CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 



Emil Roes op Ken Vandermark Made To Break verovert Nijmegen: Wil je een vleugje hardstyle jazz van deze avond mee krijgen, bekijk dan de video op: jinjazz.…
Tom Beek op Bijzondere krachtmeting tussen Tom Beek en Jasper B…: Dank voor de recensie. 'I Love Music' is door Lovano zelf geschreven, excuus, foutje van mij.
Bartho van Straaten op Make It Festival wacht een grote toekomst: Opvallend dat de redactie voorbij gaat aan het uitverkochte concert op vrijdag in Paradox van Gilad H…
Cynthia op Winne verbindt mensen, stijlen en culturen in Rotte…: Ik heb de bespreking helemaal interessant gevonden, bijzonder de deel ‘Blond en Blauw’. David maakt h…
Erik op Marcin Wasilewski Trio - Live: "Voor deze cd zijn vooral stukken gekozen die op die plaat in triobezetting zijn uitgevoerd." Volgens…
Bert Dobben op Winne verbindt mensen, stijlen en culturen in Rotte…: Zo zo, een rapper zou jazzmuzikanten iets kunnen leren? Laat jazzmuziek alsjeblieft zoveel mogelijk i…
Frank Ong-Alok op Josse van der Schaft Trio - Hollow: Wat een sfeervolle sound mannen! Love it! Zie er naar uit jullie aan het Zutphense publiek te present…
Bartho van Straaten op De ontmaskering van K.: Hulde Joris!
 

« North Sea Jazz brengt… | Home | Joshua Redman promine… »

De ontmaskering van K.


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
21 Juli 2018

De heer Pluimakers is on line bezig met een Kamasi Washington hetze. God mag weten waarom en wat het doel is van deze boodschappen. Los van dat ik de column slecht geschreven vind snap ik niet dat een medium als Jazzenzo een podium biedt aan dit soort privé-hobby's.

gert gering (E-mail ) - 22-07-’18 22:35

Hahaha, een geweldig verhaal! Je had het niet beter beschrijven, het werd tijd. 'De ontmaskering van' is trouwens een mooie titel voor een serie.

bertram (E-mail ) (URL) - 23-07-’18 23:34

Met het stukje over het optreden op NSJ 2016 ben ik het compleet eens! Wat een herrie was dat!
Verder leuk geschreven! Benieuwd wanneer we hem op het doek gaan zien.

Bas (E-mail ) - 31-07-’18 12:10

Ik denk dat Cyriel het geheel bij het rechte eind heeft. Die K is een muzikale oplichter die al hoorbaar moeite heeft met het aanblazen van zijn saxofoon. Een non muzikant die maar beter snel van het podium kan worden geschopt. Hopelijk acteert hij beter... want de sociale voorzieningen zijn niet al te best in de States. Hamburgers bakken kan natuurlijk ook, maar ook daar zal hij wel in te kort schieten.

Tony - 02-08-’18 00:05

Volgens mij is Kamasi door bovenstaand stuk helemaal niet ontmaskert en is dit ook helemaal niet nodig. Er zijn veel mensen die graag naar zijn muziek luisteren, zowel thuis als tijdens zijn concerten; prima toch?! Conservatorium niveau of niet, wat maakt het uit.

BB - 02-08-’18 12:42

Prachtig en leuk verhaal. Ik snap ueberhaupt niet dat ik na 100 jaar muziekontwikkeling opeens naar staccato drumpatronen moet luisteren. Een vergelijkbare kolom over de zogenoemde nieuwe Britse jazz (?) zou heel aardig zijn. Er wordt wel degelijk door jongere musici nieuwe, frisse muziek gemaakt, maar dat is dan iets anders dan de modieuze troep van K en anderen.

Frank Maas (E-mail ) - 05-08-’18 00:18

Tja wat valt hier verder aan toe te voegen. Cyriel verwoord wat velen denken en ja dan ben je de gebeten hond. Maar ik ben blij dat ik niet de enige ben die dit takkenherrie vind.

Frank Koevoets (E-mail ) - 05-08-’18 17:33

Prachtige column Cyrille. Ik sluit me volledig aan met je betoog !!

Jef Vandebroek (E-mail ) - 07-08-’18 20:33

At first I thought there was something wrong with Google Translate.

On closer review of the above article it became clear -- the author’s blind spots of music are only exceeded by his lack of exposure to historic-cultural geography.

The author also hints at an inability to context the role of Jazz in America as a dynamic sophisticated blend -- and there left without a sufficient backstory resorts to satire.

What is lost in the discussion is the the fact in America, and especially in the far west wild Asian facing coast - there are neighborhoods where Jazz has a reach that goes beyond catering to outside historic tastes.

This open source west of the Rockies musical agenda is best exemplified by the late Horace Tapscott. Tapscott in the 20th century was the first to start (with equal intentions of innovation and community) a creative association to evolve New Afrikan music.

When listening to the music of Kamsai and his affiliates stage work, the thing to remember this is "their" music. A musical with which with considerable effort and dedication they have managed to evolve and share with the world.

It’s a special gift and to many it is something new. If Jazz aficionados in Europe can’t see the urgency of this music -- no worries -- now it is what the homeboys and homegirls of L.A. along with the wild festival children of Glastonbury grok -- that is of far greater importance.

DL Jonsson (E-mail ) (URL) - 19-08-’18 11:46

Stuk nog niet gelezen, maar wel al glimlach van genoegen bij het snellen van de kop.

Jan Jasper (E-mail ) (URL) - 29-08-’18 16:34

Voor wie graag een genuanceerder verhaal wil lezen over de plaats van Kamasi Washington in de huidige jazzscene, kan ik het eerste hoofdstuk van 'Playing Changes' van Nate Chinen aanraden. Die is ook niet helemaal weg van Washingtons muziek, maar hij bekijkt de zaak vanuit verschillende invalshoeken en ziet/hoort wel degelijk ook positieve kanten. Verder is zijn essay met een ander doel geschreven dan de column van Cyriel Pluimakers - meer opiniërend dan provocerend - en daarom wat mij betreft een stuk leesbaarder. Maar ook dat is natuurlijk een kwestie van smaak. De rest van Chinens boek is trouwens ook erg de moeite waard.

Joris Reutelingsperger (E-mail ) - 05-09-’18 15:58

Hulde Joris!

Bartho van Straaten (E-mail ) - 08-09-’18 20:14






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: