CONCERTRECENSIE, The Ploctones & Sanne van Hek, Harmen Fraanje, Bimhuis Amsterdam, 21 augustus 2008
beeld: Ger Koelemij
door: Tim Sprangers

De laatste tonen van Anton Goudsmit verdwenen als de rook van een uitgebrande kaars in de lucht. Geen geweld, gepoch, drukte of onstuimigheid. Toch leken The Ploctones naam te hebben gemaakt als meest energieke band van Nederland; ze staan voor spelplezier en vermaak gecombineerd met technisch vernuft. Met de toevoeging van Harmen Fraanje krijgt de band van Goudsmit plotseling diepgang en raakt het café-achtige geroezemoes verstomd: The Ploctones kunnen nu ook ontroeren.

The Ploctones van Anton Goudsmit met pianist Harmen Fraanje en trompettist Sanne van Hek

De eerste set begon vertrouwd; Efraïm Trujillo (sax), Jeroen Vierdag (bas), Martijn Vink (drums) en Anton Goudsmit (gitaar) brachten hetgeen waar ze zo vaak om zijn geprezen: passie, vurigheid, constante ritmewisselingen en vele opwindende solo’s. Goudsmit gloreerde in zijn houterige stijl waarin hij lijnen zelden afmaakt en het groepsgeluid daardoor alleen maar lekkerder laat klinken. Trujillo heeft dezelfde kenmerken in zijn saxofoongeluid; korte, incomplete kreten die leegtes creëren die de luisteraar zelf op moet vullen. Samengevoegd met de uitdagende ritmespelletjes van Vink en de opzwepende begeleiding van Vierdag lieten The Ploctones zien hoe jazz spannend, vrij en toch toegankelijk kan zijn. Overigens was enkel het eerste nummer, ‘Short Cuts’, afkomstig van de enige cd van het kwartet, alweer uit 2005. Het is wachten op het volgende album.

Na de pauze werden pianist Harmen Fraanje en trompettiste Sanne van Hek toegevoegd aan de groep. In 2008 zal het sextet via de organisatie Jazzimpuls meerdere theaters gaan bezoeken. Hoewel tijdens het eerste nummer, Boom – Petit, nog even de schijn werd opgehouden dat de funkende lijn zou worden doorgezet, bleek de toen nog vlammende Fraanje een geheel andere stempel te drukken op de rest van de avond; hij gooide de identiteit van The Ploctones volledig om. Prachtig uitgebalanceerde composities met betoverende thema’s boeiden mateloos. De stukken van de Brabantse toetsenist waren op elk punt overtuigend.


Jeroen Vierdag, Anton Goudsmit en Efraïm Trujillo in Bimhuis

Hoewel Goudsmit en Fraanje ook in de formaties van Eric Vloeimans samenspelen is het toch wonderlijk dat ook in deze band de combinatie wordt gezocht. De composities en het spel van Fraanje is lyrisch en verhalend en vormt hierdoor een groot contrast met de identiteit van het kwartet. De tweede set was zeker bijzonder fraai, maar het aanzien van de band veranderde drastisch. Daarnaast bleek dat de kwaliteiten van vooral Vink, Trujillo en Goudsmit voornamelijk liggen in de funkende improvisatiejazz. De lijnen van Fraanje zijn gecompliceerder.

Ook met de toevoeging van Sanne van Hek, improviserend trompettiste, lijken The Ploctones een andere weg in te zijn geslagen. Van Hek (29) is pas op haar twintigste begonnen met haar instrument. Haar ideeën zijn dan ook veel interessanter dan de uitvoering. De Eindhovense is een avonturier; ze lijkt immer zoekende wat haar composities open en spannend houdt.

De vraag was of het kwartet van Goudsmit wel toevoeging behoefde. De band stond al en blijft winnen aan populariteit. Het is wat dubbelzinnig: met twee eigenzinnige persoonlijkheden erbij verliest de band zijn identiteit, maar wint het tegelijkertijd aan diversiteit. Feit is dat de bijna uitverkochte openingsavond van het nieuwe Bimhuisseizoen fascineerde op vele vlakken.

• Websites: Anton Goudmit - Harmen Fraanje - Sanne van Hek - Efraïm Trujillo