CD-RECENSIE

Le Monde Merveilleux de Pépito – Thousand Shades Of A Clown
bezetting: Pierre-Antoine Savoyat trompet, flugelhorn; Simon Groppe piano; Fil Caporali contrabas; Oscar Georges drums + Alexandra Grimal tenor- & sopraansax; Lúcia Pires fluit; Lynn Cassiers stem, fx
opgenomen: 26-28 juni 2025, Jet Studio, Brussel
uitgebracht: 23 januari 2026 
label: Challenge
aantal stukken: 10
tijdsduur: 64’02
website: pierreantoinesavoyat.com - challengerecords.com
door: Georges Tonla Briquet


De Franse trompettist Pierre-Antoine Savoyat vestigde zich een tiental jaar geleden in Brussel. Inmiddels duikt hij op in de meest diverse projecten en initiatieven. Daarnaast heeft hij zijn eigen kwartet Le Monde Merveilleux de Pépito waarvan nu het tweede album verscheen.

Eclectisch is het adjectief dat best past bij Savoyat. Hij speelt zowel bij het New Orleans getinte le Krewe du Belge als bij Stéphane Galland & The Rhythm Hunters. Bovendien is hij een graag geziene gast op de talrijke jamsessies die plaatsvinden in de hoofdstad. Met Le Monde Merveilleux de Pépito doorkruist hij heel wat stijlen, niet stuurloos maar met een duidelijk achterliggende visie. 

Schizofrene persoonlijkheden van een clown
De groepsnaam, te vertalen als de wondere wereld van Pépito, is volgens zijn zeggen een middel om in eerste instantie een publiek aan te trekken dat anders waarschijnlijk nooit naar dergelijke muziek zou luisteren. En dan is er nu de cd-titel verwijzend naar de schizofrene persoonlijkheden van een clown, nog een teaser. Wederom gepresenteerd met een magische hoesillustratie van Adèle Maury. Toch gaat het niet om lieftallige sprookjes met kinderlijke inhoud. Dit is eerder een fantasiewereld voor volwassenen die van avontuurlijke jazz houden of daar tenminste open voor staan. 

Op het debuut vergastte Savoyat de luisteraars op doordachte versmeltingen tussen hedendaagse jazz en flarden kamermuziek, geplaatst in soms uiterst complexe labyrinten waarbij elkeen beurtelings de rol van verteller overnam. ‘Thousand Shades Of A Clown’ is grootser opgevat. Het kernkwartet van pianist Simon Groppe, contrabassist Fil Caporali, drummer Oscar Georges en Savoyat werd uitgebreid met de Franse saxofoniste Alexandra Grimal, de Portugese fluitiste Lúcia Pires en de Belgische vocaliste en electronics wizard Lynn Cassiers.

Dat Savoyat ook al jaren componeert voor diverse klassieke ensembles en brassbands waarmee hij overal in de prijzen viel, komt tot uiting in de rijke arrangementen. Hij maakt daarbij gebruik van de diverse medemuzikanten hun kwaliteiten. Hierdoor glijden filmische passages naadloos over in klassiek getinte stukken om wat verder uit te monden in verhalende jazz. Het hele gamma zit reeds vervat in de openingstrack ‘My Sorrow’. 

Ongezouten engagement voor een betere maatschappij
Elk volgend stuk heeft zo aparte karakteristieken en invullingen, van poëtisch en melancholisch tot actievol. Titels als ‘Keeping The Hope’, ‘Life Race’ (!) of nog ‘Can We Start To Love? Bastards!’ belichten bovendien zijn ongezouten engagement voor een betere maatschappij. De reikwijdte hiervan verbreedt hij nog eens expliciet tijdens de concerten door aangepaste commentaar. 

Niet verwonderlijk dat iemand als Fabrizio Cassol, eveneens een voorvechter tegen alle vormen van onrecht, hem de opdracht toevertrouwde om de arrangementen te schrijven voor de uitvoering van Aka Moon & The Orchestral Constellation: Quality of Joy. Noteer de naam Pierre-Antoine Savoyat. 

Beluister het nummer Life Race.

Teaser.