CD-RECENSIE

Gidon Nunes Vaz – Tribute to KD
bezetting: Gidon Nunes Vaz trompet, flügelhorn; Jasper van Damme altsaxofoon; Floris Kappeyne piano; Tijs Klaassen contrabas; Jean-Clair de Ruwe drums
opgenomen: 8 juni 2015
release: oktober 2015
label: eigen beheer
tracks: 6
tijd: 36:36
website: www.gidonnunesvaz.com
door: David Cohen


Met ‘Tribute to KD’ brengt trompettist Gidon Nunes Vaz een eerbetoon aan zijn idool Kenny Dorham. Nunes Vaz wijdde eerder zijn masterscriptie aan de beroemde trompettist en nam op zijn debuutalbum ‘Tribute to KD’ meerdere composities van hem op.

Bij de naam Kenny Dorham denkt men al snel aan de jamsessie-favoriet ‘Blue Bossa’, die Dorham in 1963 op ‘Page One’ opnam met Joe Henderson, maar die ontbreekt. Wel van datzelfde historische album komt de ballade ‘Lamesha’. Door het fraaie arrangement van dit nummer bewijst Nunes Vaz dat hij méér is dan een kopie van zijn idool. Waar Joe Henderson namelijk op het origineel de hoofdmelodie speelt en Dorham op de achtergrond blaast, hebben Nunes Vaz en altsaxofonist Jasper van Damme die rollen omgedraaid: op zijn sax begeleidt Van Damme de trompettist, terwijl die op zijn flügelhorn het thema inzet.

Op de flügelhorn blaast Nunes Vaz met veel warmte, beheersing en een goed gevoel voor de speciale benaderingswijze die het instrument ten opzichte van de trompet vereist. Dit komt vooral naar voren op de ballade ‘My Ideal’, waar Nunes Vaz’ zachte toon bij tijd en wijle zowaar doet denken aan flügelhornmeester Ack van Rooyen. 

Ook op de trompet geeft Nunes Vaz blijk van een persoonlijke benaderingswijze, zoals op het eerste nummer van het album, het snelle ‘Short Story’. De ritmesectie van Floris Kappeyne, Tijs Klaassen en Jean-Clair de Ruwe stuwt goed voorwaarts, maar blijft meer op de achtergrond dan nodig is en speelt hier en daar wat erg voorzichtig. Kappeyne en Klaassen onderscheiden zich met fraaie solo’s op het langzame ‘Escapade’, waar Nunes Vaz nogmaals op flügelhorn excelleert. Jasper van Damme betoont zich een goede sparringpartner op Nunes Vaz’ eigen ‘Blues for KD’.

De plaat eindigt met ‘Windmill’, een snel stuk dat Dorham tweemaal opnam in 1961. Vierenvijftig jaar later  komt de compositie in de handen van Nunes Vaz en zijn band nog steeds goed uit de verf. 

Nunes Vaz heeft een heel geslaagde debuutplaat gemaakt, met ‘My Ideal’ en ‘Lamesha’ als onderscheidende pareltjes. Wie ‘Tribute to KD’ beluistert zal de woorden van trompetdocent John Swana kunnen beamen: ‘Gidon Nunes Vaz heeft iets te zeggen, en ik denk dat U het met me eens zult zijn als ik zeg dat hij een stralende toekomst in het vooruitzicht heeft.’



 

Gidon Nunes Vaz Quintet - Windmill