Schrijvers in Concert toont ongelofelijke muzikaliteit Ramsey Nasr
CONCERTRECENSIE. Schrijvers in Concert: Ramsey Nasr, Remco Campert en Corrie van Binsbergen met band, Zeeuwse Concertzaal, Middelburg, 3 december 2010
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers
Gitariste-componiste Corrie van Binsbergen startte in 2003 haar Schrijvers in Concert-project. Gerenommeerde Nederlandse schrijvers waaronder Kees van Kooten, Renate Dorrestein en Tjitske Jansen dragen daarbij voor uit eigen werk. Van Binsbergen zorgt met haar ensemble(s) voor de muzikale omlijsting. Deze succesvolle samenwerkingen leverden vele concerten op en inmiddels ook zeven cd’s. Vorig jaar begeleidde Van Binsbergen in Middelburg met het Wisselend Toonkwintet schrijver Toon Tellegen. Vrijdag kwam ze opnieuw, op uitnodiging van Muziekpodium Zeeland, naar de Zeeuwse Concertzaal in Middelburg. Dit keer met Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr en Remco Campert.
De schrijvers Ramsey Nasr en Remco Campert gaven invulling aan Corrie van Binsbergen's project Schrijvers in Concert, in de Zeeuwse Concertzaal in Middelburg.
Tot nu toe benaderde Van Binsbergen de schrijvers waarmee ze wilde werken zelf. De klik met haar muzikale gedachtegoed is cruciaal. Het gaat de muzikante vooral om de associaties die ze met de verhalen of gedichten krijgt. Zo bleek het werk van Toon Tellegen erg geschikt, juist door de multi-interpretabele kant die er aan zit. Enerzijds grappig humoristisch maar ook absurdistisch, filosofisch en ontroerend. En zo is 'Als in een droom' van Remco Campert door de afwisseling van droombeschrijvingen en anekdotisch werk soms heel poëtisch dan weer heel aards. Daar kan Van Binsbergen veel mee in haar muziek. “Het versterkt elkaar en je wordt door de muziek de vertelling ingezogen. Aan poëzie durfde ik mij aanvankelijk niet te wagen, maar dat is met Ramsey Nasr wel een feest gebleken ook omdat hij ongelofelijk muzikaal is”, zo meldde ze.
Van de serie met Nasr verscheen al eerder de cd 'Ramsey Nasr in Concert - Wonderbaarlijke maand'. Van deze dichter is bekend dat hij door het ter plekke horen van de muziek gaat 'meespelen’. De dichter heeft een goed gevoel voor timing, zo bleek ook in Middelburg. Duidelijk articulerend maar zonder extreme stemverheffing, gebruikte Nasr pauzes en accenten en speelde met het ritme om de lettergrepen nauwkeurig afgemeten in de muziek te plaatsen om zo de sfeer en impact van zijn dichtregels te benadrukken. Van Binsbergen beschouwt sommige woorden een ‘teken’ om bijvoorbeeld een bepaald akkoord neer te leggen. Nasr kan dus op het tempo van de muziek invloed uitoefenen. Maar tijdens het concert leverde dat voor de muzikanten weinig verrassingen op, zo leek het, en Van Binsbergen dirigeerde waar nodig. De muziek kende een prima balans, met spanningsopbouw in het gesproken woord weerspiegelt in de muziek. Ingetogener als de dichter voordroeg en soms wat heftiger er na. Onder meer hoekige jazzthema’s, wat swing, klassiek (kamermuziek) en een enkele gierende uitschieter wisselden elkaar af.
Voor ‘Da Capo’ liet Van Binsbergen zich inspireren door een strijktrio van Krysztof Penderecki en ook gebruikte ze Duke Ellington’s ‘Prelude to a kiss’ bij ‘Geen lied’. De overige gedichten voorzag ze van eigen composities. Je merkt als luisteraar hoe nauw de woorden en de muziek samenhangen. De gedichten van Nasr kennen een grote diversiteit aan sfeer en vorm. Dat weerspiegelt direct in de muziek. De combinatie van elektrische gitaar, piano, strijkers en rietblazers maakt ook vele klankkleuren mogelijk. Alan ‘Gunga’ Purves heeft bovendien een scala aan percussie-instrumenten bij zich voor de ritmische ondersteuning.
De Zeeuwse Concertzaal in Middelburg beschikt over een perfecte akoestiek.
Nadat Nasr de stukken uit zijn ‘Wonderbaarlijke maand’ integraal had voorgedragen volgde een muzikaal intermezzo en betrad Remco Campert het podium. Op de cd ‘Wonderbaarlijke maand’ staat als extra zijn 'Lamento'. In de huidige concertreeks is de bijdrage van Campert groter. Op zijn verzoek komen delen uit 'Als in een droom' aan de orde. Dat luisterboek voerde Van Binsbergen in 2003/2004 in zijn geheel uit met de schrijver. In de huidige serie vergt dat iets te veel. Nasr en Campert zijn natuurlijk twee verschillende vertellers met een verschillende dynamiek. Waar Nasr duidelijk speelt met de muziek staat bij Campert zijn eigen voordracht centraler. Hij vertelt monotoner – hetgeen overigens de komische noot in het verhaal niet verhult, gezien de lachsalvo’s van bijvoorbeeld Nasr – en hier paste de band zich aan de verteller aan. Het verschil tussen gedichten en verhalen heeft impact, zo meldde Van Binsbergen. Soms luistert dat nauw. Daarom repeteerde ze met de musici en Nasr voor enkele gedichten. Iets wat ze met de verhalenvertellers niet doet en deed.
De Zeeuwse concertzaal heeft een mooie akoestiek, voor akoestische instrumenten. In de zaal klonk de fagot van Jan Willem van der Ham dan ook magnifiek, evenals de strijkers. Helaas vervlogen de klanken van Van Binsbergen elektrische gitaar en met name de stem van Campert wat in het geheel.
