Masha Bijlsma – For Love Of Abbey CD-RECENSIE Deze cd bevat derhalve geen nieuw werk van Masha Bijlsma, maar omdat de composities opnieuw zijn gemastered, krijgt de liefhebber bij aanschaf toch iets nieuws in handen. ‘For Love Of Abbey’ geeft een mooi overzicht van Masha Bijlsma’s bewondering voor Lincoln. Door alles bij elkaar te plaatsen wordt er een krachtige terugblik neergezet op de bijzondere zangeres die Abbey Lincoln was. Vertolkt door de eveneens bijzondere vocaliste die Masha Bijlsma binnen het Nederlandse jazzlandschap is.
Masha Bijlsma – For Love Of Abbey
bezetting: Masha Bijlsma zang; Gé Bijvoet, Rob van den Broeck piano; Eric van der Westen, Stefan Lievestro, Henk de Ligt contrabas; Dries Bijlsma slagwerk. Gasten: Bob Malach, Tony Lakatos saxofoons.
opgenomen: 1994, 1996, 1998, 2008
mastering: 27-7-2010 Acoustic Entertainment Duitsland
release: 2010
label: Lion Jazz
tracks: 8
tijd: 41.46
website: www.leeuwjazz.nl
door: Rinus van der Heijden
De Nederlandse zangeres Masha Bijlsma is een grote bewonderaar van haar Amerikaanse collega Abbey Lincoln. Op een aantal albums die zij uitbracht, bracht zij muzikale odes aan La Lincoln. Op 6 augustus van dit jaar zou de Amerikaanse tachtig jaar zijn geworden en dat leek Masha Bijlsma een mooie gelegenheid om al die verspreide odes op één cd uit te brengen. Maar acht dagen later overleed Abbey Lincoln. Het is wrang, maar daarmee werd Masha Bijlsma’s lofdicht wel heel actueel.
Het is Masha Bijlsma en haar begeleiders gelukt de vinger vooral te leggen op de unieke visie die Abbey Lincoln had op de vocale traditie van de jazz. De Amerikaanse was een vrijheidsstrijdster, die haar kritische blik op de wereld niet alleen deponeerde in haar teksten, maar door de keuze voor de Afrikaanse wortels van jazzmuziek diep in de materie doordrong. Masha Bijlsma volgt haar daarin. In het eerste stuk van de cd ‘Tender as a Rose’ bestaat de begeleiding alleen uit percussie, in ‘Left Alone’, oorspronkelijk van Mal Waldron/Billie Holiday, wordt haar stem uitgespreid op de donkere klanken van de contrabas.
Abbey Lincoln had veelal aan summiere begeleiding genoeg om haar zeggingskracht nog verder te verdiepen. Bij Masha Bijlsma is het niet anders. Zij wordt op een delicate wijze begeleid door de mannen om haar heen. Geen noot teveel derhalve. Nergens komt de Nederlandse slijmerig over door overmatige bewondering en nergens vervalt Masha Bijlsma in kopiëren. Nee, hier klinkt de eigen, doorleefde ode van een muzikaal individu, dat de enorme waarde van een van de grootste vocalisten uit de jazz, op de juiste waarde weet te schatten.
© Jazzenzo 2010