Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Fugimundi-cd Eric Vloeimans document van drie bleekscheten in Amerika

INTERVIEW
door: Rinus van der Heijden








Eric Vloeimans: “Amerikaanse muziekliefhebbers hebben een soort innerlijke energie zonder dogma’s."  Foto © Jojanneke Claessen


Tot vorig jaar was wat Amerika betreft, New York ‘the place to be’ voor trompettist Eric Vloeimans. Hij studeerde er ooit, speelde op een festival van trompettist Dave Douglas, met het Duke Ellington Orchestra en de band van Frank Foster. Andere plaatsen in de Verenigde Staten kende hij niet. Maar na een tournee in oktober vorig jaar is zijn blik verwijd. “Ik dacht niet dat Amerika zó zou zijn.” Morgen presenteert Vloeimans’groep Fugimundi haar nieuwste cd, met muziek uit datzelfde Amerika.

Met medebandleden gitarist Anton Goudsmit en pianist Harmen Fraanje – samen de groep Fugimundi vormend - beleefde Eric Vloeimans tijdens die tournee de echte mentaliteit van Amerikaanse concertbezoekers. “Ik ken flink wat arrogantie van die kant”, zegt de trompettist. “Neem zo’n Wynton Marsalis, die zegt: zo moet het en niet anders. Dan zou je kunnen denken: drie bleekscheten uit Europa, zitten Amerikanen daar op te wachten? Zij zijn daar echter helemaal niet mee bezig. Amerikanen leunen niet achterover met een houding van: nou, laat maar eens horen. Een musicus moet niet denken dat hij iets moet aanzetten om een soort bron te bereiken. Voor het publiek in Amerika geldt hetzelfde. De mensen daar hebben een soort innerlijke energie zonder dogma’s.”

Dat is de wijze waarop Amerikanen concerten bezoeken, benadrukt Eric Vloeimans. “Ze waren op elke plek nieuwsgierig. Ze gaan zonder meer mee op avontuur. Ik dacht niet dat Amerika zó zou zijn.”

Fugimundi trok naar Amerika om er te gaan touren, maar ook om een cd op te nemen. Het resultaat ligt deze week in de winkel. ‘Live in Yoshi’s’ is opgenomen in de gelijknamige club in Oakland. “Die plek is legendarisch”, bezweert Eric Vloeimans, “het is zo’n mooi podium om op te nemen. Een week eerder nog stond er Bill Frisell, daarvoor Wayne Shorter. Je muziek krijgt er een soort gewicht van mee.”

Beste concert
Daarbij kan de vraag rijzen of in elke club in Amerika waar is gespeeld, nou net die van Yoshi’s het beste concert heeft opgeleverd om op cd vast te leggen. “We hebben alleen muziek op de cd gezet, die in Yoshi’s is gespeeld. Je kunt je natuurlijk afvragen of een ander concert beter of mooier was. Maar muziek is wat zij is op de avond zelf. Het gaat gewoon om een cd maken. Ik ben een beetje af van het gedoe om te kijken waar iets beter zou kunnen zijn.”

Alle stukken op ‘Live in Yoshi’s’ zijn speciaal voor tournee en cd geschreven. Allerlei invloeden komen voorbij. Zij zijn een weergave van het leven van die bijzondere Nederlandse musicus die Eric Vloeimans heet. Neem nu de komende maanden. Hij heeft het druk, drukker, drukst en zijn concerten gaan alle richtingen in. “Het gaat fantastisch op dit moment”, zegt de man die door velen in Nederland en ver daarbuiten wordt beschouwd als de beste jazzmusicus van dit moment. Alleen daarom ging het toch al fantastisch? “Voor mijn gevoel gaat er nog een schepje bovenop. Ik krijg veel aandacht, ontmoet ontzettend veel mooie mensen. Ik ben net terug uit Sarajevo. Daar heb ik kennis gemaakt met weer een nieuwe wereld: de Balkan, Afrikaanse grooves en Arabische muziek. Die hebben mij enorm veel inspiratie gegeven. In juni ga ik weer die kant op. In dezelfde maand ben ik solist bij het Concertgebouworkest in een concert met Wende Snijders. Dat orkest is wel het beste ter wereld”, lacht hij.

John Zorn
In juni is Eric Vloeimans, samen met pianist Florian Weber uitgenodigd door John Zorn in club The Stone in New York City. In november tourt Eric Vloeimans met Gatecrash door Japan, China en India. Iets eerder – in september – komt de nieuwe cd van deze groep uit. En in december en januari volgt een nieuwe schouwburgtournee in de concertserie van JazzImpuls.

Maar eerst Fugimundi’s ‘Live at Yoshi’s’. De cd wordt morgenavond in muziekpodium Paradox in Tilburg gepresenteerd. Een promotietournee zit er vervolgens niet in, omdat die zou botsen met de tour die Gatecrash meteen na de zomer gaat ondernemen.

‘Live at Yoshi’s’ is de derde van het trio Vloeimans/Goudsmit/Fraanje. De eerste was ‘boompetit’, maar die werd volgespeeld door een kwartet, omdat cellist Ernst Reijseger er nog op meedeed. Waarom is hij uit beeld verdwenen? Eric Vloeimans wil er niet veel over kwijt, alleen dit: “Ernst en ik zijn behoorlijk gebotst. Hij wilde niet meer met mij spelen. Ik heb dat betreurd, maar het is zoals het is. Sommige samenwerkingen gaan door, andere niet.” Net voor het volgende album werd opgenomen, stapte Ernst Reijseger uit Fugimundi. ‘Summersault’ kreeg daarna een Edison.


© Jazzenzo 2010