CD-RECENSIE

Efraïm Trujillo – 3 Part Harmony
bezetting Efraïm Trujillo saxofoons, Eran Har Even gitaar, Sven Schuster contrabas
opgenomen 10 en 11 januari 2026, Studio Theemsweg, Rotterdam
uitgebracht 10 april 2026
label ZenneZ Records
aantal stukken 7
tijdsduur 32:30
website efraimtrujillo.com - zennezrecords.com
door Jeroen Jansen



Er is een beroemde opname van Jimmy Giuffre, Jim Hall en Steve Swallow, ‘Travelin’ Light’ uit 1961, die decennialang gold als het referentiepunt voor intieme jazzformaties zonder piano: drie stemmen die luisteren, ruimte laten en toch een wereld opbouwen. ‘3 Part Harmony’, het nieuwe album van het Efraïm Trujillo Trio, roept die traditie onmiddellijk op. Saxofoons, gitaar, contrabas, geen ritmesectie, geen opvulling. En het werkt.

Extraverte projecten
Trujillo is in Nederland vooral bekend van de extraverte projecten waarbij hij een kenmerkende rol speelt: The Preacher Man, Plocktones, New Cool Collective. Op ‘3 Part Harmony’ laat hij een andere kant zien. De zeven stukken zijn compact als petit fours, aantrekkelijke kamermuziekjazz die zijn kwaliteit haalt uit precisie en onderlinge afstemming. Toch gaat daarbinnen meer schuil dan op het eerste gehoor lijkt.

Neem het openingsstuk ‘Ines Maria’. Zes minuten lang ontvouwt het trio een bedachtzame melodie die de ruimte neemt zonder haar te vullen. Even verderop brengt ‘Say What?’ een Caribische luchtigheid die het geheel openbreekt, en ‘The Easy Way Out’ zweept op met een ritmische energie die bijna vergeten doet dat er geen drummer in de buurt is. Trujillo componeert het overgrote deel, maar twee stukken zijn van bassist Sven Schuster.

Warmbloedig en direct
In ‘Learning How to Love’ van Schuster komt precies die soul naar boven die Trujillo’s spel zo herkenbaar maakt. Hij zingt bijna op zijn tenorsaxofoon, warmbloedig en direct, terwijl Schuster zelf een compacte, welluidende solo tekent die de compositie van binnenuit verlicht. ‘The Happy Tree’, ook van Schuster, is het domein van gitarist Eran Har Even: hij soleert er lyrisch doorheen zonder ook maar één moment de verbinding met zijn bandgenoten te verliezen. Har Even past hier uitstekend bij; zijn gitaargeluid heeft precies de juiste balans tussen aanwezigheid en ingetogenheid.

Het sluitstuk ‘Dramatic Chipmunk’ is het meest afwijkende nummer van het album. Trujillo speelt hier sopraan in plaats van zijn gebruikelijke tenorsaxofoon, en het trio maakt voor het eerst gebruik van effecten, waardoor het geluid weidser en atmosferisch wordt. Schuster laat een gestreken solo horen met gevoel voor dramatiek, alsof hij de titel letterlijk neemt.

Helder en open
Opgenomen door Trujillo zelf in Studio Theemsweg en gemasterd door Chris Weeda, klinkt het album helder en open. Niets te veel, niets te weinig. ‘3 Part Harmony’ is geen spectaculaire draai in de carrière van Efraïm Trujillo, maar wel een uitstekend album dat aantoont dat zijn kenmerkende warmbloedigheid ook in het kleine gedijt. 

Op 15 mei is het Efraïm Trujillo Trio te horen in De Fruitvis in Rotterdam.