Steve Noble / John Edwards / Alan Wilkinson - Obliquity CD-RECENSIE Net als Edwards en Noble maakt hij al jaren deel uit van de Britse vrije improvisatiescène. De drie hebben in de loop der tijd gespeeld met musici als Derek Bailey, Lol Coxhill, Tristan Honzinger. Ernst Reijseger, Keith Tippett en Evan Parker. Alles behalve beginners dus.
Steve Noble / John Edwards / Alan Wilkinson - Obliquity
bezetting: John Edwards; bas, Alan Wilkinson; alt- baritonsax en stem; Steve Noble; drums
opgenomen: 19 oktober 2006
release: 2007
label: Bo’Weavil
tracks: 5
tijd: 56.04
websites: www,boweavilrecordings.com
door: Mischa Andriessen
In de biografie van Alan Wilkinson staat dat hij op jonge leeftijd ontdekte dat het beroep van bibliothecaris niets voor hem was. Wie hem op baritonsax tekeer hoort gaan, kan zich daar onmiddellijk iets bij voorstellen. Wilkinson is blazer à la Peter Brötzmann (met wie hij zeer recent een cd heeft uitgebracht), furieus, gepassioneerd en met een onvoorstelbare power.
“Obliquity” is in zekere zin een ouderwetse free jazz plaat. Geen afspraken van te voren en er op volle kracht tegen aan. Het trio bouwt echter wel degelijk wat kalmere passages in en klinkt bovendien zeldzaam hecht. Free jazz is doorgaans geen muziek waarin humor op zijn plaats is, dit trio dwingt dan ook behalve met hun techniek vooral bewondering af omdat ze hoorbaar zo ontzettend menens is.
© Jazzenzo 2010