CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 



Bob op Shinya Fukumori Trio – For 2 Akis: Echt een van de beste platen die ik in tijden heb gehoord. Bedankt voor de review.
Fred Dekker op Dexter Gordon – In The Cave: Nou nou middelmatigheid van de gemiddelde Nederlandse jazz muzikant? Beetje minder kan wel, zeker de …
Tony op Dexter Gordon – In The Cave: Met Dexter Gordon kan het eigenlijk nooit mis gaan... Dus deze CD maar gekocht, mede op basis van w…
Evert Radema op Duo Dulfer Directie: Dulfer zien spelen, dan sterven.
Bas op Jules Deelder & Boris van der Lek - Jazz: Ik heb de Deeldeliers twee keer live gezien, en dat klonk goed! Een hoop energie en goed samenspel. O…
Martin van der Veen op The Bad Plus vindt zichzelf opnieuw uit: Bondige recensie, knap geschreven. Hulde!
Rob Strick op Ruben Hein volgt Anton Goudsmit op bij NJJO: Huh...Ruben Hein???
Robert op De ontmaskering van K.: Compositorisch zit dit prachtig in elkaar. En mijn opmerking over zijn toon trek ik in. Prima sound d…
 

« North Sea Jazz brengt… | Home | Joshua Redman promine… »

De ontmaskering van K.


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
21 Juli 2018

De heer Pluimakers is on line bezig met een Kamasi Washington hetze. God mag weten waarom en wat het doel is van deze boodschappen. Los van dat ik de column slecht geschreven vind snap ik niet dat een medium als Jazzenzo een podium biedt aan dit soort privé-hobby's.

gert gering (E-mail ) - 22-07-’18 22:35

Hahaha, een geweldig verhaal! Je had het niet beter beschrijven, het werd tijd. 'De ontmaskering van' is trouwens een mooie titel voor een serie.

bertram (E-mail ) (URL) - 23-07-’18 23:34

Met het stukje over het optreden op NSJ 2016 ben ik het compleet eens! Wat een herrie was dat!
Verder leuk geschreven! Benieuwd wanneer we hem op het doek gaan zien.

Bas (E-mail ) - 31-07-’18 12:10

Ik denk dat Cyriel het geheel bij het rechte eind heeft. Die K is een muzikale oplichter die al hoorbaar moeite heeft met het aanblazen van zijn saxofoon. Een non muzikant die maar beter snel van het podium kan worden geschopt. Hopelijk acteert hij beter... want de sociale voorzieningen zijn niet al te best in de States. Hamburgers bakken kan natuurlijk ook, maar ook daar zal hij wel in te kort schieten.

Tony - 02-08-’18 00:05

Volgens mij is Kamasi door bovenstaand stuk helemaal niet ontmaskert en is dit ook helemaal niet nodig. Er zijn veel mensen die graag naar zijn muziek luisteren, zowel thuis als tijdens zijn concerten; prima toch?! Conservatorium niveau of niet, wat maakt het uit.

BB - 02-08-’18 12:42

Prachtig en leuk verhaal. Ik snap ueberhaupt niet dat ik na 100 jaar muziekontwikkeling opeens naar staccato drumpatronen moet luisteren. Een vergelijkbare kolom over de zogenoemde nieuwe Britse jazz (?) zou heel aardig zijn. Er wordt wel degelijk door jongere musici nieuwe, frisse muziek gemaakt, maar dat is dan iets anders dan de modieuze troep van K en anderen.

Frank Maas (E-mail ) - 05-08-’18 00:18

Tja wat valt hier verder aan toe te voegen. Cyriel verwoord wat velen denken en ja dan ben je de gebeten hond. Maar ik ben blij dat ik niet de enige ben die dit takkenherrie vind.

Frank Koevoets (E-mail ) - 05-08-’18 17:33

Prachtige column Cyrille. Ik sluit me volledig aan met je betoog !!

Jef Vandebroek (E-mail ) - 07-08-’18 20:33

At first I thought there was something wrong with Google Translate.

On closer review of the above article it became clear -- the author’s blind spots of music are only exceeded by his lack of exposure to historic-cultural geography.

The author also hints at an inability to context the role of Jazz in America as a dynamic sophisticated blend -- and there left without a sufficient backstory resorts to satire.

What is lost in the discussion is the the fact in America, and especially in the far west wild Asian facing coast - there are neighborhoods where Jazz has a reach that goes beyond catering to outside historic tastes.

This open source west of the Rockies musical agenda is best exemplified by the late Horace Tapscott. Tapscott in the 20th century was the first to start (with equal intentions of innovation and community) a creative association to evolve New Afrikan music.

When listening to the music of Kamsai and his affiliates stage work, the thing to remember this is "their" music. A musical with which with considerable effort and dedication they have managed to evolve and share with the world.

It’s a special gift and to many it is something new. If Jazz aficionados in Europe can’t see the urgency of this music -- no worries -- now it is what the homeboys and homegirls of L.A. along with the wild festival children of Glastonbury grok -- that is of far greater importance.

DL Jonsson (E-mail ) (URL) - 19-08-’18 11:46

Stuk nog niet gelezen, maar wel al glimlach van genoegen bij het snellen van de kop.

Jan Jasper (E-mail ) (URL) - 29-08-’18 16:34

Voor wie graag een genuanceerder verhaal wil lezen over de plaats van Kamasi Washington in de huidige jazzscene, kan ik het eerste hoofdstuk van 'Playing Changes' van Nate Chinen aanraden. Die is ook niet helemaal weg van Washingtons muziek, maar hij bekijkt de zaak vanuit verschillende invalshoeken en ziet/hoort wel degelijk ook positieve kanten. Verder is zijn essay met een ander doel geschreven dan de column van Cyriel Pluimakers - meer opiniërend dan provocerend - en daarom wat mij betreft een stuk leesbaarder. Maar ook dat is natuurlijk een kwestie van smaak. De rest van Chinens boek is trouwens ook erg de moeite waard.

Joris Reutelingsperger (E-mail ) - 05-09-’18 15:58

Hulde Joris!

Bartho van Straaten (E-mail ) - 08-09-’18 20:14

Cyriel, ga wat leuks doen! Koop een sax, het vslt niet mee, maar is te leren!
En het houdt je van de straat...

Robert Voskuijl (E-mail ) - 04-11-’18 01:46

Archie Shepp had nou ook niet bepaald een geweldige toon. Op grond van dit nummer (link) zou ik zeggen: de man is een fantastische popmuzikant. Wat wil je nog meer?

https://www.youtube.com/watch?v=ZrT8Fddy..

Robert (E-mail ) - 04-11-’18 13:35

Compositorisch zit dit prachtig in elkaar. En mijn opmerking over zijn toon trek ik in. Prima sound die lijkt op die van Pharoah Sanders

https://www.youtube.com/watch?v=WFWLFNWm..

Kortom: een zure wind van Pluimakers. Wees blij dat muzikanten zich op de jazztraditie oriënteren. Hou dat stuk over de hoed van Gregory Porter dus voor je. Ik vind dat ding ook belachelijk, maar zonder die attributen gaat het gewoon niet meer.

Robert (E-mail ) - 04-11-’18 13:59






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: