CD-RECENSIE

Steven Kamperman’s Carrousel – Mallemolen
bezetting: Steven Kamperman alt- en besklarinet en sopraansaxofoon; Jeroen van Vliet piano; Meinrad Kneer contrabas; Andreas Pichler slagwerk
opgenomen: 16 en 17 september 2008, Fattoria Musica, Osnabrück
release: 2011
label: LopLop
tracks: 9
tijd: 45.18
website: www.stevenkamperman.nl - www.loplop.nl
door: Rinus van der Heijden


Alleen al die duur van de cd, 45 minuten. Drie kwartier om alles te zeggen wat je zeggen wilt. Een muzikale boodschap te verkondigen, die zijn gelijke niet kent. Drie kwartier om rondjes te draaien door de wereld van jazz, etnische muziek, eigentijdse klanken en vooral improvisatie. Waarmee Carrousel op onnavolgbare wijze alle elementen die goede jazz kenmerken, in vaak duizelingwekkende vaart, aan de luisteraar presenteert.

Het is niet voor niks dat klarinettist/saxofonist Steven Kamperman zijn groep Carrousel en zijn nieuwste cd ‘Mallemolen’ heeft genoemd. Het album is opgedragen aan – je mag ook zeggen geïnspireerd op – het oeroude begrip kermis. Waar je in een mallemolen (draaimolen) kunt zwaaien en zwieren, waar je in een spookhuis kunt ronddwalen, waar je de vrouw met de baard kunt bezoeken of statig kunt zweven in een reuzenrad. Steven Kamperman gebruikte al deze begrippen als metaforen voor gedenkwaardige muziek, samengebracht op een cd die tot de mooiste van dit jaar behoort – zelfs al is dat nog lang niet voorbij.

De cd opent met ‘Dans la foule et la folie’, de entree van een kermis die meteen de krankzinnigheid, het massale en het dolgedraaide van het evenement tekent. In een onwaarschijnlijk tempo raast het kwartet met vrije improvisaties door de compositie. Een mooiere entree is nauwelijks denkbaar. In ‘Cornemuse’ wordt het geluid van een doedelzak opgewekt, een instrument dat Kamperman enkele maanden mocht bespelen en uitproberen.

Musette, ook zo’n beetje een uitgeleefd begrip en daarom prachtig passend bij een kermis, is te bespeuren in de composities ‘Waltz’ en ‘Tango Ludico’. Je kunt erop dansen of wegdromen en dat is precies wat ‘Mallemolen’ op allerlei manieren biedt. Want evenals op een kermis hoef je je niet voortdurend onder te dompelen in snelheid en razernij. Vooral door de inbreng van Jeroen van Vliet en Meinrad Kneer zijn er ook momenten van inkeer, ogenblikken waarop je voorzichtig happend in een suikerspin het leven op een intiemere manier kunt beschouwen.