Kim Versteynen & Tim Finoulst – Signs Signals and Sirens
CD-RECENSIE
Kim Versteynen & Tim Finoulst – Signs Signals and Sirens
bezetting: Tim Finoulst gitaar; Kim Versteynen stem
opgenomen: 9 en 16 januari 2026, Het Muziekstation, België
uitgebracht: 18 september 2026
label: Rail Note
aantal stukken: 12
tijdsduur: 54’04
website: kimversteynen.com - timfinoulst.com
door: Georges Tonla Briquet
In 2013 wonnen Kim Versteynen en Tim Finoulst het concours Jeunes Talents in het kader van Leffe Dinant Jazz. Al snel volgde hun debuutalbum ‘First Time’. Nadien niets meer, tenminste als duo. Hun paden kruisten elkaar nog wel regelmatig maar ze verkenden afzonderlijk andere actieterreinen. Tot nu dus. De tijd was duidelijk rijp voor een nieuwe samenwerking.
Dat er een lange periode viel tussen debuut en opvolger had zo zijn redenen. Kim Versteynen was druk in de weer met haar groep Kim in the Middle van wie inmiddels drie cd’s verschenen. Tim Finoulst zocht en vond zijn weg door te musiceren aan de zijde van Nicolas Thys en Frank Vaganée en heeft daarnaast zijn eigen trio. Momenteel is hij de vaste gitarist van Tutu Puoane. Geleidelijk aan schreef Versteynen echter meer en meer materiaal bij elkaar dat ze op een bepaald moment naar buiten wilde brengen. Finoulst zag het na een aantal try-outs wel zitten en de twee trokken de studio in met ‘Signs Signals and Sirens’ als eindresultaat.
Persoonlijke bespiegelingen
Voor de selectie van het repertoire stonden heel wat uiterst persoonlijke bespiegelingen van de zangeres centraal. Niet verwonderlijk dat de cd opent met een titel als ‘Wandering Mind’. Hierin zingt ze op ritmische golfbewegingen openhartig over haar onrustige zijde en de onzekere periode die ze doormaakte. Meteen valt op dat de stem een rijker en voller patina heeft. In ‘The Drinker’ neemt ze op een tongue in cheeck manier de drankcultuur in onze maatschappij op de korrel. De blues is niet ver af. ‘Answer Pending’ is oorspronkelijk een compositie van collega Alexander De Baedts aangevuld met woorden van Versteynen. Een lesje over respect waarbij vocalist en gitarist elkaar de juiste ruimte gunnen.
En dan de covers, te beginnen met een zeer particuliere bewerking van ‘God Bless The Child’ en een uiterst broze omkadering inclusief solo van Finoulst. ‘The Mystery of Man’ is ook een heel bewuste keuze volgens Versteynen. De muziek is van Francis Boland die het opnam met zijn bigband en Sarah Vaughan. Norma Winstone was backing vocaliste. De existentiële tekst is gebaseerd op poëzie van paus Karel Wojtyla aka Johannes Paulus II! De knappe gitaarintro helt bijna over naar reggae.
Repertoire
Riskant is Tim Buckley’s ‘Song To The Siren’. De fragiele symbiose tussen stem en de lager gestemde baritongitaar verloopt echter volledig naadloos. Parallellen met de wereld van Nick Drake duiken op. Finoulst zelf vermeldt hier graag Pat Metheny’s soloplaat ‘One Quiet Night als inspiratiebron. ‘It Was Written In The Stars’ is een van de jazzstandards die op hun repertoire staat.
‘Horizontaal’ van Della Bossiers is het enige Nederlandstalige lied waaraan ze zich wagen. Het duo brengt een speelse maar uitgepuurde versie op het snijpunt van kleinkunst en jazz. Ze gaan tevens de Braziliaanse toer op via ‘Pra Dizer Adeus’. Dat Versteynen in het verleden Nascimento’s ‘Cancao do Sal’, ‘Baby’ van Gaetano Veloso en ‘É Com Esse Que Eu Vou’ van Pedro Caetano hernam is een aanwijzing. Ze vertolkt het afscheid nemen met gepaste tristesse in de stem terwijl Finoulst met zijn loepzuivere aanvulling de weemoed nog verscherpt.
‘Nature Boy’ is dan weer een link met hun verleden bij The Hepcats waar het repertoire van Nat King Cole centraal stond. Deze keer brengen ze het met meer uitgewerkte modulaties. Met het lyrische ‘Never Dreamed You’d Leave In Summer’ belanden we bij het duo Stevie Wonder en Syreeta Wright’. Het versterkt de heel persoonlijke thematiek van geschakeerde gevoelens die verwerkt zitten in het album.
Hecht geheel
Afsluiten doen ze met de gedoodverfde klassieker ‘’Round Midnight’, opnieuw met Finoulst op baritongitaar. Net als bij de andere herwerkingen opteren de twee voor een haast minimalistische aanpak en vullen ze nooit hopeloos overbodig op. Tekst en muzikale invulling vormen trouwens over de ganse lijn een hecht geheel mede dankzij de gezamenlijke arrangementen. Een luisterplaat met als rode draad de essentie boven alles.
‘Signs Signals and Sirens’ is uitgebracht als uitvouwbare digipack, met stijlvolle foto’s en lay-out zoals steeds bij Versteynen.
