Scott Henderson nog niets aan kracht verloren
CONCERTRECENSIE. Scott Henderson Trio, Paradox Tilburg, 22 april 2015
beeld: Liesbeth Keder
door: Erno Elsinga
Met Mike Stern en Terje Rypdal nog in het achterhoofd, presenteerde Paradox woensdagavond opnieuw een grootheid op gitaargebied. Fusionspecialist Scott Henderson presenteerde voor een volle bak zijn nieuwe album ‘Vibe Station’.
![]()
Imponerende improvisaties van gitarist Scott Henderson in Paradox.
Scott Henderson (60) vergaarde roem door zijn samenwerking met Joe Zawinul (Weather Report) en de band Tribal Tech die hij in de jaren tachtig oprichtte met basgitarist Gary Willis. Fusionbands die in elkaars verlengde liggen met improvisatie als gemeenschappelijk deler.
In Paradox presenteerde Henderson zijn nieuwste wapenfeit ‘Vibe Station’, een trioalbum met basgitarist Travis Carlton (zoon van jazzgitarist Larry Carlton) en drummer Alan Hertz. Een instrumentaal album bovendien, omdat Henderson de uitdaging aanging vocale melodieën voor gitaar te schrijven, harmonisch verbonden door de elementen blues, rock, jazz en funk.
Uitgelaten
Tijdens twee korte sets maakte de uitgelaten gitarist de inhoud van zijn gekozen insteek helemaal waar, waarbij het eigenlijk niet uitmaakte welk werk onderhanden werd genomen. Of het nu stukken van zijn nieuweling betrof zoals het stevig ingezette ‘Spinx’, de ballade ‘Chelsea Bridge’ met zangerige melodielijnen, of Joe Zawinul’s ‘Black Market’, de veronderstelde thema’s bleken louter springplanken voor langgerekte solo’s waarin Henderson aantoonde tot een van de creatiefste fusiongitaristen van deze tijd te behoren.
![]()
Travis Carlton, Alan Hertz en Scott Henderson.
Henderson stapelde in zijn improvisaties melodielijn op melodielijn, afgewisseld door talloze slagritmen waarin hij verrassende akkoordprogressies verwerkte, soms herkenbaar ontleend aan het idioom van grootmeester Hendrix. Voorzien van een stevig volume en een dosis sustain liet Henderson de veelal de op blues gebaseerde stukken venijnig infiltreren met invloeden uit de rock, funk en jazz. Groots en meeslepend gebracht waardoor je de Amerikaan van krachtpatserij zou betichten. Maar de talrijkheid aan subtiele elementen die zijn overdonderende spel doorspekken, oogstte louter lof en verwondering.
Middelpunt
Omdat een keyboard te veel ruimte van een gitaar in beslag neemt, is Henderson – anders dan het verleden doet vermoeden – geen liefhebber van genoemde combinatie. Met die gedachte viel de louter dienende rol van basgitarist Travis Carlton en drummer Alan Hertz op. Ondanks de solo’s die beiden kregen toebedeeld, was er nauwelijks interactie tussen de gitarist en ritmesectie waardoor het spel van Henderson volledig in het middelpunt stond.
Die aanzuigende werking werd nog eens kracht bijgezet tijdens het slotstuk. Wie de ogen sloot waande een herleefde Stevie Ray Vaughan op het podium. De funky blues riffs vlogen in hoog tempo om de oren, waardoor de apotheose van het concert in extase eindigde. En de 60-jarige Henderson bewees nog niets aan kracht verloren te zijn.
Vanavond is Scott Henderson nog te zien in de Boerderij te Zoetermeer.
