CD-RECENSIE 

Pekka Pylkkanen & Eric Ineke – Nordic Bop
bezetting: Pekka Pylkkanen alt- en sopraansaxofoon, Mikael Jakobsson piano, Heikko Remmel contrabas, Eric Ineke drums
opgenomen: 30 mei 2017, The Studio of the Sibelius Academy of the University of the Arts in Helsinki
uitgebracht: september 2022
label: Challenge Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 59’33
website: pekkasmusic.com - ericineke.com
door: Cyriel Pluimakers


Jazzdrummer Eric Ineke (1947) profileert zich tegenwoordig als godfather van de bebop nu zijn muzikale maat Rein de Graaff nog maar sporadisch optreedt. In 2017 vroeg de Finse saxofonist Pekka Pylkkanen (1964) hem voor een aantal concerten in Finland en Estland. De musici stelden repertoire samen met jazzlegendes die ze bewonderden en hun tournee was zo succesvol dat ze besloten om in Helsinki opnames te maken in de Sibelius Academy.

Glorieperiode
Vanaf de start van het album waan je je in de jaren vijftig, de laatste glorieperiode van de jazz. Het album ademt een spontane live-sfeer, ondanks dat de opname in een studio is gemaakt. De gouden tijden van fameuze labels als Blue Note, Prestige en Riverside herleven. Zo wordt er geopend met het prachtige ‘Nica’s Tempo’ van de legendarische Gigi Gryce. Pylkkanen heeft een lekker pittig altsaxofoongeluid dat refereert aan de hardboppers van weleer. Voor de broodnodige brandstof zorgen ook pianist Mikael Jakobsson en de uit Estland afkomstige contrabassist Heikko Remmel.

Aanstekelijk
Het kwartet zorgt voor een glanzende uitvoering van het fameuze ‘Amsterdam After Dark’ van tenorsaxofonist George Coleman. Jimmy Raney’s ‘Signal’ inspireert tot een aanstekelijke improvisatie van de Finse altist en groots is zijn versie van Mal Waldron’s ballad ‘Left Alone’. Pylkkanen produceert nergens te veel pathos maar stipt het melancholieke karakter van deze compositie voorzichtig aan. 

Extatisch
‘Spelen met Barry was een ware leerschool in bebop”, zei Ineke ooit over pianist Barry Harris. Het is dan ook geen wonder dat zijn ‘Luminescence’ deel uitmaakt van dit album en dat pianist Jakobsson een uitgebreide feature krijgt. In ‘Very Early’ van Bill Evans horen we Pylkkanen op sopraansaxofoon: ook op dit weerbarstige instrument heeft een hij mooie volle toon. Een hoogtepunt vormt het lekker fel uitgevoerde ‘Montmartre’ van Dexter Gordon, met een bijna extatisch spelende Pylkkanen en een forse bijdrage van pianist Jakobsson en een compacte solo van Ineke. 

Bebop lives
De geslaagde productie sluit af met het altijd weer verrassende ‘Pfrancing’ van Miles Davis, een stuk dat een sprankelende uitvoering krijgt met het bijna verende pianospel van Jakobsson en een heerlijke, bijna smachtende, solo van de Finse altsaxofonist. Als er op een album de uitspraak “Bebop lives” van toepassing is, dan is het wel ‘Nordic Bop’ van het kwartet van Pylkkanen en Ineke.

Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.