LP-RECENSIE

Orson Claeys – Othello
bezetting: Orson Claeys piano, Rhodes, synthesizer; Daniel Migliosi trompet; Toon Rumen bas; Gert-Jan Dreessen drums; Lander Gyselinck drums, percussie; Marshall Hawkins stem; Helena Casella zang; IAMOMNI stem; Akram Ben Romdhane oud; Mix Monster Menno turntables
opgenomen: Rockstar Recordings, Niel, België
uitgebracht: 9 oktober 2026
label: Sdban Ultra
aantal stukken: 12
tijdsduur: 41’25
website: sdbanrecords.com
door: Georges Tonla Briquet


De naam van Orson Claeys circuleert al geruime tijd in Belgische jazzkringen en ook daarbuiten. Hij prijkte op belangrijke compilaties als ‘Lefto presents Jazz Cats’ en ‘Brussels Jazz Vanguard One’ en in 2024 verscheen de ep ‘Odyssey to Self’. Met ‘Othello’ levert de achtentwintigjarige pianist nu een spraakmakend debuut af.

Kruisbestuivingen
'Othello' verwijst naar de volledige naam van de pianist die voluit Orson Dwight Othello Claeys heet. Het album is inhoudelijk te beschouwen als een dagboek boordevol referenties die de muzikant en componist Claeys maakten tot wie hij is de dag van vandaag. Er duiken invloeden en kruisbestuivingen op uit heel wat genres en stijlen. Musiceren is voor hem een continu proces van assimileren en evolueren. 

Dat we in de opener ‘Intro/L.O.V.E’ de stem horen van Dr. Marshall Hawkins is niet zo vreemd. Claeys zijn visie over leven en liefde stemt overeen met die van de docent en muzikant. Trompettist Daniel Migliosi maakt meermaals gebruik van een demper zoals in de stekelige ballad ‘Rodney’s Dance’ met Claeys achter de Fender Rhodes die hij laat klinken als een vibrafoon.

Ode
Claeys' passie voor hip-hop wordt duidelijk in ‘What A Night’ met een bijdrage van de Californische rapper IAMOMNI. ‘Drift’ is een sterk staaltje triojazz met wederom Migliosi die alles naar een nog hoger niveau tilt. Kant A eindigt met het dromerige ‘For Ambrose’, een ode aan Ambrose Akinmusire, een van Claeys zijn helden.

De Belgische zangeres Helena Casella met Braziliaanse roots verleent ‘Spiral’, de opener van kant B, een zwoele soulvibe. Het ingetogen ‘Glasperlude’ is een half verdoken knipoog naar Robert Glasper, een andere pianist waar Claeys naar opkijkt omdat die de grenzen van jazz op hedendaagse wijze verbreedt. Drummer Lander Gyselinck (STUFF.) pimpt ‘Shadowboxing’. 

Jazzvertakkingen
In afsluiter ‘Ouro/Hanin’ is het de Tunesische oudspeler Akram Ben Romdhane die het nummer een Arabische tint geeft. Een extra illustratie om het eclecticisme van Orson Claeys te benadrukken. Meteen ook een weerspiegeling van zijn biotoop Brussel en de politiek van het label Sdban Ultra dat de vinger aan de pols houdt van de meest uiteenlopende jazzvertakkingen.