CD-RECENSIE 

Jules Deelder & Boris van der Lek - Jazz
bezetting: Jules Deelder vocalen, slagwerk; Boris van der Lek tenorsaxofoon; Cok van Vuuren gitaar; Peter Wassenaar contrabas; Arend Niks drums, percussie
opgenomen: 26 t/m 28 februari 2018, Walhalla Rotterdamuit
gebracht: 16 november 2018
label: Butler Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 34’24
website: www.deelder.com - www.borisvanderlek.nu
door: Erno Elsinga


Leverde Jules Deelder in 2015 met het album ‘Deeldelirium’ een wanprestatie af – volgens liefhebbers moest je het vooral ‘live beleven’ -, muzikaal zit ‘Jazz’ een stuk beter in elkaar.

Werd ‘Deeldelirium’ gedomineerd door een overvloed aan galm en onsamenhangend repertoire, ‘Jazz’ klinkt schoon en natuurlijk waardoor de muziek aan sfeer en geloofwaardigheid wint. Het repertoire van boogaloo, blues, rock, jazz en smartlap wordt als een eenheid gebracht, weliswaar eenvoudig van opzet maar een prima voedingsbodem voor tenorsaxofonist Boris van der Lek om te laten horen wat hij in huis heeft. Zijn krachtige spel (Golden Earring, Herman Brood) geeft body aan de stukken en schuurt uitgebalanceerd tegen het bluesy gitaarwerk van Cok van Vuuren die met smakelijke solo’s en schuivende akkoorden subtiele verbindingen legt. 

Jules Deelder (73), die naast drums vooral vocaal een bijdrage levert, klinkt in het deinende ‘How Cool’ als een opgelapte Chet Baker. In de rock & roll-klassieker ‘My Baby Left Me’ doet de zanger zijn leeftijd eer aan, maar het meest vermakelijk klinkt ‘Vogelvrij’, een zelfmedelijdende smartlap van meezinggehalte, met slechts saxofoon en bas in de begeleiding. 

Instrumentaal zijn ‘Gospel Chops’, ‘You Don’t Know What Love Is’ en 'Blue Monk’ bescheiden hoogtepunten. Vooral omdat we kennismaken met het introverte en fijnzinnige gitaarspel van Cok van Vuuren (1963). De Schiedamse gitarist (Freek de Jonge, Fay Lovsky, New Cool Collective) en fervent liefhebber van Marc Ribot, heeft een aangrijpende sound die wonderlijk mixt met het ruige en bijwijlen diepe saxofoongeluid van Boris van der Lek. Vele ingrediënten kloppen en dat maakt van ‘Jazz’ een album met het hart op de goede plaats.

How Cool.