‘Soul Integration’ is een smeltkroes van invloeden. Acid jazz, afrobeats en souljazz komen voorbij. Maar door de inbreng van Joseph Bowie ook en vooral funk. Het blijft een vreemde mengeling om te horen hoe Monsieur Dubois en soortgelijke bands als State Of Monc en met een beetje fantasie New Cool Collective stijlen bij elkaar vegen en er met toevoeging van eigentijdse ‘hulpmiddelen’ als elektronica en effecten ‘nieuwe’ muziek van maken. In Monsieur Dubois luister je ook een beetje naar de Noor Bugge Wesseltof en naar zaken die trompettist Eric Vloeimans uitvogelt op zijn cd ‘Gatecrashin’’. Het zijn alle elementen die worden gevangen onder de noemer ‘Nujazz’, een beetje ongrijpbaar maar daarom wel zo mooi.

Joseph Bowie, die naast trombonespelen ook zingt, brengt nieuw bloed in, dat ligt voor de hand. Het had echter allemaal nog wat rauwer mogen klinken. Monsieur Dubois hecht er kennelijk aan alle composities een kop en staart te geven, maar tussen die kop en staart had het avontuurlijke van bijvoorbeeld Bugge Wesseltof meer mogen doorschemeren. Het neemt niet weg dat ‘Soul Integration’ zijn naam eer aandoet: de soul die veel Nujazz ontbeert, duikt bij deze Monsieur Dubois luid en duidelijk op.