CD-RECENSIE

Hellmüller’s 4 – L’envol
bezetting: Franz Hellmüller; gitaar, Nat Su; saxofoon, André Pousaz; contrabas, Norbert Pfammatter; drums
opgenomen: augustus 2007
release: 2008
label: Meta Records Germany
tracks: 7
tijd: 48.24
website: www.hellmuller.com - www.metarecords.de
myspace: www.myspace.com/franzhellmller
door: Mischa Beckers


De Zwitserse gitarist Franz Hellmüller studeerde muziek in Parijs en Luzern, nam masterclasses bij een keur aan artiesten zoals Frank Möbus, Kurt Rosenwinkel en John Abercrombie, en leidt diverse ensembles waaronder het kwartet Hellmüller’s 4.

Hellmüller is een man van extremen maar ook van balans. Hij kan bescheiden een mooie reeks open akkoorden neerzetten, daarin lange pauzes gebruiken, spanning opbouwen en verwachtingen scheppen, maar ook naar een dichte structuur toewerken. Zijn improvisaties gaan van ingetogen sporadische enkel gespeelde noten zoals in de sfeervolle ballad Thea, via afgemeten riffs in octaven van Endzeit naar razendsnelle, op arpeggio’s gebaseerde, opklimmende reeksen zoals in het groovende Wow.

Het merendeel van de door Hellmüller geschreven stukken wordt in midtempo gespeeld en langzaam opgebouwd rond sterke thema’s. De gitarist kiest zijn noten zorgvuldig, bijvoorbeeld bij de inleiding van akkoordovergangen. Zijn begeleiders zijn even effectief als bedreven en ondersteunen de gitarist doorgaans bescheiden maar krijgen ook veel ruimte voor improvisatie. Zo bouwt Pfammatter in het titelnummer zijn drumsolo ingenieus op en ontbrandt vervolgens een collectieve improvisatie rond het thema. Zowel saxofomist Nu als contrabassist Pousaz nemen regelmatig het initiatief hun kunnen te tonen of met Hellmüller in duel te gaan.