Toeristische Zomerjazzfietstour 2007 in blakende zon ZOMERJAZZFIETSTOUR 2007, Groningen, 25 augustus 2007
door: Theo Oppewal
De gemoedelijkheid straalt van de Zomerjazzfietstour af, met werkelijk overal goedgemutste mensen. Om het publiek het gemakkelijk te maken had de organisatie vier routes uitgestippeld. Wilde je je eigen programma samenstellen, dan kon dat wel eens consequenties hebben voor het aantal af te leggen kilometers. Een kwestie van flink doortrappen en de sokken erin houden tijdens deze alweer 21e festivaleditie.
Alexander von Schlippenbach Quintet, Arno Bakker van De Jongens Driest en STriCat tijdens de Zomerjazzfietstour 2007 - klik op foto
Een van de vier startlokaties is de festivaltent in Garnwerd – welkom in de regio met Neerlands mooiste plaatsnamen, Dorkwerd waren we reeds gepasseerd. Op deze plek zou ’s avonds ook slotact Lefties Soul Connection spelen. Nu stonden De Jongens Driest en gastdrummer Michael Vatcher er te spelen met het Groninger fanfareorkest CWO. Deze muziek valt moeilijk te plaatsen, het werd een matte strijd tussen het veertigdelige fanfarekoper en het vierkoppige jazzcombo dat de grote groep zo nu en dan vooruit leek te snellen. Alsof de noten niet bij elkaar wilden komen om eensluidende muziek naar buiten te brengen. Met ongrijpbaarheid als keurmerk is er verder weinig driest aan.
Enkele meters verderop in het dorpje was in het navenant kleine kerkje – alles lijkt hier op miniformaat – een optreden van het meer drieste stel Bennink en Van ’t Hof. In het kerkje werd het publiek opgeschrikt door een verwelkomende knal op het drumstel, gevolgd door een hels lawaai uit het orgel dat er tegenop probeerde te boksen. Het drumstel won het, qua volume dan. Niet veel later kwam Jasper van ’t Hof naar beneden om de rest van de set achter keyboards en piano te spelen, terwijl Han Bennink stevig doorspeelde. Twee olijke kornuiten met ondeugende blikken in hun ogen. Het was even speelkwartier. Leuk voor wie het schouwspelletje nog niet eerder had gezien, waarbij je je kunt afvragen voor wie dat nu nog geldt.
Kleine grote verrasser
STriCat was de kleine grote verrasser van het festival. Met slechts drie man sterk maakte het trio er een feestje van - een welkome afwisseling in het programma met een verfrissend geluid van Balkanritmes. Cymbaalspeler BokkieVink werd geflankeerd door de trompettist en accordeonist van de Amsterdam Klezmerband. Dit hechte trio laat zijn Slavische ritmes klinken met een enorm swingend gehalte. Het Haytham Safia Quartet was net zo roots georiënteerd: hier geen pure jazz, maar klassieke Arabische muziek. Mede dankzij de klassieke inbreng van cello en klarinet ademde dit optreden een serene rust uit.
Het optreden van Augusto Forti’s Gravitones was verlaat en fietsschema’s raakten in de knel. Het geluid van elektrische gitaar werd hier verweven met dat van akoestische instrumenten; een spannend samenspel waarbij de musici elkaar nauwlettend in de gaten hielden. Alexander von Schlippenbach blies je met zijn band de kerk uit. Hier werd je eens even flink wakker geschud met het werk van Thelonious Monk op hoog volume.
Boi Akih was een goede afsluiter van de middag in een uitpuilende kerk. Uitpuilen deden de lokaties wel meer, maar hier was er nu eens sprake van een kerk van relatieve grootte. Adembenemend fijn spel van Ernst Reijseger op cello en Niels Brouwer op gitaar. Alles ragfijn afgestemd op het timbre van Molukse zangeres Monica Akihary.
Het weer was voortreffelijk, het onthaal in de dorpen vriendelijk, wat wil een mens nog meer. Het festival zou niet hetzelfde zijn zonder die bijzondere lokaties, mooie dorpjes en toeristische routes door Gronings natuurschoon. Zo’n 1500 jazzfietsers hebben een mooie dag beleefd.
De optredens van STriCat en Gravitones zijn door de VPRO opgenomen. Het eerste wordt uitgezonden op 7 september om 22.02 uur op Radio6.
© Jazzenzo 2010