CD-RECENSIE

Hildegunn Øiseth – Time Is Coming
bezetting: Hildegunn Øiseth trompet, flügelhorn, bukkehorn; Espen Berg piano; Mats Eilertsen contrabas; Per Oddvar
Johansen drums
opgenomen: augustus 2015, Rainbow Studio Oslo
uitgebracht: 26 februari 2016
label: Losen Records  
aantal stukken: 8
tijdsduur: 41.11
website: www.hildegunn.com - www.losenrecords.no
door: Armand van Wijck



Ruimtelijk, bezinnend, mystiek, aards. Zo laat de muziek op dit vierde album van de Noorse trompettiste Hildegunn Øiseth zich omschrijven.

De composities op 'Time is Coming' zijn over het algemeen opgebouwd uit thema's met minimalistische, pentatonische melodielijnen. Modale soundscapes en beheerste improvisaties waarbij geen noot teveel wordt gespeeld. Het is daarom bewonderenswaardig hoe het kwartet van Øiseth met weinig middelen bij ieder nummer een totaal andere en zeer meeslepende sfeer weet neer te zetten. Wellicht ontstaat de diversiteit ook omdat ieder bandlid zo'n twee eigen composities heeft ingebracht.

Het openingsnummer ‘Hildegunn Vuelie’ zet meteen de toon voor het album. Een traditioneel Noors, bijna meditatief thema (joik), waarbij achter de trompet een strijkende bas te horen is. Terwijl de rest van de ritmesectie zich langzaam bijvoegt, blijft de muziek open en klein, met het warme geluid en soms smaakvol geplaatste uithalen van Øiseth op de voorgrond.

De compositie ‘Skoddefall’ laat zien dat alles niet zo simpel hoeft te zijn als het in eerste instantie doet lijken. Contrabas en piano starten unisono met het uitspelen van een baslijn bestaande uit hele noten, terwijl Øiseth er een treurige en tegelijkertijd hoopvolle, eenvoudige melodie overheen speelt. Maar wie verder luistert, ontdekt dat het om een steeds weer terugkerende progressie van een ongebruikelijke negen maten gaat, gespeeld over een vijfkwartsmaat. Het geeft de gehele compositie een bijzonder stuwend karakter.

Øiseth heeft daarnaast op twee nummers gebruik gemaakt van haar traditionele Noorse geitenhoorn (bukkehorn). Op haar compositie ‘Time is Coming’ laten de mystieke en melancholische hoornklanken boven de basdreunen en marcherende drums een beeld achter van varende Vikings en ruige Noorse kustlijnen.

Wat overigens direct opvalt aan het album is dat de opnames van een uitmuntende kwaliteit zijn. Vol en donker en al is het afkomstig van het Noorse Losen Records, het geluid heeft veel weg van recordlabel ECM. Dat is ook niet verwonderlijk, gezien audio engineer Jan Erik Kongshaug – die voor ECM al zo'n zevenhonderd platen voor zijn rekening nam - voor deze productie achter de mixer zat en daarmee zijn duidelijke stempel op een prachtig eindresultaat heeft gedrukt.


 

Impressie Hildegunn Øiseth
Never Again (niet op 'Time is Coming')