CONCERTRECENSIE. Wonderfeel Festival, ’s-Graveland, 21, 22 en 23 juli 2023
beeld: Olga Beumer, Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers

Het sfeervolle Wonderfeel Festival vindt na de coronapandemie ook dit jaar weer plaats op het landgoed Schaep en Burgh bij ’s-Graveland. Op maar liefst negen podia valt er een mengelmoes van genres en cross-overs te zien, waarin de klassieke muziek het laatste woord heeft. Voor de kinderen worden er workshops instrument maken georganiseerd.

  
Onder meer Nabou Claerhout, het Nederlands Blazers Ensemble en celliste Nil Kocamangil stonden op het driedaagse festival Wonderfeel in 's-Graveland.

Turkije
Voor deze editie van Wonderfeel is er een diepgaande samenwerking met Turkije. Efruz Çakirkaya, directeur van het Istanbul Music Festival, is gastcurator. Het Wonderfeel Festival Orchestra start op vrijdag met de Turkse celliste Nil Kocamangil die de zieke Jamal Aliyev vervangt. Ze schittert in een concert van Marie Jaëll, een componiste die in de negentiende eeuw grote bekendheid genoot en daarna helaas in de vergetelheid raakte. Gitarist Sinan Cem Eroglu en baglama (langhalsluit) speler Muhlis Berberoglu zijn vervolgens te horen op het intieme SOLO podium. Hun muziek is nogal naar binnen gericht en boeit niet echt. Boeiend is even later de uitvoering van Schubert’s overbekende Forellenkwintet met Julien Libeer aan de vleugel. Zijn reputatie van sterpianist maakt hij volledig waar in de frisse buitenlucht van het hoofdpodium op Het Veld. 

  
Het Wonderfeel Festival Orchestra trad tweemaal op met respectievelijk harpist Nick Scholten en celliste Nil Kocamangil als gasten.

Aanstekelijk
Basklarinettist Joris Roelofs geeft een solo-optreden waarin hij zijn spel combineert met opvattingen over improvisatie door de eeuwen heen. Uitermate sterk is het concert van het Artvark saxofoonkwartet op de charmante Bosplek. Met hun organische ensembleklank weten ze ook de liefhebbers van klassieke muziek te overtuigen. Dat het niet vanzelfsprekend is dat Turkse muziek en barok met elkaar te combineren zijn, horen we even later bij Musica Sequenza waarbij blijkt dat de stemming van oosterse en westerse instrumenten zodanig verschilt dat het ensemblegeluid verre van zuiver is. 

  
Sinan Cem Erogly en Muhlis Berberoglu. Pianist Julien Libeer en ensemble voeren Schubert’s Forellenkwintet uit. Soloconcert Joris Roelofs.

Het avontuurlijke Matangi Quartet luistert de eerste dag op met het programma ‘Queer Klassiek’: over de strijd van homoseksuele musici tegen het klassieke establishment. Rick Paul van Mulligen heeft de rol van verteller. Absoluut hoogtepunt van de eerste dag vormt het optreden van de Marokkaanse Asmâa Hamzaoui met haar vrouwengroep Bnat Timbouktou. Met hun aanstekelijke zang en het opwindende guembri (een soort basgitaar) spel van Hamzaoui verleiden ze het aanwezige publiek al snel tot dansen. Hun ritmische en krachtige muziek is onontkoombaar en kan rekenen op een uitzinnig applaus. Erg leuk om te zien hoe het licht stijve klassieke publiek zijn spontane kant toont!

  
Signeersessie Artvark Saxophone Quartet. Musica Sequenza. Matangi Quartet.

