COLUMN
door: Erno Elsinga









Mondo-presentatrice Nadia Moussaid in gesprek met Pax the humanoid.


Kleine kans dat u tot de vaste kijkersschare van Mondo behoort. De kijkcijfers van het door de VPRO in het leven geroepen cultureel magazine, dat in één klap Vrije Geluiden en Boeken moest doen vergeten, zijn namelijk niet besmettelijk. De tweehonderdduizend nieuwsgierigen bij de start in januari, zijn inmiddels afgevlakt naar een schamele vijftigduizend. Primetime zaterdagavond, met nul concurrentie van de gesloten horeca, theaters en concertzalen.

Bij kunstprogramma’s gaat het niet om cijfers maar om inhoud. ‘Tuurlijk. Maar de door Mondo beloofde ‘wereld door de ogen van de kunstenaar, actueel en grensverkennend’, blijkt vooral een gezapige talkshow waarin de kracht van het beeld volledig ontbreekt. De komst van Wynton Marsalis was een hoogtepuntje, maar een deuntje spelen zat er niet in. 

Mondo biedt een mengeling aan kunstvormen voor jong en oud, waardoor de doelgroep als los zand voor de buis zit. Afgelopen zaterdag waren een actrice, een dichter, een schrijver, een componist, een kunstenaar en twee hippe vocalisten te gast. De eerste twee bemanden knullige rubrieken: een cultureel blokkenschema voor de komende online-week – De Wereld Streamt Door, nog meer huisvlijt - en ‘Dichter aan de Lijn’ waarin de dichter van dienst in de geest van Sesamstraat telefonisch een vers voordraagt.

Ook Merlijn Twaalfhoven (componist) en Marjolijn van Heemstra (kunstenaar) doen met hun zojuist opgerichte Academie van Onzekerheid een gooi naar Corona. “Je mag onzeker zijn, daarin vind je zekerheid.” Zelfs Cruijff had deze ‘zoektocht naar levenshouding’ niet beter geformuleerd. 

Na schrijver Joost de Vries volgt livemuziek. Rapper Pax the humanoid en R&B-zangeres Rimon zingen ieder een lied voor een publiek dat hoogstwaarschijnlijk op YouTube ronddoolt. Tot volgende week, kraamt presentatrice Nadia Moussaid hoopvol uit.

Koffietijd voor kunstenaars, dit Mondo. Van grensverkenning is geen enkele sprake, de diepgang van een zekere onbeholpenheid. De kunstbeleving is ver te zoeken.

Vrije Geluiden wordt node gemist, zeker nu. Muzikanten zouden alsnog hun nieuwe albums presenteren en enige compensatie vinden voor afgelaste tournees. Een uur lang, vijftien minuten per band. Geen geouwehoer. In de eerste aflevering zien we trio Reijseger, Fraanje, Sylla (album ‘We Were There’), gevolgd door Yuri Honing Acoustic Quartet (‘Bluebeard’) en Eddy & The Ethiopians (‘E&EII’). Hans Dulfer, die zijn Dulfer 80-jubileumtoer zag verdampen, sluit met beatbox knallend af, saxofoon balancerend op de kin.

Kom op VPRO en netmanagers, verlos ons van hoogdravende prietpraat en bied de muziekkunst in volle glorie aan. Dit mes snijdt aan twee kanten. Doen?