goed vast gegespt en genoten volop. Het moet een broeierige ervaring geweest zijn daar in Café Oto. De acht halen uit tegen een ontzettend razend tempo. Na vier en een halve minuut lassen ze dan korte breekpunten in en schrijden in groepjes verder. Interessante opvatting om zo alle instrumenten beter te onderscheiden en deze later te herkennen wanneer de maalstroom herbegint.

Bovenal boeiend omdat dit het doorgronden van de onderscheiden structuren en patronen net iets makkelijker maakt. Het mag dan om improvisatie gaan, er zit wel een visie achter. Zelfs als ze hier na tien minuten weer gezamenlijk in slagorde naar voren stormen maar vervolgens weer afremmen en de pionnen herschikken.

De tweede set verloopt volgens een licht gewijzigd schema. Hier mogen baritonsaxofonist en drummer de aftrap geven. Uiterst tactisch uitgestippeld zodat er nadien ruimte is om iedereen zijn rol te laten vervullen. Sterk hoe de blazerssectie het spel van aanvallen en terugschroeven toepast in de passage na zowat twaalf minuten bijvoorbeeld. Kortom, een aparte en soms zelfs hardcore mini bigband die werkt met nuances. Imponerend van de eerste tot de laatste noot.

Best luisteren met de koptelefoon om alle (soms minuscule) uitwisselingen op te vangen. Zeker de minieme electronics van Graham Dunning want die zitten haast verborgen tussen het geweld van de anderen.

• Beluister dit album via Bandcamp.