Great Voices of Harlem – Great Voices of Harlem
CD-RECENSIE
Great Voices of Harlem – Great Voices of Harlem
bezetting: Gregory Porter, Donald Smith, Mansur Scott, zang en Paul Zauner’s Blue Brass: Paul Zauner trombone, Barney Girlinger trompet en flugelhornh; Klaus Dickbauer altsaxofoon en basklarinet; Klemens Pliem tenorsaxofoon en a-fluit; Martin Reiter piano en Fender Rhodes; Wolfram Derschmidt contrabas; Howard Curtis drums
opgenomen: 2012
uitgebracht: april 2014
label: Membran
aantal stukken:12
tijdsduur: 66.17
website: www.greatvoicesofharlem.com
door: Mathilde Löffler
Voor het album ‘Great Voices of Harlem’ heeft de Oostenrijkse trombonist en bandleider Paul Zauner een samenwerking opgezet tussen zijn eigen formatie Paul Zauner’s Blue Brass en de drie Amerikaanse zangers Gregory Porter, Donald Smith en Mansur Scott.
Door regelmatige reizen naar New York kwam Paul Zauner in contact met de Amerikaanse musici, alle drie afkomstig uit Harlem. Donald Smith en Mansur Scott zijn oudgedienden die nog niet bij een breed publiek bekend zijn. De naam van Grammy- winnaar Gregory Porter behoeft echter geen uitleg en zal veel fans onmiddellijk enthousiast maken.
Het repertoire is zeer behoudend gekozen. Bekende jazzstandards uit de jaren zestig van de vorige eeuw met een flinke bluesy en funky inslag zoals ‘Moanin’, ‘Peace’, ‘Song For My Father’ en ‘Watermelon Man’ worden afgewisseld met de ballades ‘Mona Lisa’, ‘Somewhere Over The Rainbow’ en ‘Stella By Starlight’. Ook de degelijke arrangementen kunnen niet echt voor een verrassing zorgen.
Het niveau van de drie vocalisten loopt heel sterk uiteen. De stembeheersing van Mansur Scott schiet vooral in ‘Peace’ en ‘Stella By Starlight’ pijnlijk tekort. Ook Donald Smith kampt met duidelijke stem- en intonatieproblemen. Gregory Porter staat met zijn zang op eenzame hoogte, maar helaas heeft hij maar drie nummers van de hele cd voor zijn rekening genomen. Het overvolle arrangement van ‘Mona Lisa’ hindert de zang van Porter meer dan dat het hem ondersteunt.
De band speelt bluesy, funky en degelijk, maar ook niet helemaal evenwichtig. Bij de blazers vallen vooral alt- en tenorsaxofoon op door mooi en professioneel spel. De ritmesectie is enerzijds energiek, anderzijds soms onrustig en niet altijd in balans.
Een Europese band die in combinatie met Amerikaanse solisten bekend repertoire speelt voor een breed publiek leidt niet altijd tot overtuigende muziek. De cd ‘Great Voices of Harlem’ wekt vooral dankzij de naam van Gregory Porter grote verwachtingen. Helaas is het project te onevenwichtig om deze te kunnen waarmaken.
Gregory Porter - Moanin'
Album: Great Voices of Harlem
