CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 

» Vakantie  


DL Jonsson op De ontmaskering van K.: At first I thought there was something wrong with Google Translate. On closer review of the above ar…
Jef Vandebroek op De ontmaskering van K.: Prachtige column Cyrille. Ik sluit me volledig aan met je betoog !!
Frank Koevoets op De ontmaskering van K.: Tja wat valt hier verder aan toe te voegen. Cyriel verwoord wat velen denken en ja dan ben je de gebe…
Herman Beunk op Trompettist Tomasz Stanko (76) overleden: Vorig jaar verscheen bij ECM "December Avenue", de opvolger van "Wislawa", opnieuw met het New York Q…
Frank Maas op De ontmaskering van K.: Prachtig en leuk verhaal. Ik snap ueberhaupt niet dat ik na 100 jaar muziekontwikkeling opeens naar s…
Bert Dobben op De tragiek van Leo Cuypers: De cd van Leo met St. Juttemis heb ik. Is er een opname van de suite Hotel Maastricht? Zo ja dan moet…
BB op De ontmaskering van K.: Volgens mij is Kamasi door bovenstaand stuk helemaal niet ontmaskert en is dit ook helemaal niet nodi…
Tony op De ontmaskering van K.: Ik denk dat Cyriel het geheel bij het rechte eind heeft. Die K is een muzikale oplichter die al hoorb…
 

« North Sea Jazz brengt… | Home | Joshua Redman promine… »

De ontmaskering van K.


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
21 Juli 2018

De heer Pluimakers is on line bezig met een Kamasi Washington hetze. God mag weten waarom en wat het doel is van deze boodschappen. Los van dat ik de column slecht geschreven vind snap ik niet dat een medium als Jazzenzo een podium biedt aan dit soort privé-hobby's.

gert gering (E-mail ) - 22-07-’18 22:35

Hahaha, een geweldig verhaal! Je had het niet beter beschrijven, het werd tijd. 'De ontmaskering van' is trouwens een mooie titel voor een serie.

bertram (E-mail ) (URL) - 23-07-’18 23:34

Met het stukje over het optreden op NSJ 2016 ben ik het compleet eens! Wat een herrie was dat!
Verder leuk geschreven! Benieuwd wanneer we hem op het doek gaan zien.

Bas (E-mail ) - 31-07-’18 12:10

Ik denk dat Cyriel het geheel bij het rechte eind heeft. Die K is een muzikale oplichter die al hoorbaar moeite heeft met het aanblazen van zijn saxofoon. Een non muzikant die maar beter snel van het podium kan worden geschopt. Hopelijk acteert hij beter... want de sociale voorzieningen zijn niet al te best in de States. Hamburgers bakken kan natuurlijk ook, maar ook daar zal hij wel in te kort schieten.

Tony - 02-08-’18 00:05

Volgens mij is Kamasi door bovenstaand stuk helemaal niet ontmaskert en is dit ook helemaal niet nodig. Er zijn veel mensen die graag naar zijn muziek luisteren, zowel thuis als tijdens zijn concerten; prima toch?! Conservatorium niveau of niet, wat maakt het uit.

BB - 02-08-’18 12:42

Prachtig en leuk verhaal. Ik snap ueberhaupt niet dat ik na 100 jaar muziekontwikkeling opeens naar staccato drumpatronen moet luisteren. Een vergelijkbare kolom over de zogenoemde nieuwe Britse jazz (?) zou heel aardig zijn. Er wordt wel degelijk door jongere musici nieuwe, frisse muziek gemaakt, maar dat is dan iets anders dan de modieuze troep van K en anderen.

Frank Maas (E-mail ) - 05-08-’18 00:18

Tja wat valt hier verder aan toe te voegen. Cyriel verwoord wat velen denken en ja dan ben je de gebeten hond. Maar ik ben blij dat ik niet de enige ben die dit takkenherrie vind.

Frank Koevoets (E-mail ) - 05-08-’18 17:33

Prachtige column Cyrille. Ik sluit me volledig aan met je betoog !!

Jef Vandebroek (E-mail ) - 07-08-’18 20:33

At first I thought there was something wrong with Google Translate.

On closer review of the above article it became clear -- the author’s blind spots of music are only exceeded by his lack of exposure to historic-cultural geography.

The author also hints at an inability to context the role of Jazz in America as a dynamic sophisticated blend -- and there left without a sufficient backstory resorts to satire.

What is lost in the discussion is the the fact in America, and especially in the far west wild Asian facing coast - there are neighborhoods where Jazz has a reach that goes beyond catering to outside historic tastes.

This open source west of the Rockies musical agenda is best exemplified by the late Horace Tapscott. Tapscott in the 20th century was the first to start (with equal intentions of innovation and community) a creative association to evolve New Afrikan music.

When listening to the music of Kamsai and his affiliates stage work, the thing to remember this is "their" music. A musical with which with considerable effort and dedication they have managed to evolve and share with the world.

It’s a special gift and to many it is something new. If Jazz aficionados in Europe can’t see the urgency of this music -- no worries -- now it is what the homeboys and homegirls of L.A. along with the wild festival children of Glastonbury grok -- that is of far greater importance.

DL Jonsson (E-mail ) (URL) - 19-08-’18 11:46






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: