Ploctones is de voortzetting van zijn samenwerking met Efraïm Trujillo (sax), Jeroen Vierdag (bas) en Martijn Vink (drums) waarvan in 2005 het debuut Live op het Dak uitkwam. Enige tijd geleden rondde de band de opnames af van het nieuw te verschijnen album. “We hebben net ge-edit en gemixed. Ik schat dat de helft, zo’n 35 minuten, af is. Er is dus nog wat werk aan de winkel maar ik ben er nu al heel blij mee. Het klinkt echt allemaal super. De CD komt in februari of maart 2009 uit op Challenge International”, zegt Goudsmit. Op Dorst van Arnold Dooyerweerd na zijn alle composities van Goudsmit zelf. Naast de studio-opnames verschijnen op het album nog enkele live tracks van het optreden op North Sea Jazz 2007 want “daar knalde het zo lekker”.

Buitenland
Vooruitlopend op de release van de nieuwe CD start een flinke tournee met naast vele optredens in Nederland ook diverse uitstapjes naar het buitenland. Goudsmit somt op: “In september gaan we eerst naar het Jazzfestival van Oranjestad op Aruba. Na Aruba spelen we in Rusland. Daar hebben we optredens bij de Union of Composers, Magnitogorsk, het Pushkin Dramatheater, in de Ufa Jazzclub in Moskou en in de JFC Jazzclub in St. Peterburg. Dan volgt Brazilië waar we een soort Holland-Brazilië uitwisseling hebben. Met Benjamin Herman’s Itch deed ik dat al twee keer en nu gaan we ervoor met de Ploctones. In november staat India op het programma. Daar treden we een aantal keren op in de Blue Frog en doen we nog wat festivals”.

Na een serie optredens in december met Benjamin Herman’s Itch gaat Goudsmit met de Ploctones in januari 2009 in het kader van Jazz Impuls het theater in.Voor Impuls moet er ook inbreng van jong talent zijn. Daarom gaat niet alleen Harmen Fraanje als gast mee tijdens de negen uitvoeringen maar ook trompettiste Sanne van Hek.

Zigeunerjazz
“En zo zijn er nog wat samenwerkingen. In februari speel ik bijvoorbeeld een aantal keren met Robin Nolan. Weer iets heel anders. Dat is meer zigeunerjazz dus dat wordt ook leuk. Eens kijken of ik in dat tempo die akkoorden er ook uit krijg  In april ga ik weer met New Cool Collective en Jules Deelder op pad en daarna weet ik het even niet.”

Op de langere-termijnplanning staat nog een samenwerking met Efraïm Trujillo en Arnold Dooyerweerd. Zonder drums dit keer. De heren zitten al lang op dezelfde lijn en willen dat in de tweede helft van 2009 tot uitvoer brengen. Het programma belooft wat. Volgens Goudsmit kunnen de eigen stukken variëren van makkelijk behapbare romantische tearjerkers en gezellige deuntjes uit Venezuela tot bijna onverteerbare expressieve improvisaties.

Freelancer
De agenda is dus goed gevuld en dat voelt goed. “Zo’n tijdlijn is voor mij, als min of meer free-lance muzikant, heel prettig. Ik weet namelijk nu voor een behoorlijke tijd wat er staat te gebeuren. Het enige spannende lijkt me dat ik nu nog even moet gaan repeteren met Eric Vloeimans. Met hem doe ik tussendoor, in oktober nog een tour door Amerika met Fugimundi. We gaan kriskras door Amerika en spelen in veel van de grote steden, behalve New York”.











Anton Goudsmit vindt New Cool Collective "volwassen geworden"


Lego
Pianist Harmen Fraanje van onder andere Fugimundi heeft overigens een belangrijke invloed op het componeren van Goudsmit. “Harmen maakt echte puzzeltjes, van die ultraconcentratie dingen. Hij confronteert ons met melodieën die korter zijn dan het aantal tellen en tegelijkertijd volgen de akkoordprogressies ook hun eigen tijdlijn. Je moet dus steeds enkele cycli wachten totdat alles weer op zijn plaats valt in het raderwerk”. Goudsmit ziet Fraanje meer als horlogemaker en zichzelf als Legobouwer. “Ik componeer op gitaar. Dat is meestal een traag proces omdat ik steeds losse blokjes maak en die in elkaar probeer te schuiven. Een nieuw blokje zorgt er soms voor dat ik het bouwwerk weer uit elkaar moet halen om alles te laten passen”. Zijn blokjes zijn of gebaseerd op een melodie of op een ritmisch idee.

Die ritmische inspiratie haalt hij bijvoorbeeld uit zijn enorme cd-collectie. “Op het conservatorium was ik vooral een romantische jongen, zeer geïnteresseerd in met name die jazzstijl en daar verzamelde ik veel van. De laatste jaren luister ik naar alles wat mensen me aandragen en sla ik groot in bij Bol.com wat me een behoorlijke beroepskostenaftrek oplevert. Recentelijk is dat veel Afrikaanse en zeker Malinese muziek.”

Volwassen
En zo ontwikkelt de gitarist zich verder en verder en drukt zijn stempel op een groeiend aantal producties. Het laatste album van New Cool Collective, Out of Office, is daar een goed voorbeeld van. Goudsmit droeg niet alleen compositorisch zijn steentje bij maar laat ook een veelvoud aan stijlen en geluiden horen. “Met dat album ben ik echt blij, ik vind het echt een mijlpaal. New Cool Collective is volwassen geworden. De mensen uit die band dagen me uit om nieuwe dingen te doen. Benjamin Herman met zijn stilistische ideeën en Jos de Haas met zijn ritmische dingen bijvoorbeeld. Nu ben ik echt blij dat ik dat opgepakt en gebruikt hebt”.

Uit de lucht vallen komt het dus niet. De Dick Dale achtige riffjes met die snelle plectrumtechniek vergen heel wat oefening en sowieso blijft studeren de basis: “Waar dan ook, eigenlijk heb ik altijd een gitaar om. Zelfs op vakantie voordat we bij wijze van spreken met de kinderen gaan fietsen studeer ik altijd nog even”.

• Anton Goudsmit op Myspace