CD-RECENSIE

CYCLE – JIN-BREBL-CONCERT
bezetting: Bo van de Graaf saxofoons, Christoph Mac-Carty toetsen en zang, Michel Mulder bandoneon en keyboard, Dion Nijland contrabas, André Groen drums en vibrafoon
opgenomen: 30 september 2020 in Brebl, Nijmegen
uitgebracht: december 2020
label: ICDISC
aantal stukken: 8
tijdsduur: 51’35
website: icompani.nl - subdist.com
door: Cyriel Pluimakers


Na 35 jaar grotere projecten met zijn bekende ensemble I Compani georganiseerd te hebben, keert de Nijmeegse saxofonist Bo van de Graaf weer terug naar zijn muzikale wortels: de jazz uit de jaren zeventig. Een periode waar de muziek doordrenkt was van vernieuwingsdrang en koortsachtige creativiteit. Een tijdvak waarin de gesel van de marketing nog geen rol speelde en waarin kunstenaars nog niet door populisten naar de marge waren verbannen.

Circle
Voor de cover heeft ontwerper Kees Moerbeel het beroemde Circle dubbelabum op ECM als uitgangspunt genomen. Een plaat uit 1975 waarin altsaxofonist Anthony Braxton de boventoon voert, samen met pianist Chick Corea, contrabassist Dave Holland en drummer Barry Altschul. Van de Graaf werd indertijd diep door het spel van Braxton beïnvloed. Toch heeft de saxofonist voor deze nieuwe productie zijn eigen weg gekozen, met een afwijkende instrumentatie en grotendeels andere stukken. Alleen de bekende compositie ‘Nefertiti’ keert op het nieuwe album terug. 

Energie
Voor een gezelschap van 30 personen, conform de Covid19 regels, voerde De Graaf eind september 2020 in Brebl te Nijmegen met veel energie voornamelijk werk van hemzelf en zijn bandleden uit. De muziek ademt de geest van artistieke vrijheid, waarin jazz en West-Europese improvisatiekunst elkaar innig omarmen. De piano van Christoph Mac-Carty en de contrabas van Dion Nijland geven een fundament aan de uitgebreide exploraties van De Graaf, die met zijn altsaxofoon regelmatig de stratosfeer lijkt op te zoeken in ‘Love at First Sight’. Lekker stevig zijn de van Nijland afkomstige composities ‘Bocycle’ en ‘Basgewijs’. Spannend is de instant composing in ‘This Happened’, een stuk waarin zonder de gebruikelijke basisafspraken iets moois opbloeit.

Nieuw
Verwijzingen naar de muziek van Astor Piazzola vinden we in het van Gary Peacock afkomstige ‘Vignette’. De bandoneon van Michel Mulder ademt nostalgie en de Argentijnse tango gonst over het podium. Een weemoedig moment dat naadloos overgaat in het van Wayne Shorter afkomstige ‘Nefertiti’, dat ook weer zo’n enerverende altsaxofoonsolo van de leider bevat en fel pianowerk van Mac-Carty. Het is te hopen dat dit eerste album van Cycle de aanzet gaat vormen tot nog meer nieuwe en eigenzinnige producties. Nederland is een nieuw en avontuurlijk ensemble rijker!

CYCLE