CONCERTRECENSIE. International Jazzfestival Middelburg, 7-9 juni 2014
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Het International Jazzfestival Middelburg beleefde afgelopen Pinksterweekeinde de achtste editie. In afgeslankte vorm. Dit keer geen oude-stijljazz, streetparades en bands op het kleine podium. Bijna alle optredens waren dit keer op het grote podium van het Abdijplein.

  
Courtney Pine, Carla Bley en Larry Graham trokken veel publiek naar het Abdijplein tijdens het International Jazzfestival Middelburg.

Zaterdag leken het Keno Harriehausen Quartet, de winnaar van de Jazz Award 2013 en Marzio Scholtens Identikit nog wat te moeten wennen aan zo’n groot podium en plein. Phronesis niet. Bandleider Jasper Høiby vormde het zelfverzekerde middelpunt van dit trio. Met virtuositeit en expressieve kracht ving het drietal het publiek meteen. Ingenieus grepen de patronen in elkaar, dan weer met een meditatief effect als gevolg,  dan weer ter versteviging van de spanningsboog. Steevast volgde flink applaus bij inventieve overgangen en na een solo. Een minutenlange staande ovatie was hun deel. Een hoogtepunt. 

Courtney Pine
Saxofoonvirtuoos Courtney Pine bracht daarna een zinderende smeltkroes van stijlen met de nadruk op Caraïbische muziek. In hoog tempo, strak en fel. Maar het imponerende machtsvertoon van de meester zelf met de vele lang aanhoudende circulaire-ademhalingstechnieken, gillen en flageoletten zorgde voor weinig rustmomenten. Pine kreeg publieksparticipatie, maar bleef daar wel erg nadrukkelijk om vragen.

   
Bandleider en contrabassist Jasper Høiby van Phronesis (m). Gitarist Marzio Scholten en zijn Identikit.

Zondag pakte Jungle by Night dat anders aan. Met een grote glimlach op het gezicht gaf deze enthousiaste club jonge honden al klappend, springend, dansend en schreeuwend het goede voorbeeld. Massaal ging het publiek mee in de strakke mix van Afrobeats, funk en meer. Het blijft een mooie belevenis om te zien en horen hoe vanzelfsprekend deze jonge musici de soms complexe polyritmes brengen. Het resultaat is een set dansbare nummers, die met veel energie en plezier werd gebracht. 

Daarvoor had pianiste Carla Bley de tweede festivaldag geopend. In serene rust. Met ingetogen en langzaam uitgevoerde composities van deze grande dame uit de jazz,  inmiddels op de respectabele leeftijd van 78 jaar. Bassist Steve Swallow knorde met een ronde toon en saxofonist Andy Sheppard blies bluesy en zangerig de melodieën. Bley, die vrijelijk putte uit het rijke repertoire dat ze bij elkaar schreef, beperkte zich veelal tot kleine inkleuringen uit een breed klankpalet met mooie nuances. 

Gespierd
Michiel Borstlap bracht achter de vleugel zowel gespierde groovy jazz met een hoge notendichtheid als ballads. Met name die gevoelige ballads, waarin de lange pianist zowat in de toetsen kroop en met subtiele zachte aanslagen het publiek de adem bijna deed inhouden, zorgden voor kippenvelmomenten. 

  
Pianist Michiel Borstlap. José James. Jungle by Night.

José James sloot deze festivaldag af. Hij ging van popachtige stukken naar zijn kenmerkende broeierige soul. Ze bleken niet allemaal even krachtig. Natuurlijk klonken daarbij bekendere nummers zoals ‘Trouble’ maar veel kwam van zijn nieuwe album ‘While you were sleeping’. Soms voorzien van stevige elektrische gitaar of elektronica. En daarbovenop die flexibele en sensuele zang. Hier waren veel mensen voor gekomen.

Saxofoniste Tineke Postma liet op maandag een set horen van doordachte en sprekende composities van met name haar hand. Indrukwekkend, met veel creativiteit en prachtige tonen gebracht. En met originele ritmische vondsten zoals in het hoekige, groovy ‘Pleasant affliction’, net als ‘Source code’ van het album ‘Sonic Halo’ dat ze onlangs opnam met onder meer Greg Osby. Haar kwartet, met in de gelederen drummer Martijn Vink, bassist Frans van der Hoeven en pianist Marc van Roon, interacteert op bijzondere wijze. Zowel Van Roon als Vink en Van der Hoeven kunnen soms flink, heftig stuwen en uitlokken en overnemen, maar ook miniem en afgepast begeleiden. 

  
Het Keno Harriehausen Quartet, de winnaar van de Jazz Award 2013. Carla Bley stond op het podium met Steve Swallow en Andy Sheppard. Tineke Postma trad op met haar kwartet.

Larry Graham
Larry Graham, ‘s middags nog te gast bij de Nederlandse Jett Rebel op Pinkpop, sloot het festival af. Snoeihard, met veel passie en hij hoefde niet te vragen om publieksparticipatie. Dat ging vanzelf bij deze sympathieke funklegende. Want laten we wel wezen, iedereen die met funk van doen heeft is schatplichtig aan deze man. Het publiek, flink in omvang, liet zich niet weerhouden door de heftiger wordende regen en genoot van het repertoire van Sly and the Family Stone en Graham Central Station. Niet zo origineel maar wel een set met klassiekers, op overtuigende wijze gebracht. 

Prince, was er dit keer niet bij maar bij diens ‘1999’ waarbij Graham een deel van het publiek op het podium haalde om samen het afsluitfeestje te vieren, ging het spreekwoordelijke dak er helemaal af.

• www.jazzfestivalmiddelburg.nl