De aanwezigheid van deze Amerikaan doet al vermoeden uit welke hoek Pitch Pine Project zijn inspiratie haalt: de fusion. Beïnvloed door Wayne Shorter en Weather Report bouwt Pitch Pine Project op hun muziek een Nederlandse variant. Dat betekent een orkaan van noten, verpakt in dwingende ritmes en overdonderend groepsspel. Of je wilt of niet: luisteren zul je. ‘Eat The Beat’ heet een van de elf stukken en zo is het maar net bij Pitch Pine Project.

Opvallend is het vakmanschap waarmee het kwintet plus gast muziek uit de jaren zeventig alle eer aandoet. De groep heeft ervoor gewaakt geen kloon te worden van Weather Report. Integendeel, Pitch Pine Project heeft wel degelijk een eigen gezicht en dat op zich is al een wonder in de wereld van de jazzrock. Al heet deze muziekstijl tegenwoordig fusion, jazzrock is een betere benadering, omdat ook Pitch Pine Project met zijn niet al te moeilijke mengeling van jazzimprovisaties en rockritmes een breder publiek dan alleen jazzliefhebbers aanspreekt.

De aanwezigheid van Randy Brecker lijkt een logische keuze. Zeker als je weet dat toen de Amerikaan twee jaar geleden voor het eerst met Pitch Pine Project meespeelde, dat gebeurde met nagenoeg geen repetities. Sindsdien speelde hij vaker, maar al vanaf die eerste keer in Enschede voelt Randy Brecker zich thuis tussen de Nederlanders. Dat is op ‘Unprecedented Clarity’ goed te horen. Heel attent is dat op de cd een piepklein eerbetoon, maar daarom niet minder mooi, is verscholen: ‘Little Suite for R.M.’. R.M. staat voor Rob Madna, de overleden pianoreus die onder meer Rob van Bavel onder zijn hoede had.

• Pitch Pine Project speelt op zondag 13 juli op North Sea Jazz