Morton Feldman - The Viola in my life I-IV CD-RECENSIE De vier delen uit “The viola in my life” werden kort na elkaar gecomponeerd in 1970 en ’71. Na jarenlang geëxperimenteerd te hebben met lossere componeervormen, keerde Feldman voor deze vierdelige suite (voor even) terug tot een volledig uitgeschreven partituur. Die informatie stelt de stukken open voor meervoudige interpretatie, want die hernieuwde, plotselinge omarming van de vastigheid contrasteert wonderbaarlijk knap met de klagelijke tonen van de altviool, die verloren lijkt, omringd door geluiden waarmee hij geen blijvende band kan aangaan. Of de fenomenale spanning die uit deze korte composities naar voren komt, ook werkelijk een weerslag was van een door Feldman gevoeld onbehagen is giswerk. Wat hoe dan ook overeind blijft, is dat deze traag uitgespeelde desolaatheid de zuigende werking van een draaikolk heeft. Weergaloos.
Morton Feldman - The Viola in my life I-IV
bezetting: Marek Konstantynowicz; altviool, Cikada Ensemble, Norwegian Radio Orchestra, Christian Eggen; dirigent
opgenomen: augustus 2001
release: 2008
label: ECM
tracks: 4
tijd: 39.39
website: www.ecmrecords.com
door: Mischa Andriessen
Uitgesponnen verstilling. Morton Feldman hield van zachte, trage muziek. Van minimale variaties die zo lang worden volgehouden dat ze bij de luisteraar een bijna ondragelijke spanning teweeg brengen. Feldman was een van de belangrijkste twintigste-eeuwse Amerikaanse componisten en vanwege de voorname rol die improvisatie in sommige van zijn composities speelt, is het niet verwonderlijk dat zijn werk ook invloedrijk is geweest in de jazz. Joëlle Léandre, Fred Lonberg-Holm, Bobby Previte en Elliott Sharp studeerden bij hem en het stuk “Permutations for solo piano” dat Tyshawn Sorey voor zijn vorig jaar verschenen cd “That/not” componeerde, draagt bijvoorbeeld onmiskenbaar Feldmans stempel.
© Jazzenzo 2010