Veel hoogtepunten op tweede International Jazz Festival Middelburg
CONCERTRECENSIE. Middelburg, International Jazz Festival Middelburg, 9 t/m 12 mei 2008
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers
Afgelopen Pinksterweekend bood het tweede International Jazz Festival Middelburg een grote diversiteit aan jazz met veel moderne varianten maar ook oude traditie. Vrijdag 9 mei beet Rita Reys in de Stadsschouwburg het spits af. Vanaf zaterdag volgde een druk programma.
In totaal 5000 bezoekers trokken naar het International Jazzfestival Middelburg dat toppers als E.S.T., Maceo Parker en Archie Shepp op het programma had.
Met de Koninck Jazz band - Dixieland -, The Brooks Tegler Swing Band - rond drummer Brooks Tegler, een 'reïncarnatie' van Gene Krupna, de energieke en flamboyante jazz en big band drummer die met name tussen 1930 en 1950 furore maakte - en The Cotton City Jazz Band die al sinds 1962 garant staat voor toegewijde vertolking van zwarte muziek van rond 1920 en uit de Revivalperiode was de 'oude jazz' ook op de grotere podia vertegenwoordigd.
Award
De aankomende generatie jazzmuzikanten zoals talent van het Conservatorium Gent presenteerde zich op diverse plaatsen en op het Abdijplein was zaterdagmiddag de finale van de eerste Junior Jazz Award Zeeland.
"Jazz, dat betekent toch zwetende in zichzelf gekeerde oude mannen op een podium", meldde presentator Eric Holm gekscherend. Gelukkig concludeerde hij al snel dat jazz juist hip is want: "het staat aan de basis van de huidige funk, hiphop en R 'n' B". Zes finalisten toonden aan dat Zeeland rijk is aan jazz-talent. Winnaar 2Jazz stak met kop en schouders boven de rest uit. Onder andere twee nummers van Charlie Parker werden zelfverzekerd en met gevoel voor dynamiek uitgevoerd. "Deze jongens hebben heel veel talent. Net als in de voorronde vond ik het weer een genoegen om naar ze te mogen luisteren", aldus jurylid Mark van der Feen.
Abdijplein
De grotere namen speelden hoofdzakelijk op het Abdijplein. Zaterdagavond opende Bobby Previte met zijn band New Bump en speelde voornamelijk nummers van het zojuist verschenen album Set the Alarm for Monday. Ogenschijnlijk heel ontspannen legde hij de basis voor veelal swingende moderne grote stad jazz. De goede luisteraar ontdekte echter de achterliggende complexere ritmes en afwisselende maatsoorten. Previte liet zien dat hij een drummer is met een eigen invulling van het spel. Als anker gebruikte hij bassist Brad Jones die zorgde voor een monotone repeterende groove zoals in There was something in my drink. Previte kleurde die vaak met drukke patronen in. Bill Ware op vibrafoon en Ellery Eskelin op tenorsax hadden vervolgens alle ruimte om te improviseren. Ware had een heel arsenaal aan geluiden. Nu eens voorzichtig opklimmende outside lijntjes, dan weer met veel galm orkestrale partijen of ingenieuze op hoog tempo gespeelde solo's.
Archie Shepp
Jazzlegende Archie Shepp (1937) speelde na New Bump en beet de geluidstechnicus toe "zorg voor een goed zanggeluid en geef me goeie microfoons want om deze heb ik niet gevraagd". Wat volgde was echter een memorabel optreden dat veel gelijkenis vertoonde aan zijn concert op 27 december 2007 in Paradox, Tilburg. Shepp begon traditioneel boppend en etaleerde direct zijn bekende harde saxofoongeluid met zijn typische timing en frasering. Zoals bekend is de man sinds lang een voorvechter van gelijke rechten voor de zwarte mens in de Verenigde Staten. Dit kwam goed tot uiting in de composities met wortels in de blues en gospel. Met veel controle over zijn krachtige stem zong en declameerde hij bijvoorbeeld I can't go back to New Orleans en Trippin'.
Drummer Bobby Previte (New Bump), Panchito en Gatecrashers Eric Vloeimans en Jeroen van Vliet traden eveneens aan in Middelburg
Zondagavond speelde latin-jazz band Panchito nummers van bandleider en gitarist André van Berlo. Een gedegen band die helaas wel iets mist van de podiumpresentatie die bij collega's zoals New Cool Collective in ruime mate aanwezig is.
Hoogtepunt
Een absoluut hoogtepunt was daarna het optreden van het Esbjörn Svensson Trio, ofwel E.S.T. In de eerste drie kwartier, een aaneenrijging van onder andere vier nummers van het album Tuesday Wonderland, demonstreerde E.S.T. waar het voor staat: elementen uit allerlei muziekstijlen hier en daar ondersteund door geluidseffecten, weergaloze instrumentbeheersing in wijd uitgebouwde improvisaties en bijna transveroorzakende herhalingen van soms op topsnelheid gedubbelde loopjes. Na een minutenlange staande ovatie kwam het trio terug. Het nummer Goldwrap - uitgebracht als single met videoclip, niet echt gebruikelijk in jazzgerelateerde muziek - werd in de laatste toegift door een deel van het publiek met luid gejuich ontvangen.
Verliefd
Maandagmiddag opende Eric Vloeimans met zijn band Gatecrash. De sympathieke Vloeimans en ook 'de man waar hij sinds lange tijd muzikaal verliefd op is', Jeroen van Vliet, lieten zich er door het vroege tijdstip niet van weerhouden extatische improvisaties te geven op met name nummers van de CDs Gatecrashin' en Hyper. Nieuw was een ritmisch complex nummer van drummer Jasper van Hulten dat hij schreef nadat hij met Vloeimans een workshop van Steve Coleman had bezocht.
Funk
Een strakkere band dan die van Maceo Parker is niet verkrijgbaar. Corey Parker zong "we're gonna drop some funk, on you" en dat is wat er meer dan twee uur lang gebeurde. Parker is een rasentertainer. Lang uitgesponnen funknummers, waaronder enkele uit het James Brown repertoire, wisselde hij af met anekdotes, duetten waar hij zijn staccato saxofoonspel tot het maximum uitbuitte en citaten uit gevoeligere nummers zoals Georgia on my Mind. Parker kon er zelf wel om lachen dat hij op een echt jazzfestival was uitgenodigd. 'They must have been confused', meldde de man die naar eigen zeggen twee procent jazz en 98 procent funky stuff speelt.
Tevreden
In totaal trok het festival zo'n 5000 bezoekers en dat viel de organisatie toch iets tegen. Maar, zoals men zelf zegt, moet het festival nog groeien. In de media zijn allerlei streefgetallen genoemd maar met zo'n 350 tot 400 bezoekers per avond bij het hoofdpodium op het Abdijplein en bij Maceo Parker nog zo'n honderdtal erbij mag de organisatie zeker tevreden zijn.
-
International Jazzfestival Middelburg website
