Fascinatie ligt diep in eenvoud opgesloten
CONCERTRECENSIE. Fraanje, Mezzadri, Soniano, Gouband, Paradox Tilburg, 30 september
beeld: Liesbeth Keder
door: Erno Elsinga
De lijn tussen langdradig en fascinerend is soms dun. Het trio van Harmen Fraanje met de Fransen Brice Soniano en Toma Gouband dat zich vanavond versterkt zag door de Noord-Afrikaanse fluitist Malik Mezzadri, presenteerden in de Paradox hun zojuist verschenen album ‘Nyamaropa’. Een verzameling composities onder meer geïnspireerd op de muziek van de Baka Pygmeeën uit Kameroen en muzikale ontmoetingen met de bevolkingsgroep Shona in Zimbabwe.
Trio Harmen Fraanje, Brice Soniano, Toma Gouband en fluitist Malik Mezzadri presenteerden hun album ‘Nyamaropa’.
De niet alledaagse muziek van het kwartet leunde zwaar op trance, een genre dat de nadruk legt op het herhalen van een melodie en het creëren van een euforische sfeer. Muziek waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt en die je letterlijk – mits je het toelaat - in trance brengt, toegankelijk is maar ook voorspelbaar.
Malik
De minimalistische ideeën van het kwartet werden met veel gevoel voor muzikale schoonheid uitgevoerd waarbij het excentrieke spel van fluitist Malik Mezzadri veelal op de voorgrond trad. Fluwelen melodieën, ritmische valse lucht, een dartelende neusfluit of bezwerend gezang die een spiritueel sausje legde over de ingetogen, samensmeltende improvisaties van het trio waarbij de onderliggende melodie vaak gevangen zat in een repeterend thema van piano of bas.
Fraanje, Mezzadri, Soniano, Gouband op het podim van Paradox in Tilburg.
Een serene sfeer omarmde de ruimtelijke, transcendente stukken. Fraanje’s dromerige pianospel was fascinerend evenals de creatieve vondsten van drummer en percussionist Gouband. Opvallend was het door Soniano geschreven ‘Akon Etye’, een op de pygmeeën geïnspireerd a capella gezongen stuk begeleid door ritmisch handgeklap.
Cirkels
Het reislustige kwartet dat overstroomt van ideeën en soms ver gaat in de uitvoering daarvan – zo bestaan de composities van Gouband uit cirkels van acht noten – heeft met ‘Nyamaropa’ een pracht album afgeleverd dat live maar gedeeltelijk tot zijn recht komt. De luisteraar in de concertzaal moet diep gaan om fascinatie van langdradig te onderscheiden in de melodieus op eenvoud gestoelde stukken. De veelheid aan ideeën en inspiratiebronnen komen op het album, vernoemd naar een Shona traditional dat letterlijk vlees en bloed betekent, levendiger en gevarieerder tot zijn recht.
