Ratko Zjaca - Crossing the border CD-RECENSIE Vooral in die nummers die met akoestische gitaar gespeeld worden, zoals in Soul House, waar je een Getz-achtige vloeibare muzieklijnen hoort, in sambasferen. Op elektrische gitaar is het vaak de Wes Montgomeryschool waar Zjaca tegenaan leunt. Naast lyrische stukken zijn op deze cd beslist ook up (medium) tempo nummers te vinden. Dat biedt een aangename variatie.
Ratko Zjaca - Crossing the border
bezetting : Ratko Zjaca, gitaar, el. gitaar; Stanislav Mitrovic, tenorsax; John Patitucci, bas; Al Foster, drums
opgenomen: maart 2006
release: november 2006
label: Nishville Records
tracks: 12
tijd: 72.59
websites: www.ratkozjaca.com
door: Jan Bol
Ratko Zjaca is een betrekkelijke onbekende in de muziekwereld. Maar wanneer je samen met John Patitucci en Al Foster een cd opneemt en in de liner notes een aanbeveling van John Abercrombie krijgt, dan ben je al een eind op de goede weg als gitarist. Abercrombie refereert aan het lyrische spel van Zjaca en Mitrovic. Dat lyrische is maar gedeeltelijk waar.
Het geluid van Zjaca op zijn fretloze jazzgitaar is clean. Hij gaat niet echt de grenzen van het fraaie ronde spel over. En ook hij heeft als gitarist de neiging intro’s samen met de tenorsax unisono te doen. Dat lijkt wel een afspraak onder gitaristen, of je nu naar Montgomery of Green of Rainey luistert. Dat maakt sommige tracks wat voorspelbaar. Maar luister door en ook die nummers ontluiken als een fraaie bloem.
Zjaca schuwt ook afwijkende metrums niet. Het nummer The 5th room is daarvan een mooi voorbeeld. Een heel enkele keer is de sfeer op deze cd heel intiem, zoals in Great Ocean Road.
Alle vier de bandleden zijn aan elkaar gewaagd. De leider geeft iedereen volop ruimte. Hij is hier en daar zelfs bescheiden. Zjaca verdient het om beluisterd te worden. Abercrombie heeft het bij het rechte eind.
© Jazzenzo 2010