Visitekaartje 
De weergoden spelen behoorlijk op tijdens het begin van de tweede festivaldag. Het geluid van de harde regen gaat een wrede confrontatie aan met het concert van violist Niek Baar met celliste Ella van Poucke en pianist Ben Kim. Bij het recital van de Belgische tromboniste Nabou Claerhout met zangeres Lynn Cassiers is het weer droog, maar het optreden van de dames gaat ten onder in een overdosis elektronica. In de buitenruimte gelden nu eenmaal andere spelregels en zijn soundscapes alleen maar gedoe. Een minder moment dat enigszins wordt goedgemaakt door het ‘Delirium voor vier vleugels’ van de Oekraïns-Nederlandse componist Maxim Shalygin. Muziek die meditatief begint en vervolgens steeds meer in kracht toeneemt. 

  
De Marokkaanse Asmâa Hamzaoui met haar vrouwengroep Bnat Timbouktou. Publiek geniet van Nabou Claerhout. ‘Delirium voor vier vleugels’ van componist Maxim Shalygin.

Voor een hoogtepunt zorgt het trio van Rembrandt Frerichs met de Iraanse zanger Mohammad Motamedi. Met zijn heerlijke warme stem omweeft hij oude Perzische poëzie met sierlijke geïmproviseerde melodieën. Frerichs begeleidt hem afwisselend op fortepiano en harmonium: het getuigt van uitzonderlijk vakmanschap hoe nu wel Oost en West op elkaar zijn afgestemd. Indrukwekkend ook zijn de bijdragen van percussionist Vinsent Planjer en Tony Overwater op contrabas en violone. Dit ensemble vormt echt een uitzonderlijk cross cultureel visitekaartje!

  
Pianiste Tomoko Mukaiyama (vier vleugels). Rembrandt Frerichs Trio met de Iraanse zanger Mohammad Motamedi.

Knuffelkoningin
De Turkse celliste Nil Kocamangil voert werk uit van JS Bach, de Spaanse componist Gaspar Cassadó en van haar landgenoot Ahmed Adnan Sygu. De vrouwelijke bariton Lucia Lucas is te horen met het Ragazze Quartet in een aantal liederen uit Schuberts Winterreise. Met haar prachtige stem geeft ze inhoud en diepte aan dit overbekende repertoire. Voor een ander geluid zorgt de begeleiding door een strijkkwartet in plaats van een piano. 

  
Nil Kocamangil en dirigent Johannes Leertouwer van Wonderfeel Festival Orchestra. Het Ragazze Quartet met bariton Lucia Lucas.

De uit Mexico afkomstige vocaliste en bassiste Fuensanta Méndez vormt een knuffelkoningin van het Amsterdamse Bimhuis en het Rotterdamse North Sea Jazz Festival. Met haar toegankelijke mix van folklore, jazz en elektronica lijken zich vele deuren voor haar te openen. Op Wonderfeel, in de open ruimte van het Weiland podium, blijkt haar artistieke bijdrage echt een paar tandjes te licht. Haar omvangrijke ensemble - met, naast haarzelf maar liefst vier zangeressen, trompet, altsaxofoon en twee slagwerkers - kan niet echt overtuigen en moet het meer hebben van de grote hoeveelheid musici dan van de feitelijke inhoud van de composities. 

  
Vocaliste en bassiste Fuensanta Méndez en haar Ensamble Grande.

Ovationeel
Wonderfeel is het sterkst als het festival beroemde musici in een ongebruikelijke omgeving laat zien en horen: zo geeft de wereldberoemde celliste Quirine Viersen met accordeonist Vincent van Amsterdam een recital op Het Veld. Het duo brengt een adembenemend programma met bewerkingen van Bach en Strawinsky. Bijzonder om de barokke Gambasonates in een nieuwe instrumentatie te horen en de Pulcinella Suite in een nieuwe jas. Ovationeel is het applaus dat Viersen en Van Amsterdam ten deel valt.

  
Accordeonist Vincent van Amsterdam en celliste Quirine Viersen. Wonderfeel Festival Orchestra. Pianiste Saskia Lankhoorn.

