CD-RECENSIE

Jason Miles & Ingrid Jensen – Kind of New
bezetting: Ingrid Jensen trompet, Jason Miles toetsen. Gastmusici: Jay Rodriguez tenor-, bariton- en sopraansaxofoon, basklarinet; Jeff Coffin tenor-, bariton- en sopraansaxofoon; James Genus, Jerry Brooks, Amanda Ruzza, Adam Dorn basgitaar; Nir Felder elektrische gitaar; Gene Leke, Brian Dunne, Mike Clark drums; Jon Wikan drums en percussie; Steven Wolf drumprogrammering; Cyro Baptista percussie
opgenomen: gedurende 2014
uitgebracht: lente 2015
label: whaling city sound
aantal stukken: 13
tijd: 53:09
website: www.whalingcitysound.com
door: David Cohen


Een kleine dertig jaar geleden verzorgde toetsenist Jason Miles de synthesizergeluiden op Miles Davis’ klassieke album ‘Tutu’. In 2005 bracht hij een eerbetoon aan de legendarische trompettist met de naam ‘Miles to Miles’. Nu, tien jaar later, heeft hij samen met Ingrid Jensen eenzelfde album gemaakt, dat onder de titel ‘Kind of New’ verwijst naar het klassieke ‘Kind of Blue’.

Is dit nieuwe album even baanbrekend als Davis’ meesterwerk in 1959 was? Davis vernieuwde de jazz met een terugkeer naar melodie als bouwsteen. Jensen en Miles schrijven in het begeleidende boekje dat hun album eerst en vooral draait om de groove als grondleggende kracht van het geheel, als de meeslepende puls die zij op veel hedendaagse jazzalbums missen.

Inderdaad spat de funk van ‘Kind of New’. De drums zijn stevig, de baslijnen van Amanda Ruzza op het openingsnummer ‘The Faction of Cool’ zijn verleidelijk en het trompetspel van Ingrid Jensen is licht, ontspannen en melodieus. Maar na een paar stukken valt het gebrek aan afwisseling op. ‘Kind of New’ lijkt eerder weinig dynamische funkjams te bevatten dan vernieuwende composities.

Twee ballades, ‘Shirley’ en ‘Seeing Through The Rain’ zijn weliswaar wat trager, maar in de uitvoering niet echt geslaagd. Het aan zangeres Shirley Horn opgedragen nummer was bij minder elektronische textuur gebaat geweest, het tweede nummer lijkt een niet bepaald meeslepende kopie van Herbie Hancocks ‘Butterfly’.

Ook de live opgenomen stukken kabbelen met wel erg weinig afwisseling voort. Op de bonustrack ‘Jean-Pierre’ ondernemen Jensen en Miles geen poging met het nummer iets nieuws te doen ten opzichte van de versie die Davis opnam in 1981 op ‘We Want Miles’.

Het cruciale verschil tussen het werk van Jensen en Miles en de muziek van Michael Brecker, aan wie ze het album opdroegen, is dat de grooves van The Brecker Brothers en van de late Miles Davis de luisteraar niet laten glippen. Jensen en Miles is dat op deze nieuwe cd niet gelukt. Een verzameling goed geslaagde grooves mag men ‘Kind of New’ noemen, maar een baanbrekende benadering van de muziek biedt het album niet.

Jason Miles & Ingrid Jensen – Kind of New
(volledig album)