INTERVIEW
door: Cyriel Pluimakers









“Miljonair ben ik niet geworden van deze uit de hand gelopen hobby.” Foto © CP.


De jazz telt vele kleine platenlabels die erin slagen om met beperkte middelen iets bijzonders neer te zetten. Het Nederlandse Daybreak is zo’n parel in het muzikale landschap. In 1979 opgericht door de in Amsterdam wonende liefhebber Fred Dubiez (1937) is de mooie catalogus onlangs overgedragen aan Wim Wigt van Timeless, die dit mooie label zal voortzetten in de geest van de oprichter. Binnenkort zullen er ook een aantal nieuwe releases volgen. Met Dubiez kijken we in zijn huiskamer terug op de rijke oogst van Daybreak.

  
Uit de serie 'En Blanc et Noir' met Robert Jan Vermeulen, Deborah Brown nam op met The Eric Ineke JazzXPress, en ook Ben Webster ontbrak niet bij Daybreak.

Jazzvirus
“Op mijn twaalfde begon de liefde voor de jazz met de bands van Tommy Dorsey en Artie Shaw”, vertelt hij. “Daarna werd bebop-altsaxofonist Charlie Parker mijn idool. In het Concertgebouw ging ik naar de Jazz At The Philharmonic concerten en de orkesten van Count Basie en Duke Ellington. Ik werd voorgoed door het jazzvirus bevangen en volgde de ontwikkelingen nauwgezet. Ook de muziek van Gerry Mulligan en het tromboneduo Jay and Kai (J.J. Johnson en Kai Winding) sprak mij aan. Voor mijn werk bij Fokker reisde ik over de hele wereld en ik haalde de lp’s overal vandaan. “

Droomstart
In 1979 startte Dubiez met Daybreak. De eerste plaat die uitkwam was een sessie met trombonist Jimmy Knepper, die met name bekend werd door zijn werk met Charles Mingus. Een buitengewoon geslaagde sextet-productie met een topbezetting: flugelhornspeler Eddie Engels, tenorsaxofonist Dick Vennik, pianist Nico Bunink, contrabassist Harry Emmery en drummer John Engels. “Het was echt een droomstart”, vertelt de inmiddels 86-jarige jazzliefhebber. “

Daarna ging het balletje rollen en bracht ik onder meer albums uit met Chicago-tenor Von Freeman en de pianisten Loek Dikker en Arnold Klos. Maar ook gaf ik ruimte aan een avant-gardist als Keshavan Maslak. Samen met pianist Misha Mengelberg, contrabassist John Lindberg en drummer Charles Moffett zette hij de zaak aardig op stelten. Ook avantgarde-trombonist Ray Anderson deed nog mee op het laatste nummer.”

  
The David Liebman Trio met Jesse van Ruller, Doug Webb Trio, en met onder meer Keshavan Maslak was er ook aandacht voor de avant-garde muziek.

Pianoserie
“Het meest bijzonder vind ik misschien de pianoserie die ik heb opgezet onder het motto ‘En Blanc et Noir’, vernoemd naar een compositie van Claude Debussy en tevens een verwijzing naar de witte en zwarte toetsen”, merkt Dubiez op. “De namenlijst vervult mij nog altijd met trots: Rob Madna, Eric van der Luijt, Wolfert Brederode, Jeroen van Vliet, Marc van Roon, Juraj Stanik, Rob van Bavel en Robert-Jan Vermeulen.” Een vast onderdeel in mijn catalogus vormen de producties met drummer Eric Ineke. Zijn JazzXPress is maar liefst zes keer gefeatured. Ook heb ik hem opnames laten maken met Amerikanen als Doug Webb en Dave Liebman. Een speciaal plekje in mijn hart hebben de twee albums die ik uitgebracht heb met de legendarische Ben Webster, die ook lang in Amsterdam gewoond heeft.”

Vreugde
“Miljonair ben ik niet geworden van deze uit de hand gelopen hobby”, merkt Dubiez tot slot op. De muziek heeft mij altijd veel vreugde gebracht en ik wilde iets terug doen. Voor mijn opnames nodigde ik die muzikanten uit waar ik iets mee had en ik heb ze altijd netjes betaald. Ik ben echt blij dat Wim Wigt van Timeless mijn levenswerk heeft overgenomen en dat hij Daybreak gaat voortzetten. Jazz was en is altijd muziek geweest voor een klein en trouw publiek. Als de kwaliteit overeind blijft, zullen er altijd liefhebbers blijven bestaan.”

• daybreakrecords.com