CD-RECENSIE

Steve Lehman Quintet - On Meaning
bezetting: Steve Lehman; altsax, Jonathan Finlayson; trompet, Chris Dingman; vibrafoon, Drew Gress; bas, Tyshawn Sorey-drums
opgenomen: 18 juni 2007
release: 2008
label: Pi Recordings / Codaex
tracks: 8
tijd: 45:04
websites: www.stevelehman.com - www.pirecordings.com 
door: Mischa Andriessen


'On Meaning' is Steve Lehmans vijfde cd onder eigen naam en zijn tweede op Pi Recordings. Veel uitgaven op dat label verraden de invloed van Henry Threadgill en Steve Coleman. Bij Lehman is dat niet anders – Finlayson, Sorey en Gress hebben bovendien allemaal met Coleman gespeeld - maar het is verwerkte invloed. Je herkent waar hij vandaan komt zonder dat sprake is van slaafse navolging.

Lehman heeft een eigen lyriek die zijn ritmisch en harmonisch complexe composities makkelijker toegankelijk maken. Met de geweldige Tyshawn Sorey speelt hij al geruime tijd samen in Fieldwork; ritmisch zit het dan ook geramd op 'On meaning' niet in de laatste plaats door de altijd waardevolle Drew Gress. De inbreng van vibrafonist Chris Dingman zorgt voor soms swingende, soms dromerige accenten. Bij momenten herinnert zijn spel aan Bobby Hutchersons werk met Andrew Hill en Archie Shepp, maar de sferische klanken leggen ook een link met trance en andere dance muziek. Over de steeds verschuivende ritmes en harmonieën spelen Finlayson en Lehman een adembenemend vraag- antwoordspel, waarin ze elkaar niet de loef af proberen te steken, maar met behoud van eigen sound tot een samenklank proberen te komen. Dat lukt veel vaker wel dan niet.

Lehmans composities zijn intelligent zonder door te schieten naar opzettelijk moeilijkdoenerij of intellectualisme, daarvoor heeft 'On Meaning' te veel vaart, te veel speelse souplesse en vooral te veel soul.