Kuifje
Aan het begin van de slotdag pakken donkere wolken zich wederom samen boven het festivalterrein. Het Wonderfeel Festival Orchestra onder leiding van Johannes Leertouwer trekt zich weinig van de dreiging aan. Een hoofdrol is weggelegd voor harpist Nick Scholten met repertoire van Debussy. Bijzonder is deze dag een programma op de SOLO met drie pianorecitals op de prachtige Fazioli-vleugel: List Concours winnares Yukine Kuroki, het verstilde programma van Saskia Lankhoorn en de uit Turkije afkomstige Can Çakmur die leven blaast in Schumann, Bartók en Saygun. Zijn soepele spel is gelijktijdig expressief en transparant en een mooie internationale carrière ligt duidelijk in het verschiet. Eric Vloeimans zorgt op de Bosplek met vaste kompaan Tuur Florizoone voor een grensoverschrijdend concert dat velen weet te boeien. 

  
List Concours winnares Yukine Kuroki. Eric Vloeimans met Tuur Florizoone. Youp van ’t Hek duikt op bij het Matangi Quartet.

Dat ook nog Youp van ’t Hek acte de présence geeft met het Matangi Quartet is een regelrechte verrassing. De bejaarde cabaretier verzorgt een programma met meer en minder bekende liedjes en het publiek ligt aan zijn voeten. Dat cross-overs bepaald niet automatisch leiden tot sterke muziek laat het Sufi Ensemble horen met een nogal flauwe mix van Bach en Turkse muziek. Waarin zangeres Aylin Sezer met haar overdreven vibrato zo weg lijkt gelopen uit een strip van Kuifje. U weet nog wel: Bianca Castafiore. Soms is het moeilijk om de lachlust te onderdrukken.

  
Sufi Ensemble met zangeres Aylin Sezer. Nederlands Blazers Ensemble met Turkse gasten waaronder zangeres en saz-speelster Aynur Dogan.

Toekomst
Op het hoofdpodium zorgt Le Concert voor een bloemlezing uit het repertoire van Vivaldi met een solo-rol voor de mezzo Adèle Charvet: een verademing na het aanhoren van de nachtegaal uit het voorafgaande concert. Even waan je je in het Venetië van de achttiende eeuw. De ultieme verbinding van culturen wordt tot slot gerealiseerd door het Nederlands Blazers Ensemble met een keur aan Turkse gasten: zangeres Aynur Dogan, kemenche-speelster Elif Canfezâ Gundüz, ney-virtuoos Sinan Arat en percussionist Alper Kekeç.  Met een meer dan feestelijk concert luiden de musici Wonderfeel 2023 uit en tonen ze overtuigend aan dat met passende arrangementen en een goede voorbereiding de toekomst openligt voor muziek die geen grenzen meer kent.

Gezien: 
21-7: Wonderfeel Festival Ochestra & Nil Kocamangil, Sinan Cem Eroglu & Muhlis Berberoglu, Joris Roelofs, Musica Sequenza, Matangi Quartet & Paul van Mulligen, Amaâ Hamzaoiui & Bnat Timbouktou. 
22-7: Niek Baar met Ella van Poucke & Ben Kim, Maxim Shalygin’ Delirium voor vier vleugels’, Mohammad Motamedi & Rembrandt Frerichs Trio, Lucia Lucas & Ragazze Quartet, Nil Kocamangil, Fuensanta & Ensemble Grande, Quirine Viersen & Vincent van Amsterdam. 
23-7: Wonderfeel Festival Orchestra & Nick Scholten, Yukine Kuroki, Saskia Lankhoorn, Can Çakmur, Eric Vloeimans & Tuur Floorizone, Youp van ‘t Hek & Matangi Quartet, Sufi Ensemble, Le Concert & Adèle Charvet, Nederlands Blazers Ensemble met Aynur Dogan, Elif Canfezà Gundüz, Sinan Arat en Alper Kekeç.

• wonderfeel.nl