CD-RECENSIE

Palinckx -  Tight Spots
bezetting: Jacq Palinckx, elektrische en akoestische gitaar, gitaarsynthesizer; Bert Palinckx, contrabas, basgitaar; Han Buhrs III, stem, lapmarimba, shaker, harmonica, elektronica; dj DNA, draaitafels, moog, trombone, kreten; Alan Purves, slagwerk, percussie, stem, fluiten , harmonica.
opgenomen: tussen 2004 en 2006 op diverse plaatsen
release: 2007
label: Vonk
tracks: 11
tijd: 44.05
website: www.palinckx.nl
door: Rinus van der Heijden

‘Tight Spots’ is de muzikale zwanenzang van Palinckx, die zo vreemde eend in de bijt, die dobbert tussen progressieve rockmuziek en vrije improvisatievelden. Vlak voor de zomerperiode besloten de vijf groepsleden ermee te kappen: de creativiteit was op en om het een beetje oneerbiedig te zeggen: ze waren ook wel enigszins op elkaar uitgekeken.

Palinckx bestaat sinds 1983. De groep heette toen Palinckx & Palinckx. Vanaf 1986 noemen de Tilburgse broers hun groep simpelweg Palinckx. Begonnen als een uiterst experimenteel vrije jazzgroep, slopen er vanaf pakweg 1990 andere invloeden in hun muziek. Gecomponeerde eigentijdse klanken, maar ook rock, hardcore en klassieke invloeden gaan vanaf dan het totaalgeluid bepalen. Met name de popmuziek uit de jaren zestig en zeventig, de tijd waarin de Palinckx-broers opgroeiden, neemt een steeds groter deel van hun concept in handen. Maar met vrije jongens als vocalist Han Buhrs, dj Donatask en slagwerkers als Jim Meneses, Tony Buck en Alan Purves is er voor klakkeloos kopiëren geen zin en ruimte. Hoe het kwintet ook zwalkt tussen allerlei invloeden, het Palinckx-geluid is er altijd en overal.

Nu is er dan de laatste Palinckx-cd. Opvallend is, dat hoewel de opnames dateren van 2004, 2005 en 2006, progressieve popmuziek toch de overhand heeft genomen. Je hoort – of denk je dat te horen? - Iron Butterfly, Blood, Sweat & Tears, een snufje Chicago. Maar door de voortdurende ontwrichting van het muzikale materiaal – hét handelsmerk van Palinckx – zijn die flarden slechts bouwstenen voor de uitgebreide klankexperimenten van het vijftal. ‘Tight Spots’is daarmee een waardig afscheid geworden van een groep die haar gelijke niet kent. Tegelijk is ‘Tight Spots’ daarmee de zakdoek waarmee je tranen van nostalgie kunt weg vegen.