CD-RECENSIE

Rembrandt Frerichs – Self Portrait
bezetting: Rembrandt Frerichs – piano, shrutibox; Jan Menu – sopraan- en tenorsaxofoon; Uli Glaszmann, Gulli Gudmundsson – bas; Vinsent Planjer - drums
opgenomen: 2007
release: 2007
label: eigen beheer
tracks: 11
tijd: 60:23
website: www.rembrandtfrerichs.nl
door: Erno Elsinga

Het huidige Nederlandse klimaat voor debuterende jazzpianisten is een gunstige. In korte tijd verschenen de debuutalbums van de pianisten Eric van der Luijt en Franz von Chossy en nu is er dan de eersteling van het Rembrandt Frerichs Trio, aangevuld door de sopraan- en tenorsaxofonist Jan Menu.

‘Selfportrait’ is een mooi document. In de elf door Frerichs geschreven composities reflecteert de pianist andere kunstvormen en gevoelens aan zijn muziek. Een geschilderd stilleven, een bezoek aan Brazilië, een vakantiehuisje van een vriendin in Andalusie maar ook klassieke componisten als Edward Grieg en Alban Berg en de muziek van Nick Drake vormen onder meer de inspiratiebronnen van Frerichs.

Hij bouwt zijn arrangementen zorgvuldig op. De composities bewegen zich in uitgebalanceerde melodielijnen zoals in het prachtige ‘Stil Leven’ en in meeslepende passages zoals in ‘Evangelie’ - waarin Frerichs akkoordenspel het solide vangnet is voor een woelig solerende Jan Menu. Hier en daar doet zijn spel vanwege de melodieaanpak en intonatie denken aan de composities van pianist Brad Mehldau, maar Frerichs heeft zeker een eigen geluid en verhaal. Integer en sensibel zoals in het melancholische slotstuk ‘Sketch on November’ waarin Frerichs de piano als een gitaar laat klinken door met zijn Albert Heyn bonuskaart de snaren te beroeren. Bassist Gulli Gudmundsson en drummer Vinsent Planjer zijn subtiele begeleiders met een prachtig uitgebalanceerd geluid. Jan Menu zweeft met zijn fluwelen sopraansax en tenorsax boven de stukken. Alle ingrediënten kloppen in dit zeer fraaie debuutalbum.