Willem Hellbreker Quartet – Balanced Action
CD-RECENSIE
Willem Hellbreker Quartet – Balanced Action
bezetting: Willem Hellbreker tenorsaxofoon; Johan Clement piano; Haye Jellema drums; Jasper Somsen contrabas
opgenomen: 24 september 2016, Qbic Studios
uitgebracht: 2016
label: eigen beheer
aantal stukken: 8
tijdsduur: 57’21
website: www.willemhellbreker.com
door: Erno Elsinga
Zijn melodieuze, gloedvolle tenorsaxofoontoon roept sferen op van nachtelijke jazzclubs waar mannen als Dexter Gordon en Stan Getz aan de bar hangen, blazers die Willem Hellbreker zeer bewondert. Met een nieuw kwartet nam hij recent ‘Balanced Action’ op met, op een stuk van Burton Lane na, eigen werk.
De periode dat Hellbreker (50) behoefte had een baanbrekende voetnoot aan de jazz toe te voegen, ligt lang achter hem. Persoonlijke zoektochten brachten hem het standpunt dat prachtig spel evenzo waardevol is als vernieuwend te zijn. ‘Balanced Action’, met composities die wortelen in de jazz van de jaren ’50 en ’60, is daarvan het overtuigend bewijs.
Het album omvat naar de hedendaagse tijd getransformeerde bebop-stukken en sfeervolle ballads waarin Hellbrekers warme spel melodie en verstilling samenbrengt. Zijn toon is intens en emotievol en de begeleiding van pianist Johan Clement, contrabassist Jasper Somsen en slagwerker Haye Jellema is open en speels. De ontspannen sfeer op het album leidt tot fraaie lyrische stukken waarin Hellbreker weloverwogen de vele klankkleuren van de tenorsaxofoon etaleert.
Wisselend melancholisch, zwaar, vrolijk of lichtvoetig, klinken de referenties aan de hoogtijdagen van de jazz vitaal. Dankzij een vakkundig kwartet met een glansrol voor pianist Clement, houdt Hellbreker de jazztraditie levendig.
Willem Hellbreker Quartet - Think Up
Vraagje : heeft de titel van de CD iets te maken met een oud model van de Selmer saxofoon, de balanced action uit 1935? Ik meen dat dit model nog steeds hier en daar bespeeld wordt.
Ton van Leeuwen - 16-01-’17 17:32
ik ben een fan van het eerste uur van Willem. Hij speelt eerlijk, zoals spelen op een sax bedoeld is. Op mn nachtkastje b.v. heart of the matter uit 2004, met o.a. Bert vd Brink.
Inderdaad is de huidige cd heel gevarieerd door ritmiek. Het grappige is dat als je je ogen sluit je niet denkt hier komt stan getz of Dexter voorbij, nee: willem heeft zn eigenwijze sound! het is ook razend knap volgens mij eigen comps te schrijven, ik kan het in ieder geval niet.
Ik hoop hem als gastsolist nog eens bij het metropole orkest te ontmoeten, daarin ging bv toon roos, joe lovano en lee konitz hem voor!
ben calis (E-mail ) (URL) - 24-01-’17 13:00