CD-RECENSIE 

Point of Few – Open to Closeness
bezetting: Petr Smékal tenorsaxofoon; Radim P?idal gitaar; Vlastimil Škoda basgitaar; Marek Anto?? drums. Gastbijdrage: Jason Lindner synthesizer, sound design
opgenomen: september 2021, Studio Na Orlí, Brno 
uitgebracht: 24 april 2022
label: Bivak Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 52’25
website: point-of-few.cz - bivakrecords.cz  
door: Mathijs van den Berg


Point of Few is een Tsjechisch kwartet dat pop en elektronische muziek combineert met hedendaagse jazz. De band ontstond in 2019 op initiatief van gitarist Radim P?idal en bestaat verder uit tenorsaxofonist Petr Smékal, bassist Vlastimil Škoda en drummer Marek Anto??. ‘Open to Closeness’ is hun debuutalbum. Muzikale invloeden variëren van crossoverartiesten als Donny McCaslin en Robert Glasper tot Pat Metheny en Bill Frisell. De inspiratie komt verder van pop-/rockacts als Radiohead en David Bowie. Voor drie tracks wist de band toetsenist Jason Lindner te strikken die op Bowie’s ‘Blackstar’ meespeelde. Voor P?idal was dit een droom die uitkwam. Lindner speelde zijn partijen op afstand in.

De band heeft een vol, ruimtelijk geluid dat tegelijk vrij stevig klinkt met opzwepende drums, een diep zoemende elektrische bas en een extraverte sax. Gitarist P?idal zorgt voor de finesses. De nummers hebben een vervreemdende, filmische sfeer. ‘David Attenborough’ opent met een sample van de stem van de beroemde natuurdocumentairemaker. Lindners bijdragen zijn alleen te horen op de eerste drie composities. Zijn pregnante synthesizerpartijen en elektronica zorgen behalve voor kleur ook voor extra ruimtelijkheid. Aan de andere kant klinken deze stukken hierdoor wel erg vol en bij vlagen zelfs bombastisch. 

Het zijn vertellende nummers waarin het sterk draait om ritme en sfeer. De basis wordt gelegd door drummer Anto?? met gevarieerde, felle beats die associaties oproepen met hiphop en funk en prettig contrasteren met de lome, machtige bas van Škoda. Saxofoon en gitaar meanderen eroverheen. Smékal haalt met zijn tenorsaxofoon regelmatig flink uit en een enkele keer hoor je van hem een freejazz-achtige passage. P?idals speelt ook soulvolle en puntige partijen, zoals op het funky ‘Memory of a Fringe’. Een enkel nummer heeft een licht melancholieke ondertoon. 

Met hun vertellende karakter kennen de stukken vele overgangen, waarbij de band steeds een volslagen nieuwe richting inslaat. Avontuurlijkheid valt natuurlijk te prijzen, maar de verhalen missen een kern. Het album kent weinig verbindende thema’s of melodieën. Het spel is goed, maar niet buitengewoon, waardoor je niet meer dan een aardig, sfeervol album overhoudt. 

Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.

Album trailer.