CONCERTRECENSIE. Paradox Tilburg, Hank Roberts, Marc Ducret, Jim Black, 24 november 2006
beeld: Marcel Mutsaers
door: Erno Elsinga

Soms zijn er concerten waarbij de gebrachte muziek een publiek scherp in tweeën deelt. De ene helft vindt er niets aan en verlaat zelfs de zaal, de achterblijvende groep in extase achterlatend. Cellist Hank Roberts, de Franse gitaarvirtuoos Marc Ducret en de Amerikaanse drummer Jim Black brachten in ieder geval een avond vol verrassingen. De ogenschijnlijk structuurloze muziek dreef op klankbeelden en was voor de een onbegrijpelijk en betekende voor de ander het beste concert dat hij of zij sinds lange tijd had bijgewoond.

  
Marc Ducret, Jim Black, Hank Roberts

Bepaald toegankelijk was de muziek niet. Wie niet bereid was moeite te doen de moeilijk in een kader te plaatsen muziek te bevatten had een slechte avond. Wie wel die moeite nam hoorde een nieuw geluid dat raakvlakken heeft met hedendaagse klassieke muziek, punk en stevige rock. Alle drie de muzikanten beschikken over een verbluffend creatieve instrumentbeheersing en zijn ongekend interactief. Daarbij zijn de bandleden zich zeer bewust van het geluid en de dynamiek die ze produceren. Er zijn niet zoveel bands die sound blijven behouden in beide uiterste dynamische richtingen. Die zowel zacht als ongelooflijk hard, met behoud van dynamische afwisseling binnen deze uitersten in balans blijven. Echt zacht spelen is heel lastig, maar goed hard spelen is net zo lastig. Bijna altijd gaat dat ten koste van de sound van een groep, maar niet in dit geval. Al deze facetten bij elkaar maakten deze vrije muziek uniek en het concert tot een indrukwekkende happening.

Jim Black is een wonderbaarlijke drummer, origineel en transparant. Een goed geoliede, onuitputtende energieke groovemachine met een prachtig geluid. Black presteerde het een strijkstok over een bekken te schuiven en het geluid te produceren van een zuiver gestemde viool. De bassolo’s die Roberts ten gehore bracht op zijn cello grensden aan het onwaarschijnlijke en het schelle gitaargeluid van Ducret bleef verbazen door de vele nuances. Hij is in staat om dezelfde noot elke keer weer anders te spelen.

Zo ontstond er een concert van sublieme subtiele uitersten, die tegengestelde reacties bij het publiek opriepen. Iemand die de zaal had verlaten en na het concert terugkeerde zei: ‘van muziek wil ik iets ontvangen, bij deze muziek kon ik alleen maar geven’. Het klonk als kritiek. Muziek onderzoeken en beleven is het ontdekken van verbanden en nuances, maar ook een kwestie van geven en nemen.

• Jim Black website
• Marc Ducret website
• Hank Roberts website
• Hank Roberts, Marc Ducret, Jim Black spelen op 3 december in het Bimhuis