CONCERTRECENSIE. Kenny Garrett Quintet, ‘t Schuttershof Middelburg, 28 oktober 2013
beeld: Frank Viergever
door: Mischa Beckers

Waren ze geïnspireerd door de herfststorm die door Zeeland raasde? De aankondiging van organisator Willem Kniknie was koud klaar of bam, daar sloeg het kwintet het publiek al om de oren met de start van een intense muzikale reis. Als een wervelwind denderde Kenny Garrett met zijn kwintet vervolgens door ’t Schuttershof.


Het Kenny Garrett Quintet in het Middelburgse 't Schuttershof, met contrabassist Corcoran Holt.

Het was wat langer wachten op een nieuw album van Garrett, maar vorig jaar kwam ‘Seeds from the underground’ uit. Het is een hommage aan velen die Garrett, zowel persoonlijk als muzikaal hebben beïnvloed: de zaadjes waaruit Garrett gegroeid is tot wat hij nu is. Prompt kwam dit jaar ‘Pushing the world away’ uit. Niet zozeer met directe hommages, maar geïnspireerd op indrukken die Garrett opdeed tijdens reizen. En ja, die doen dan denken aan de stijl van bijvoorbeeld Sonny Rollins en Chick Corea.

John Coltrane
Hoe kwam dit tot uitdrukking bij dit concert? Het eerste uur trok Garrett uit voor slechts drie stukken. En daar waarde de geest van John Coltrane door de zaal. Of eigenlijk, de samenwerking tussen Coltrane en Elvin Jones. Drummer McClenty Hunter zat Garrett op de hielen. Het ridebekken gebruikte hij om strak de beat te handhaven. Ondertussen klonken razende patronen en roffels op de snare en toms. Met zijn basdrum accentueerde hij die, hard en snel. Fascinerend hoe Hunter meeging met Garretts improvisaties en er soms een voorschot op nam.

Garrett wisselde af tussen lange intense uithalen en complexe thema’s. Soms woest, vaak snel en met een brede ritmische en harmonische variatie. Hij nam uitgebreid de tijd om te verkennen waar de grenzen lagen en op welke manieren hij daar uitstapjes overheen kon maken. De intensiteit van wat deze heren produceerden en de energie die daar bij loskwam was al hoog, maar pianist Vernell Brown deed daar nog een schepje bovenop. Ook bij hem een hoge notendichtheid. Ongekend snel soms, maar vooral ritmisch indrukwekkend.


Pianist Vernell Brown, Kenny Garrett en drummer McClenty Hunter.

De latinfeel die hij daarmee vaak neerzette werd versterkt door percussionist Rudy Bird. Die kleurde het geheel smaakvol in. Niet te overdreven veel toevoegend aan hetgeen Hunter al produceerde, maar wel raak. En, een enkele keer zong hij een repeterend thema, op een wat laag volume mee.

Even ging het gas er af en drapeerde Garrett een deken van zachte, heldere melodielijnen over het publiek. Toch, ook hier werd na verloop van tijd de intensiteit verhoogd. Vuur, dat was het, dat zat er in het spel bij dit kwintet.

Afsluiter
Als afsluiter zette de band, gedragen door een vette groove van contrabassist Corcoran Holt en met een heel eenvoudig saxofoonthema, een stuk onvervalste funk in. Sterker, Garrett rekte het stuk naar meer dan een kwartier, liet het publiek het thema zingen, dansen, klappen. Het bouwde keer op keer af en begon weer opnieuw. De wervelwind was gaan liggen, het werd zachter weer.

• www.kennygarrett.com
  
  
  
  

Kenny Garrett Quintet speelt de afsluiter in 't Schuttershof
28 oktober, Middelburg