The Bad Plus vormt de Harley Davidson van de pianotrio’s
CONCERTRECENSIE: The Bad Plus, Bimhuis, Amsterdam, 17 oktober 2016
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers
Een concert van The Bad Plus in het Bimhuis is steevast uitverkocht, ook op maandagavond. Het pianotrio - zonder leider - met pianist Ethan Iverson, contrabassist Reid Anderson en drummer David King vormt al jarenlang een van de meest geliefde live-acts. Hun repertoire dat bestaat uit bewerkingen van popsongs en aansprekende eigen composities slaat aan bij een breed publiek.
![]()
Ethan Iverson, Reid Anderson en David King in het Bimhuis.
Verfijnen
Toch is de opzet van dit ensemble allerminst clichématig: pianist Anderson speelt veel staccato en kiest zijn noten zorgvuldig, contrabassist Anderson vervult de melodische rol en drummer King rockt dat het een lieve lust is. Een echte leider heeft het ensemble niet. Door jarenlang samenspelen, toeren en het verfijnen van hun concept klinkt The Bad Plus als een perfect lopende motorfiets: een stevig en vol geluid, met een sterk ritmische inslag. Een Harley Davidson, die al jarenlang meegaat en zijn betrouwbaarheid ruimschoots bewezen heeft.
Veel nummers van het concert in het Bimhuis zijn afkomstig van hun laatste cd ‘It’s Hard’, waarin popsongs centraal staan. Een aantal stukken zijn afkomstig van andere producties. Hun eigen composities zijn net zo welluidend als de gespeelde ‘hits’, maar steeds met dat kenmerkende rauwe randje dat vooral op het conto van de dynamisch opererende King geschreven kan worden. Zijn klappen op het drumstel zijn vaak hard maar steeds doeltreffend. Contrabassist Reid Anderson is een melodicus zonder weerga die ook nog eens bijzonder humoristische aankondigingen doet. Hij is een droogkomiek die regelrecht past in de rijke Amerikaanse traditie van de stand up comedian. Een toegevoegde waarde op het muzikale aandeel. Het smaakvolle en uitgewogen pianospel van Iverson tenslotte komt voort uit de percussieve traditie van Ahmad Jamal en Thelonious Monk: feilloos qua timing en geen noot teveel.
![]()
De grappige aankondigingen van Reid Anderson zijn van toegevoegde waarde op het muzikale aandeel.
Twist
Knap is ook dat het trio net op het moment dat je denkt ‘ik weet het wel’ telkens weer een nieuwe twist aan de improvisaties weet te geven. Op hun sterkst functioneren de musici in medium en uptempo’s, in ballads weten ze niet altijd even goed de spanning vast te houden. Zo valt bevat de improvisatie op ‘Time After Time’ te veel herhalingen. Daarentegen is hun uitvoering van het drakerige ‘Mandy’ van Barry Manilow wel geslaagd, met een interpretatie die ver over de top gaat. De kitsch wordt muzikaal zo groot neergezet, dat je als luisteraar letterlijk gegrepen wordt. Schitterend is ook hun compositie ‘Inevitable Western’, afkomstig van de gelijknamige cd uit 2014.
Na afloop krijgt The Bad Plus een staande ovatie en met niet minder dat twee toegiften mogen de musici weer terug naar hun hotel. Een concert dat zo goed is, dat je al weer naar een volgend optreden verlangt.
Lees ook:
- 01-09-16 The Bad Plus – It’s Hard
