CD-RECENSIE

Oene van Geel - Sudoku
bezetting: Oene van Geel, altviool, Mark Haanstra basgitaar,
Miriam Overlach harp, Oguz Büyükberber basklarinet, Matteo
Mijderwijk piano
opgenomen: gedurende 2015, Warning Studios, Amsterdam
uitgebracht: juli 2016
label: Zennez Records
aantal stukken: 12
tijdsduur: 46’59
website: www.oenevangeel.com
door: Cyriel Pluimakers


Altviolist Oene van Geel bracht onlangs zijn eerste soloproject ‘Sudoku’ uit. Een productie, waar hij ook in zeven van de twaalf stukken samenwerkt met een keur van musici zoals basgitarist Mark Haanstra, harpiste Miriam Overlach, basklarinettist Oguz Büyükberber en pianist Matteo Zuiderwijk.

Het album – opgenomen in de loop van 2015 – heeft het formaat van een ouderwetse EP en bevat een cd en een vinyl-single, met alternatieve versies van de stukken ‘Theotuma’ en ‘Seven Riffs’. De uitgave roept meteen een sympathiek retro-gevoel op en is een echt hebbedingetje voor de verzamelaar.

Van Geel zijn solostukken vormen knutselwerkjes, waarbij hij meerdere lagen over elkaar heen legt, met een divers instrumentarium: altviool, vijfsnarige viool, cajón en percussie. Als effect gebruikt hij zo nu en dan de octaver, een apparaat dat furore maakte in de popmuziek. Hij gebruikt zijn instrument niet alleen melodisch maar ook voor klanktapijten, die vaak tegen het atonale aanzitten.

Van Geel is een muzikaal avonturier van de eerste orde. Hij laat zijn altviool zingen, krassen en gieren dat het een lieve lust is. Het gevaar bij dit soort experimenten is dat de muziek te veel naar binnen gekeerd is, maar de topmusici waarmee hij zich omringt zorgen ervoor dat Van Geel als musicus echt uit zijn hok komt. Het repertoire varieert van kamermuziek tot soundscapes en van Balkan-ritmes tot Indiase toonreeksen en improvisaties. De muziek is gericht op essentiële boodschappen, wordt nooit langdradig en veel stukken zijn aan de korte kant: zo rond de drie á vier minuten. 

Buitengewoon teer klinkt de altviool – zoals de titel al suggereert – in ‘Dew Drops on a Spider’s Web’ en smerig op ‘Theotuma’. Van Geel is een man van contrasten: lyriek en hardrock gaan naadloos in elkaar over. Een prachtige afsluiting van de cd vormt ‘Sculptures’, een duet met pianist Matteo Mijderwijk dat zich ontwikkelt tot een prachtig klankmozaïek.

‘Sudoko’ vormt een van de meest intelligente en zorgvuldig geproduceerde uitgaves van de Nederlandse improvisatiemuziek van het afgelopen jaar. Je hoort een fenomenaal kunstenaar – met zijn muzikale vrienden - aan het werk in zijn repetitieruimte. En wat is er mooier dan dat je als liefhebber mag meeluisteren.


 

Oene van Geel - Sudoku
(volledig album)