CD-RECENSIE

Michiel Braam’s Wurli Trio – Non-Functionals!
bezetting: Michiel Braam Wurlitzer-piano 200A; Pieter Douma semi-akoestische bas, J-bas, P-bas en fretloze bas; Dirk-Peter Kölsch slagwerk en geluidsobjecten opgenomen: De Hut, Veghel 2008
release: 2009
label: BBB-cd11
tracks: 9
tijd: 40.17
website: www.michielbraam.com - www.pieterdouma.com - www.dirkpeter
kolsch.com
door: Rinus van der Heijden

Michiel Braam maakte ooit kennis met de Wurlitzer toen hij als jongetje les nam op muziekschool De Lindenberg in Nijmegen. In die dagen – de jaren zeventig – was dit bijzondere toetsinstrument een graag geziene gast in popgroepen. Supertramp besteedde er zijn intro van ‘Dreamer’ aan uit. Michiel Braam, die toen vooral pop en een klein beetje jazz speelde, ragde met plezier op de Wurlitzer.

Maar omdat het instrument aan De Lindenberg toebehoorde en Michiel Braam spoedig naam ging maken als een begenadigd jazzpianist, werd de piano zijn instrument, een kwart eeuw lang. Daarnaast maakte hij gebruik van de Fender Rhodes, natuurlijk om zijn klankmogelijkheden verder uit te breiden. Maar dat was niet genoeg: het specifieke geluid en het vibrato van de Wurlitzer bleef hij voelen als een gemis. Vorig jaar hakte hij de knoop door: hij verkocht zijn Fender en kocht een Wurlitzer.

Wat een geluk voor muziekminnend Nederland! Want wat Michiel Braam inmiddels aan de Wurlitzer kan ontlokken, is voorbeeldig vastgelegd in negen composities op deze ‘Non-Functionals!’. Als jazzpianist is Michiel Braam een goochelaar met noten; hoe meer hoe liever. Zijn duizelingwekkende productie ervan bracht menig begeleider, maar ook veel luisteraars uit evenwicht. Het is zijn prachtige handelsmerk geworden. Op deze intrigerende cd zijn het echter niet alleen de noten die boeien, veel meer de manier waarop Braam ze behandelt, rangschikt en rond laat zingen.

Omdat Michiel Braam zich op de Wurlitzer een heel andere persoon voelt dan op de piano, omringde hij zich ook met andere musici: twee mensen met een rockachtige achtergrond. Pieter Douma maakte ooit deel uit van de band Blowbeat, Dirk-Peter Kölsch van het Duitse jazzorkest Underkarl, het Starvinsky Orchestra en het Jörg Brinkmann Trio. Allemaal garanties dat het hier niet alleen meer gaat om vrije improvisaties, maar ook om toegankelijker muzikale frasen.

Michiel Braam laat de Wurlitzer zingen in prachtig melodieuze fragmenten, laat hem loeien, bulderen en steigeren als een wilde stier. Maar in elke noot brengt het trio luistermuziek, die de ene keer de kant van de jazz opgaat, de andere die van popmuziek. Nergens worden echter concessies gedaan en daarmee is deze ‘Non-Functionals!’ gewoon weer een prachtig Michiel Braam-album.