CD-RECENSIE

Dexter Gordon – In The Cave
bezetting: Dexter Gordon tenorsaxofoon, Rob Madna piano, Ruud Jacobs contrabas, Cees See drums
opgenomen: Modern Jazz Club Persepolis, 20 januari 1963, VARA-radio
uitgebracht: juni 2018
label: NJA
aantal stukken: 6
tijdsduur: 74’19
website: www.jazzarchief.nl
door: Cyriel Pluimakers


De Utrechtse Modern Jazz Club Persepolis aan de Oudegracht was in de jaren zestig een van de belangrijkste Nederlandse jazzpodia. In de werfkelder was niet alleen bebop en aanverwanten te horen maar vond ook de geboorte van de Instant Composers Pool plaats. Naast bekende Nederlandse namen als Pim Jacobs, Rita Reys, Misha Mengelberg en Han Bennink gaf Perspolis ook een podium aan rondreizende Amerikaanse grootheden, waaronder Sonny Rollins, Johnny Griffin en Donald Byrd.

In januari 1963 gaf tenorsaxofonist Dexter Gordon (1923-1990) er een concert met pianist Rob Madna, contrabassist Ruud Jacobs en drummer Cees See. Gordon was in september 1962 naar Europa gekomen, na een jarenlang gevecht met een drugsverslaving en diverse verblijven in Amerikaanse gevangenissen. Het Utrechtse optreden is een van de vroegst bekende opnames uit zijn Europese periode. Pas een aantal maanden later, op 23 mei 1963, nam Gordon voor Blue Note het studio-album ‘Our Man In Paris’ op. 

Het concert in Persepolis werd geproduceerd door de VARA voor het programma ‘Radio Jazz Magazine’. Drie stukken werden later uitgezonden: ‘Stanley The Steamer’, ‘Body and Soul’ en ‘Dexter’s Deck’. Jarenlang circuleerden deze opnames onder verzamelaars in matige geluidskwaliteit, maar recent kwam er een tape boven water waarin we het kwartet in volle glorie kunnen horen.

Het Nederlands Jazz Archief heeft de historische opname uitgebracht in de serie ‘Treasures of Dutch Jazz’. Gordon steekt in grootse vorm en zijn machtige geluid zet de jazzkelder in vuur en vlam. De cd start met een stevige uitvoering van ‘Stanley the Steamer’, een compositie die de tenorsaxofonist ooit opnam met drummer Stan Levey. Opvallend is de kracht van de Nederlandse ritmesectie, die een meer dan uitstekende motor vormt voor de Amerikaan. Vooral het slagwerk van See kan zich meten met de meest vernieuwende Amerikaanse drummers.

Een hoogtepunt zet Gordon neer in een weergaloze uitvoering van het bekende ‘Yesterdays’, die misschien alleen maar overtroffen wordt door de bekende Commodore-opname van zangeres Billie Holiday. De tenorsaxofonist laadt de song met pure emotie en geeft uitdrukking aan een mooie tijd die definitief voorbij is. Een interpretatie vol weemoed en melancholie, die meteen het hoogtepunt van dit album vormt.

In het speelse ‘I Wanna Blow Now’ is Gordon ook als vocalist te horen. Schitterend is de uitvoering van Body and Soul’, die de onsterfelijke versie van Coleman Hawkins naar de kroon steekt. ‘Dexter’s Deck’ vormt mede een feature voor de weergaloze ritmesectie met een hoofdrol voor het innovatieve polyritmische slagwerk van See. Gordon laat zijn tenorsaxofoon juichen en gillen. Het concert wordt een groot feest dat uitmondt in een spontane jamsessie onder het motto ‘In The Cave’.

Een productie waarvan we kunnen stellen dat hij een kroonjuweel vormt in de discografie van deze grootmeester van de tenorsaxofoon en een hoogtepunt in de catalogus van het Nederlands Jazz Archief. 

De Utrechtse Jazzkelders.