Black Napkins: zoekend, ontwikkelend en potentierijk
CONCERTRECENSIE. Badcuyp Amsterdam, Black Napkins, 7 januari 2007
beeld: Thomas Huisman
door: Tim Sprangers
Drie muzikanten uit drie verschillende richtingen. Vorig jaar traden trompettiste Sanne van Hek, drummer Gerri Jaeger en bassist Glenn Gaddum bij wijze van experiment samen op. Binnenkort gaat het trio de studio in en ter voorbereiding hierop speelde het trio in de Badcuyp. De sessie miste zo nu en dan onderhoudendheid. Het was voornamelijk een zoeken naar identiteit, eentje die zo nu en dan stiekem vorm kreeg. Die tipjes van de sluier lieten horen dat Black Napkins zeker potentie heeft.
Sanne van Hek, Gerri Jaeger, Glenn Gaddum
Sanne van Hek - zij studeerde eerst basgitaar aan het Conservatorium van Tilburg en is winnaar van de Nu Jazzprijs met de flügelhorn - zorgde op trompet voor frisheid binnen de formatie. Met niet al te ingewikkelde en veelal geïmproviseerde melodielijnen bleek hoe indrukwekkend haar kwaliteiten zijn. Ze speelt losjes, dromerig en gevoelig en bijzonder beheerst. Beheersing die ook aanwezig is bij de vierentwintigjarige bassist Glenn Gaddum. Opvallend zijn zijn activiteiten binnen de popmuziek; hij is actief in bands als Postman en Boris and Raymzter. Dit was duidelijk te horen; met strakke funk-, soul- en hiphopbaslijnen was hij de stuwende factor van het trio. Op bescheiden wijze bleef hij nadrukkelijk aanwezig. Het samenspel van Gaddum met drummer Jaeger was interessant en experimenteel. Jaeger, actief in de rockjazzband Brown vs. Brown, kent weinig grenzen. Hij is constant op zoek naar klank(combinaties) binnen zijn instrument. Met behulp van percussieattributen was zijn spel lekker onrustig door menig plotselinge break.
Helaas is deze interessante combinatie nog geen eenheid. Het leek af en toe alsof zij in een andere taal spraken en ik niet begreep wat er gezegd werd. De stukken waren vaak gecompliceerd en ook de muzikanten leken die nog niet onder controle te hebben. Interacties waren weliswaar interessant, maar ook onwennig. Door de eigenzinnige karakters, achtergronden en kwaliteiten zijn de mogelijkheden oneindig en een karakter ontwikkelt zich, wel of niet, gestaag. Toch doet de boeiende variatie mij uitkijken naar het uiteindelijke resultaat, omdat deze band in ontwikkeling een zeer boeiende kan worden.
Het optreden werd overigens vervolgd door het Jasper Stadhouders Kwartet bestaande uit gitarist Jasper Stadhouders, Jasper Lekkerkerk op keyboard, drummer Onno Govaert en de basgitarist van de hoofdact, Glenn Gaddum. Zij vormden een behoorlijk contrast in vergelijking met Black Napkins. De vier voelden elkaar goed aan. Interessant hoe de zeventienjarige Stadhouders zich ontwikkelt in Amsterdam. In zijn geboorteplaats Tilburg liet hij voornamelijk horen hoe nauwkeurig en mooi de jazzstandards klinken. Amsterdam lijkt hem te ontplooien tot een bijzonder veelzijdige muzikant. Met pakkende en chaotische tonen kreeg hij mij op het puntje van de stoel. De jonge gitarist vormt de personificatie van Black Napkins: zoekend, ontwikkelend en potentierijk.
- Sanne van Hek, maart 2006: interview
- Glenn Gaddum website
- Gerri Jaeger Myspace
- Badcuyp Amsterdam website
- Myspace: Jasper Stadhouders - Onno Govaert - Jasper Lekkerkerk
