Mike Keneally: hoe een rockheld in de klassieke wereld afdaalt
CONCERTRECENSIE. Mike Keneally Band, Koh-I-Noor en Godsticks, Paradox Tilburg, 27 maart
beeld: Gemma Kessels
door: Rinus van der Heijden
Een rockgitarist die een compositie schrijft voor een (klassiek) saxofoonkwartet. Er zijn mindere redenen om de gang naar een concert te maken. In Paradox bracht het Nederlandse en vooral vermaarde Koh-I-Noor Saxofoonkwartet de wereldpremière van ‘Metrolinofenagea’, geschreven door de Amerikaanse gitarist Mike Keneally.
Mike Keneally, het Koh-I-Noor Saxofoonkwartet en de band Godsticks met gitarist Darran Charles verzorgden een concertavond in de Paradox.
Vijf jaar geleden verzocht omroeporganisatie NTR de rockhelden Steve Vai en Mike Keneally een compositie te schrijven voor een klassiek ensemble. Mike Keneally aanvaardde de opdracht en in de middag van 27 maart speelde het Koh-I-Noor Saxofoonkwartet tijdens een repetitie in Paradox voor het eerst ’Metrolinofenagea’. Om dan ’s avonds het stuk officieel aan de wereld aan te bieden.
Deze wereldpremière was één grote verrassing, zeker als je hem afzet tegen het ‘oeuvre’ van Keneally, dat hij nadien voor een grote schare fans Paradox in donderde. ‘Metrolinofenagea’ is een mooi afgewogen, eigentijds gecomponeerd werk, waarin ieder van de vier saxofonisten een evenredig aandeel heeft. Keneally heeft het karakter van de sopraan-, alt-, tenor- en baritonsaxofoon knap uitgebuit door de instrumenten aanvankelijk met hun eigen klank tegen elkaar te laten inspelen. De kakelende sopraan neemt het op tegen de brommende bariton, terwijl de alt en tenor daar spinnend tegenaan leunen of er zich tegen verzetten.
Rijkdom
‘Metrolinofenagea’ duurt een dikke tien minuten. In die tijd heeft componist Keneally kans gezien het saxofoonkwartet zowel de rijkdom en de onderlinge kleurverschillen van de instrumenten als de totaalklank - zoals die zich openbaart in de finale – te laten horen. Een niet geringe prestatie, die door de grote schare Keneallyfans zichtbaar werd gewaardeerd.
Mike Keneally’s roem berust nog altijd op zijn aanwezigheid in Frank Zappabands. Hij was er de stuntgitarist en keyboardbespeler. Dan moet je aardig wat in huis hebben, want stuntgitarist was Zappa zelf ook. Met zijn eigen band toert Mike Keneally nu door Europa, met in zijn kielzog het Britse Godsticks, dat het voorprogramma verzorgt. Over hen ben je snel uitgepraat: het trio bezoekt ongetwijfeld dagelijks de clichémagazijnen van de rockmuziek. Leider, zanger, gitarist en toetsenist Darran Charles kon zich deze avond niet verstaanbaar maken, toonde zich op zijn gitaren uiterst bedreven, maar bleef in zulke kringetjes ronddraaien, dat het concert na vijf minuten al verveelde.
De Mike Keneally Band met drummer Joe Travers, basgitarist Bryan Beller en de gitaristen Rick Musallam en Keneally.
De Mike Keneally Band vist in feite in dezelfde vijver als Godsticks. Virtuoos gitaarspel, ondersteund door nóg een gitaar, een basgitaar en slagwerk. Snoeihard de podia afgedonderd en vrijwel altijd binnen een handvol maten. In vliegende vaart gebracht, voor fervente fans die het idioom kunnen dromen en als ware headbangers de muziek begeleiden. Eenvoud siert de mens en zeker de gitaarrock.
Even werd het interessant, toen Mike Keneally aan een van zijn lange, lenige solo’s begon en zijn bandleden zich redelijk gedeisd hielden. Hier was duidelijk te horen dat Keneally over een daverende techniek beschikt en die tot in details weet te benutten. Maar dit moment was van korte duur, want Keneally stapte op medegitarist Rick Musallam af om met de gezichten en de instrumenten dicht bij elkaar een muzikaal duel uit te vechten. Jankende gitaaruithalen, razendsnel voortgebracht, met de bonkende en alles overheersende begeleiding van basgitaar en slagwerk. Vooruit met de geit maar weer. Het zoveelste bewijs dat één zwaluw de lente niet maakt en één gitarist nog geen goed concert.
Coproductie
Deze concertavond was een coproductie van muziekpodium Paradox en NTR Radio. Radiopresentator en –producent was zelf aanwezig om de avond te presenteren en op te nemen. NTR zendt de weergave ervan uit op 6 juni in het programma ‘CoLive’ op Radio 6. Co de Kloet is van het snelle soort, dat weet hoe het zijn waar moet verkopen. Hij typeerde de Mike Keneally Band als “een van de beste groepen ter wereld”.
Prima, zo’n mening, maar als De Kloet wat vaker Paradox zou bezoeken – bijvoorbeeld vorige week bij Flat Earth Society en zaterdag bij het trio van Ernst Reijseger, Harmen Fraanje en Mola Sylla – dan zou hij er snel achter komen dat voor ‘beste groepen ter wereld’ heel wat meer om de hoek komt kijken dan wat Mike Keneally Band en Godsticks aan den volke tonen.
Nogal smaakgekleurd verslag dit.. balans tussen gitaarspel en basgitaar plus drums was in mijn ogen zeer dynamisch aanwezig bij het Keneally concert. Dit in tegenstelling tot Godsticks waar de drums tov de rest de overhand hadden. Dat dit geen salonfahige jazz is, dat is een ander verhaal, maar op deze wijze wel wat aanmatigend beschreven.
Hen Metsemakers (E-mail ) - 01-04-’13 14:13