Miroslav Vitous - Universal Syncopations II CD-RECENSIE Anders dan dat optreden, is de bezetting waarmee Vitous het tweede deel van zijn ambitieuze project jazz en klassiek te laten versmelten, heeft opgenomen, wel degelijk een aanbeveling. Behalve Malach en Nussbaum zijn namelijk onder meer ook Gerald Cleaver en Randy Brecker van de partij. Kwaliteit te over dus. Nog steeds klinken de symfonische fragmenten nu en dan gratuit en bombastisch, maar Vitous’ bedoelingen komen hier beduidend beter tot uiting dan op North Sea. De muziek wint daardoor aan diepgang en toegankelijkheid al zal de megalomane opzet voor menigeen een doorn in het oog blijven. Vitous speelt hoog spel en dat zal hem fervente voor- en tegenstanders opleveren.
Miroslav Vitous - Universal Syncopations II
bezetting : Miroslav Vitous ; bas, Bob Mintzer ; tenorsax, basklarinet, Gary Campbell ; sopraan- en tenorsax, Bob Malach ; tenorsax, Randy Brecker ; trompet, Daniele di Bonaventura ; bandoneon, Vesna Va?ko-Cáceres ; zang, Gerald Cleaver ; drums, Adam Nussbaum ; drums
opgenomen : november 2004, april 2005
release: 2007
label : ECM Records
tracks : 8
tijd : 50,02
websites: www.miroslavvitous.com - www.ecmrecords.com
door: Mischa Andriessen
Het was een memorabel concert om de verkeerde reden. Vier jaar geleden trad Miroslav Vitous met een ijzersterk kwartet aan op het North Sea Jazz Festival. In plaats van de kwaliteiten van zijn medespelers Bob Malach, Adam Nussbaum en Julian Joseph uit te spelen, liet hij het geniepige vijfde bandlid – zijn laptop – een centrale rol vervullen. Het samenspel van de vier werd steeds hinderlijk onderbroken door flarden ingeblikt orkest. De show smoorde in pretenties en pianist Joseph had na afloop een award moeten krijgen voor het breken van het record verdrietig kijken tijdens een concert.
De ene groep zal vinden dat de Tsjechische bassist een geslaagde gooi naar het grootse heeft ondernomen. De anderen zijn beslist van mening dat de klassieke passages de soms briljante jazz verstoren, als een regenbui op een tuinfeest. Kwestie van smaak, of geen smaak en van hoe groot je bewondering voor deze zonder meer heel bijzondere bassist is.
© Jazzenzo 2010